Doorgaan naar hoofdcontent

Wat eten de Fresita's: weekmenu week 42

maandag: spinaziecurry met paneer en cashewnoten / slasoep met kippenballetjes
Een recept uit het nieuwste kookboek van Jamie Oliver, met spinazie uit opa's tuin. En voor wie niet weet wat paneer is: ik tot vorige week ook niet. Het is blijkbaar een soort kaas. De textuur en de smaak vind ik vergelijkbaar met die van tofu. Niet erg lekker als je 't mij vraagt. Maar het gerecht in zijn geheel was wel oké. En de slasoep met zelfgemaakte balletjes (mét spekjes!) waren hier een voltreffer, de mini's waren grote fan.



dinsdag: chili
Alweer een gezellige kookvoormiddag met Jeroen Meus, Stefanie en Oskar. Naast onze eigen gezinnen hadden we nog twee andere klanten die we naast een pot chili ook nog een potje zure room, een pot zelfgemaakte guacamole, een portie geraspte cheddar, een pak tortillavellen én een zakje tortillachips bezorgden. Een feestje als het ware. Mijn kinderen waren enthousiast over bijna alles behalve over de chili. Ik moet stilaan afstand nemen van de woorden "mijn kinderen eten alles".

woensdag: restjes

donderdag: spinaziecurry met scampi / groentensoep
Ik ging alweer spinazie plukken bij opa. Ik denk dat spinazie mijn lievelingsgroente is. Ik kook voor het eerst iets uit het nieuwste kookboek van Pascale Naessens dat ik cadeau kreeg van mijn broers en schoonzus, waarvoor veel dank! Voorafgegaan door groentensoep van 't Slegershof, gekocht bij Boeren en Buren.


vrijdag: frietjes van de frituur
Ik was er zelf niet, maar het lief krikte de street credibility van ons gezin wat op door eens, zoals  mensen dat plegen te doen, frietjes te gaan halen op vrijdagavond. Het was met die credibility droevig gesteld sinds mijn vriendinnen er achterkwamen dat ik niet weet wat een "friet special" is. Er is bovendien een nieuwe frituur in de buurt, en die moest toch eens uitgetest worden. Ik heb geen klachten gehoord.



zaterdag: wortelstoemp met worst
Wordt dat niet wat vaak gegeten bij ons? Vooral in een gezin dat prat gaat op het niet vaak eten van patatjes-vlees-groenten?

zondag: hamrolletjes met puree
Ik ben op het werk en kan niet weerstaan aan de dagschotel: witloof met hesp in kaassaus, met puree. Daarna is er ook nog taart. Ik merk meteen dat dit eten eigenlijk geen goed idee is: ik worstel de hele namiddag met een energiedip van jewelste. Ik ben dan ook al een paar dagen flink verkouden, en dan eet je best niet te copieus, denk ik. Maar een stiekeme powernap doet wonderen. En bovendien heeft het eten me wel gesmaakt, eigenlijk. Ik heb geen idee wat de rest van mijn gezin gegeten heeft.

fotocredit: pixabay

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?

wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht! wat heb je nodig? - een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik) - een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend) - een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur - een paar cm velcro - een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio ) - een stofschaar waar vind je dat? De meeste benodigdheden vind je bij Veritas  of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier .  hoe maak je dat? 1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon  (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het...

Tiny en Cacao

Net als veel vrouwen van mijn leeftijd en veel ouder en veel jonger heb ik een beetje een zwak voor Tiny. Van de boekjes. Hoewel ik absoluut meer respect heb voor vrijgevochten jongedames zoals Pippi Langkous en Madelief (wie de verhalen van deze laatste wildebras nog niet kent: rep je naar de bib of naar de kleine, onafhankelijke boekhandel. Je kinderen zullen je dankbaar zijn. Een paar van mijn favoriete babysitkinders, die intussen al dingen doen als samenwonen met hun lief en afgestudeerd zijn, spreken er nog over: die urenlange voorleessessies in het grote bed waarbij de heerlijke humor van Guus Kuijer ons menig slappe lach bezorgde). Maar dus Tiny. Dat is een ander verhaal. Tiny heeft nooit een grote mond, doet niets wat niet mag en haar kleren zijn altijd smetteloos (en prachtig). Je kan haar hoogstens verwijten dat ze zich een klein beetje ouder voordoet dan ze is (zo legt ze in "Tiny in de tuin" samen met haar broertje een volledige tuin aan, waarbij ze bomen plant...

als 't kind maar een naam heeft

Ik las over de naamkeuzes in The Crib . En daar werd een vraag gesteld: hoe kwamen jullie kinderen aan hun namen? Laat dat nu net een onderwerp zijn waarover ik het wel graag heb. Zo graag zelfs, dat ik het er al over had. Over Jackie dan toch (die eigenlijk Jacqueline heet). De naam die mijn wederhelft bedacht. Terwijl ik al sinds ik kan schrijven lijstjes maak van hoe mijn kinderen zouden mogen heten.  Maar 't was geen wedstrijd en hij had gelijk. Jackie is de mooiste naam die er bestaat. En toen kwam er kindje twee. We hadden weer elk onze favoriete jongensnaam (die van mij was van Marcel naar Maurice verschoven, zijn favoriet bleef Georges). Maar een meisjesnaam, dat duurde toch wel even. Johan rekende op een nieuwe geniale ingeving, maar die liet op zich wachten. Er werden lijstjes gemaakt en geschrapt, geschrapt... want omdat we Jackie zo'n mooie naam vonden, hadden we voor onszelf de lat wel erg hoog gelegd. We hadden het idee dat kindje twee een minstens even moo...