Doorgaan naar hoofdcontent

#dinsdagpinsdag week 48

Vooral pins om onze gedachten te verzetten, deze week.

1. measuring the universe

Fijn idee om een klein stukje van ons huis hiervoor te reserveren? Installatiekunstwerk van Roman Ondak


2. verfbekertjes

De bekers met deksels zijn absoluut handig, maar het idee van een penseel per kleur in plaats van een penseel per kind vind ik ook niet slecht. Maar is het mengen van de verf en het kliederen niet het grootste deel van de pret? Toch wel het proberen waard, misschien. Moest ik ooit op één of andere manier een voorraadje van die bekers verzamelen dan.


3. a creator's life

Hoe vertaal je 'creator'? Kunstenaar is een beetje te hoogdravend, doener een beetje te min en ik heb een beetje een hekel aan het woord 'creatieveling' (en aan de gewoonte van sommige mensen zichzelf 'creatief' te noemen). Hoe dan ook: een mooi reglement


4. declutter

De tips achter deze link zijn niet bepaald erg origineel, maar telkens ik zo'n lijstje tegenkom, krijg ik wel zin om mijn huis wat te 'onttroepen'. En met een verhuis in het verschiet is dat geen slechte zaak. 


5. kerstengel

Hoe schattig zijn deze engeltjes? Om zelf te maken of om te kopen op Etsy


6. palletbed

In ons nieuwe huis willen wij een nieuw bed. Het moet groot zijn, laag, en comfortabel. En mooi. Zoals dit


7. greepjes

De saaie, strakke, grijze keuken wordt retro appelblauwzeegroen geschilderd. Mooie greepjes als deze zouden het helemaal af maken. 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...