Niet ik, maar mijn blog. U had het ongetwijfeld gezien. Weg groen gras en blauwe lucht, ik wil wit en kleurrijke lampionnen. Ik was er al een tijdje niet zo heel content van en deed eens wat prospectie bij blogs die ik wel mooi vind. Die zijn steevast wit. En heel vaak verfraaid met grafisch of fotografisch werk van de eigenaar. Dat soort talenten ontbeer ik volledig, maar in de door blogger zelf voorgestelde sjablonen vond ik toch alvast iets dat ik mooier vind dan de vorige achtergrond. Bij deze. Wen er al maar aan, ik ga het een tijdje zo houden.
't Is lente trouwens, heeft u het ook gemerkt? Ik genoot al met volle teugen. Van terrasjes - afgelopen donderdag voluit, vandaag een beetje bibberend - maar we hieven een kop thee op een nieuwe vriendschap - hoera voor naaien, bloggen en een naaiclub - een combinatie van activiteiten die mij helpen meer en meer mijn draai te vinden in deze stad. Van nieuwe boekskes en oudere boekskes (ik stortte me zowaar op een paar klassiekers - 'Brave New World' en 'Of Mice and Men' - inderdaad, dunne klassiekers, maar soms is het belangrijk dat een boek in je handtas past. Het was bovendien wel eens plezant om op korte tijd een paar boeken achterover te slaan. Intussen trouwens begonnen in 'De asielzoeker' van Grunberg. Ik ben eigenlijk gewoon de boekenvoorraad hier in huis aan het doorploegen - zoveel ongelezen boeken, dat is gewoon zonde.) Van theater en een concert maar die dingen hadden eigenlijk niet zoveel met de lente te maken. Van de wat mij betreft beste frietjes met andalouse van het land bij Memoli in de Lammerstraat in Gent - en neen, ik hoef geen tegenargumenten over andere frituren want eigenlijk interesseren frietjes mij niet zo, maar om de één of andere reden kan ik bij Memoli moeilijk passeren zonder binnen te gaan voor een klein pakje. Ten slotte genoten we ook een beetje van een feestje dat al lang op mijn verlanglijstje stond. Ik had echt mijn best gedaan om mijn mooiste retro-zelve uit de kast te halen - een prachtig concept met mooie muziek in een mooi kader - toch een beetje jammer dat het voor veel mensen een carnavalbal is. Te veel volk, te veel synthetische bolletjesjurken uit de carnavalwinkel - eigenlijk zou het geen fluit mogen uitmaken, maar het verstoorde allemaal mijn inlevingsvermogen een beetje.
Maar toch. De lente is mooi ingezet. (mede dankzij een gunstige planning op het werk met zes opeenvolgende vrije dagen)
Op naar meer van dat.
't Is lente trouwens, heeft u het ook gemerkt? Ik genoot al met volle teugen. Van terrasjes - afgelopen donderdag voluit, vandaag een beetje bibberend - maar we hieven een kop thee op een nieuwe vriendschap - hoera voor naaien, bloggen en een naaiclub - een combinatie van activiteiten die mij helpen meer en meer mijn draai te vinden in deze stad. Van nieuwe boekskes en oudere boekskes (ik stortte me zowaar op een paar klassiekers - 'Brave New World' en 'Of Mice and Men' - inderdaad, dunne klassiekers, maar soms is het belangrijk dat een boek in je handtas past. Het was bovendien wel eens plezant om op korte tijd een paar boeken achterover te slaan. Intussen trouwens begonnen in 'De asielzoeker' van Grunberg. Ik ben eigenlijk gewoon de boekenvoorraad hier in huis aan het doorploegen - zoveel ongelezen boeken, dat is gewoon zonde.) Van theater en een concert maar die dingen hadden eigenlijk niet zoveel met de lente te maken. Van de wat mij betreft beste frietjes met andalouse van het land bij Memoli in de Lammerstraat in Gent - en neen, ik hoef geen tegenargumenten over andere frituren want eigenlijk interesseren frietjes mij niet zo, maar om de één of andere reden kan ik bij Memoli moeilijk passeren zonder binnen te gaan voor een klein pakje. Ten slotte genoten we ook een beetje van een feestje dat al lang op mijn verlanglijstje stond. Ik had echt mijn best gedaan om mijn mooiste retro-zelve uit de kast te halen - een prachtig concept met mooie muziek in een mooi kader - toch een beetje jammer dat het voor veel mensen een carnavalbal is. Te veel volk, te veel synthetische bolletjesjurken uit de carnavalwinkel - eigenlijk zou het geen fluit mogen uitmaken, maar het verstoorde allemaal mijn inlevingsvermogen een beetje.
Maar toch. De lente is mooi ingezet. (mede dankzij een gunstige planning op het werk met zes opeenvolgende vrije dagen)
Op naar meer van dat.
Ik zou eigenlijk ook de boekenvoorraad in huis moeten doorploegen. Maar toch stond ik twee weken geleden weer in de bib. Tsss!
BeantwoordenVerwijderenEn 't is hier schoon geworden! :-)
Schoon! Ik wil ook eens iets anders, maar ben er nog niet uit wat.
BeantwoordenVerwijderenMag ik commentaar geven? Uw lettertype is een beetje onduidelijk, maar het kan natuurlijk ook aan mijn slechte ogen liggen.
ik ben ook fan van de nieuwe look! (en heb net hetzelfde: tijd om mijn kleuren eens te wisselen, en wit is inderdaad altijd het schoonste) Maar juffrouw Sanseveria heeft ook wel 'n punt of het lettertype. Maar misschien went dat wel :) En verder: hell yes voor jullie terraske en ik wou dat ik erbij was en nog meer hell yes voor uw 6 vrije dagen - geniet ervan!!
BeantwoordenVerwijderen't moet zijn dat het waar is, van dat lettertype. Ik heb daar zo geen oog voor. Maar ik leerde ooit wel op school dat schreefhebbende lettertypes leesbaarder zijn dan schreefloze. Dus ik heb er nu eentje met schreefjes gekozen. Beter? Eerlijk zeggen hoor - mensen met slechte ogen horen ook tot mijn doelpubliek! Zeg anders gewoon eens de naam van een goed lettertype uit Blogger, dan moet ik niet zo blijven gokken. Intussen ook wat aan kleurtjes en indeling gedaan. 't Begint op iets te trekken vind ik.
BeantwoordenVerwijderen