Doorgaan naar hoofdcontent

zalig en gelukkig

Het was alvast zalig, en tot nu toe was 2014 ook best gelukkig. Content op zijn minst. Gezellige feestjes met familie en vrienden en collegae, veel te veel cadeautjes, heerlijk eten, net niet te veel bubbels, net iets te veel chocolade en andere zoete zonden. Ook de baby genoot van de feestdagen, voor zover ik dat kan beoordelen toch. Ze heeft er niet onder geleden, laten we het zo stellen. Want er kwamen ook wel wat logeerpartijtjes bij kijken, dus regelmatig een ander bed en de regelmaat waaraan we stilaan gewoon geworden waren was bijwijlen ver zoek. Maar onze dochter heet een gemakkelijk kind te zijn, dus tot nu toe is voor haar nog alles oké.

Om het feestseizoen af te sluiten, deden we vrijdag en zaterdag een beetje aan detoxen. Lekker lang uitslapen (heerlijk dat dat nog steeds kan met die baby, als zij er zin in heeft toch), en daarna naar de Färm voor een portie gezondheid. Jacks en ik brachten een groot deel van de rest van de dag door in de keuken waar we werkten aan een hoop puur en eerlijk eten. Sinds het kind mee van tafel eet, ligt de lat hier namelijk nog wat hoger en vermijden we zoveel mogelijk bewaarmiddelen, kleurstoffen en andere E-nummers. 't Was al gebleken dat Jackie van soep wel pap lust, dus ging ik aan de slag met biologische kippenboutjes om zelf een bouillon te trekken. Het afkooksel was een beetje flauw dus dat proces is zeker voor verbetering vatbaar. Bovendien was het witloof waarmee ik de soep maakte wel erg bitter - wat in een toch wel heel erg witlovig soepje resulteerde. Maar Jackie vond het prima. Van de gekookte kip maakte ik broodbeleg door er een rijpe avocado doorheen te roeren (avocado, ook een topper voor onze rapley-baby), we bakten zelf broodjes (wat erg ambitieus klinkt maar vooral neerkomt op het kneden van een beetje zelfrijzende bloem met wat water, laten rijzen en even bakken) en met wat er nog in huis was maakte ik een linzenpannetje. Met linzen uit een bokaal en tomaten uit blik, dus iets minder 'puur' dan al het bovenstaande. Maar toch. Goed eten. Een massa water en groene thee en een pompelmoes maakten de detox compleet. (Eén van mijn kerstcadeautjes was een doos sencha Kusmi-thee. Is het de bedoeling dat dat goedje zo bitter is of doe ik iets fout bij het zetten? Iemand ervaring?)

Na de innerlijke mens was op zaterdagochtend de buitenkant aan de beurt. Een masker voor haar (een mengsel van warme amandelolie en een beetje teatree-olie, tip van een collega) en gezicht (een pakje uit de Hema) en een zalig lange douche achteraf deden wonderen.

Een nieuw mens dus, ik. Een heerlijke avond onder vriendinnekes was de kers op de taart. De chocolademoelleux die altijd lukt was de kers bovenop die kers. Voor het evenwicht. Bovendien was er het goede voornemen om vanochtend een toertje te gaan lopen. Met een afspraak en al, tot mijn loopbuddy ziek bleek. Ik weet het, ik zou ook alleen kunnen gaan, natuurlijk. Maar laten we niet vergeten dat ik eigenlijk een bloedhekel aan sport heb, dus er zijn niet veel obstakels nodig om mij te doen afzien van dat soort plannen. Het gebrek aan loopmaatje en het feit dat manlief wel heel uitgebreid aan het uitslapen is, maken dat ik - uit overmacht - in mijn sporttenueke zit te bloggen, en dat datzelfde tenueke hoogstwaarschijnlijk straks onbezweet weer de kast in kan. Maar daar ga ik me toch vooral niet druk over maken.

Aan elk van u een schoon 2014. Content en gezond en weinig verdriet enzo.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...