Doorgaan naar hoofdcontent

wat eten de Fresita's? - weekmenu week 36

maandag: restjes
We aten de restjes van wat het lief de dag ervoor maakte van de restjes. Kunt u volgen? Ik ook maar half. Om het goed te maken: een leuke foto van ons op de Gitannekesfoor, twee dagen voor restjesmaandag. Door de weergaloze Peter Van Gelder.

foto Pedro Portret

dinsdag: volkoren strikjespasta met pesto
Volgens mij is het voor het eerst sinds altijd dat ik erin geslaagd ben een basilicumplantje een paar weken in leven te houden. Dus heb ik zowaar verse pesto gemaakt met basilicum uit eigen tuin (en nog wat peterselie, want ook daarvan had ik nog een plantje).

woensdag: kip met appelmoes 
Een kleine traditie. Niet elke week, maar af en toe halen we op woensdag kip op de markt.

donderdag: wortelspaghetti met pesto / kindjes bij oma
En in de brooddoos ging, tot groot jolijt van Jackie, een wrap met daarin een restje kip, worteltjes en komkommer.

vrijdag: bloemkoolsoep met paprika / hartige taart van de buurderij
donderdag halen wij onze bestelling op bij de Buurderij, en dat is handig want op vrijdag is er bij ons weinig tijd om te koken. Dus zonder moeite toch lekker en gezond eten op tafel.

zaterdag: restjesfeest!
Broccolitaart met spekjes van de Buurderij, wraps met kip, worteltjes en komkommer, koolrabipuree met spiegeleitjes... de koelkast werd leeggemaakt en we hadden zo veel dat zelfs een onverwachte gast probleemloos kon aanschuiven.




zondag: falafelschotel
We trokken naar Leuven voor het openingsfeest van Hal 5. Dat ziet er daar veelbelovend uit, maar er was daar meer volk dan we verwacht hadden. En ik denk ook meer volk dan de organisatie verwacht had. We hadden erop gerekend daar vanalles te kunnen eten, maar door de lange wachtrijen viel dat een beetje tegen. We gaan nog wel eens terug op een andere keer. Maar dus: we hadden nog een beetje honger toen we thuiskwamen. Pizza of frietjes past niet echt in ons verstrakkingsplan, maar een falafelschotel van bij Turkoase moest wel kunnen, vonden we. Die bestelden we dus. Dat daar ook frietjes bijzitten, hadden we even over het hoofd gezien. De frieten gingen grotendeels naar de kinderen, maar ik heb er toch ook wel van genoten.



Reacties

  1. Super hè. Zo blij want ik mag binnenkort in de foto-leer bij de grootmeester Pedro Portret (ik ga er dus van uit dat je de bovenste foto bedoelt ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...