Doorgaan naar hoofdcontent

jammie...?

tadaaa...


Jamkoekjes!!! En ja, ik weet dat decor belangrijk is, een mooi tafelkleedje, mooi bordje... maar deze misbaksels komen toch het meest tot hun recht op een pietepeuterig balkonnetje in het centrum van Brussel waar vooral een vuilnisbak staat. Dit werd me op de foto in het kookboek beloofd:


Dat is toch wel andere koek (wow, die is flauw). Een paar minuten geleden zagen ze er nochtans behoorlijk eetbaar uit. Wel nogal in elkaar gezakt, een bakplaat vol aan elkaar geplakte koekjes, maar ze waren wel lichtbruin. En dan gaat mademoiselle nog even mails checken, en dan even 'snelletjes' uitrekenen wie wat nog verschuldigd is aan wie voor ons oudjaarsetentje. De berekening is denk ik gelukt, de koekjes iets minder. Ze zijn dus zwart, en bevatten vermoedelijk meer teer dan een pakje groene michel. De paar vierkante centimeter die er iets minder kankerverwekkend uitzien, heb ik trouwens intussen al opgegeten. En die waren zelfs bijna lekker. Ik ga ze nog eens maken denk ik. Maar niet vandaag.



Gelukkig maakte ik vandaag nog wel een paar dingen die wel lukten. Zoals daar zijn:







pamperzakjes met slabs. Passen bij elkaar, maar natuurlijk wel afzonderlijk verkrijgbaar. De slabs voor 7,00 euro, de pamperzakken voor 15,00 per stuk.

En dan was er ook nog dit: de gevoerde jurkjes beginnen goed te lukken. Deze zomerse meloenenjurk is maat 110, maar eerlijk gezegd lijkt ze mij nogal groot. Ik zal het eens aan kenners vragen. Ze kost 35 euro.


En iets waar ik me vragen bij stel (de televisie staat aan, vandaar): reclame voor antibacteriële zeep van een u allen gekend merk: zit nu in een handenvrij pompje, véél hygiënischer want dat pompje zit altijd vol bacteriën - maar is dat nu geen ongelooflijke onzin? Want je wast toch per definitie je handen meteen nadat je dat vieze pompje hebt aangeraakt? Of zie ik nu iets gigantisch over het hoofd?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...