Doorgaan naar hoofdcontent

Studio Lala

Wie een feestje voor de boeg heeft, moet zeker eens naar Studio Lala surfen. Een webshop waar je prachtige feestattributen kan kopen, en bovendien een heleboel gepersonaliseerde spulletjes. Vooral geweldig voor communies, lentefeesten, babyborrels... maar ook een verjaardagsfeestje of een zomaar-tuinfeest kan dankzij Studio Lala met een paar eenvoudige tips en wat mooie spullen naar een hoger niveau getild worden.







En dat zonder mottige Frozen-versiering (ik weet het, ik begeef me op glad ijs (!) want veel kinderen vinden dit prachtig en veel mama's vinden dat oké, maar geef toe: er zijn stijlvollere decoratiemogelijkheden) of Cars-toestanden (waarover Lala-Ine trouwens zelf wel wat te vertellen heeft) en toch wat origineler dan wat je bij Hema vindt.

Studio Lala is meer dan een webshop. Het is ook een inspiratiebron om zelf creatief aan de slag te gaan. Dwaal wat rond op de site en je zal een heleboel leuke tips vinden om van elke gelegenheid een feestje te maken en van elk feestje een topper. En als je je inschrijft op de nieuwsbrief, krijg je af en toe een leuke printable cadeau!

Ik maakte vorige week een heus Lala-atelier mee: een workshop "sweet table decoreren" - of eigenlijk 'hoe zet ik mijn taart op tafel' :-). Gewoon die vlaai in het midden van je eettafel kwakken, dat kan natuurlijk. En daar is ook niets mis mee. Maar een mini-buffetje maken met koekjes op etagères, potten met snoepjes en bekertjes/rietjes/vlaggetjes/servetjes in hetzelfde thema, dat is toch wel wat mooier. Is dat belangrijk? Neen. Absoluut niet. Maar beschouw het als een grote luxe je om dat soort fijne bijkomstigheden te kunnen bekommeren.










Aanrader, zo'n workshop. Houd de agenda in de gaten en spreek af met je vriendinnen. Er zijn brownies.

Met dank aan Hildegarde, Tine en Annelies voor de foto's (en ook aan diezelfde Hildegarde, Lief en Nelle voor de organisatie en aan Ine voor Studio Lala!).

en oh ja: er is ook een boek


Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...