Doorgaan naar hoofdcontent

wat eten de Fresita's? - weekmenu week 35

maandag: restjes
Meneer en ik houden vandaag een vastendag. Dat houdt in dat we ons beperken tot 500 kcal per dag. We eten restjes: hij van de heerlijke ovenschotel met courgette en gerookte zalm, ik van de salade met meloen en feta.

dinsdag: kipballetjes met knolselder en witloof
Soms verdient het ontbijt ook een vermelding. Bijvoorbeeld deze chocoladehavermoutpap met banaan.



Voor het avondeten moest er een knolselder verwerkt worden. Het leek mij een hele klus, maar eigenlijk stond het eten op een dik half uur op tafel. (Toegegeven: ik kocht kippengehakt, dus ik heb het vlees niet meer zelf moeten vermalen). Blijkbaar alweer Pascale Naessens, maar ik vond het recept op een andere blog. Balletjes zijn altijd een voltreffer bij de kiddo's. De overschot ervan snacken ze de dag erna.

woensdag: vis met kokosmelk, limoen en tomaten



Simpel en lekker. Ik zeg het u: Naessens stelt nooit teleur. Ik vind het wel jammer dat er zo weinig biologische vis te vinden is. Hoe komt dat dan? Zalm en forel wel, maar de rest niet. Er is wellicht een goeie verklaring, en ik vrees dat de conclusie zal zijn dat vis eten eigenlijk helemaal niet oké is. Wie het weet, mag het mij eens uitleggen.

donderdag: wortelpasta putanesca
Pasta Putanesca is al héél lang een Fresita-klassieker, maar nu was het echt lang geleden. In plaats van pasta maakten we spaghetti van wortels. Jackie merkt op dat de spaghetti harder kraakt dan anders, maar vindt het prima als ze hoort dat het van wortels gemaakt is.

vrijdag: ovenschotel met geitenkaas en koolrabi
Eerste schooldag! Om dat te vieren lunchten we bij Wannes Raps. Lunchmenu: groentencarpaccio als voorgerecht, en daarna pasta met kokkels. Watertanden. 's Avonds een ovenschotel met geitenkaas, koolrabi, tomaat en aardappelen - allemaal gisteren vers gekocht bij Boeren en Buren!

zaterdag: vegabord


foto: Pedro Portret

We kozen het allergezondste wat de Gitannekesfoor te bieden had. Bij thuiskomst trakteerden we onszelf nog op een flinke portie zelfgemaakt bananenijs (zoals in: mix bevroren bananen met een scheutje melk). Ik probeerde met succes twee varianten: eentje met een lepeltje chocopasta en eentje met wat kokosrasp. Yummies! Echt, dat ijs is zooo lekker. Dat is niet zomaar een flauw afkooksel van echt roomijs. Dat is gewoon minstens even lekker. Totally addicted.

zondag: courgettesoep / kabeljauw en koolrabipuree
De man staat aan het fornuis en werkt vakkundig restjes op.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...