Mademoiselle Fresita

De tijd lijkt almaar sneller voorbij te vliegen. Mijn buik en zijn bewoner groeien als kool en de Fresita's tellen stilaan de laatste weken van het kinderloze leven af. Ook de laatste werkweken komen stilaan in zicht, en deze laatste loodjes zijn behoorlijk volgeboekt. Op professioneel vlak, maar ook daarbuiten. Vermoeiend, maar ook leuk. Op een rijtje: - de eerste voorbode van de lente, waarop ik zonder jas (maar met een dikke trui en wantjes) naar buiten ging, mét zonnebril - een postpakketje, helemaal uit Atlanta, van een dierbaar iemand die ik ooit in Griekenland leerde kennen. Zoveel kilometers tussen ons, maar elk jaar komt er een kerstkaartje en dankzij facebook is het contact de laatste jaren weer wat gemakkelijker en frequenter. En ook dankzij facebook kijkt ook zij nu vol spanning uit naar de geboorte van ons kindje. En dat werd nu dus verwend met een uitermate schattige badjas, in de vorm van een nijlpaard. Ik kan amper wachten haar erin te wikkelen. - een goeie ev...

Hoera, alweer een geweldig weekend achter de rug! Zaterdag was ondanks de miezerige meteorologische omstandigheden een heel gezellige dag. Nichtje Marthe (5) en neefje Nisse (3) kwamen met hun ouders en grootouders helemaal met de trein naar Brussel voor een portie winterpret , en ze genoten van de mooie draaimolens van Les Manèges D'Andréa en het reuzenrad. We aten bij STEAKfrit' , en de meningen zijn verdeeld. Ik houd van de eenvoudige kaart met traditionele gerechten en omdat ik nogal een liefhebber ben van steak natuur met frietjes vind ik het niet zo erg dat je geen saus bij je steak kan kiezen. Maar een portie verse béarnaise had toch wel gesmaakt. Je kan er ook de cuisson van je steak niet kiezen, en hoewel ik het volstrekt belachelijk vind dat heel Vlaanderen sinds een paar jaar een mening blijkt te hebben over de cuisson van vanalles en nog wat, kunnen we er niet omheen dat ik mijn steak graag a point heb, dat mijn mams van saignant houdt en dat schoonzus Hilde het...