vrijdag 8 december 2017

uit met de mini's: het Totterpad

In Meerhout kan je op een mooie herfstdag een fijne natuurwandeling maken met kinderen. Het is een kort tochtje van een paar kilometer, dus ook al doenbaar voor jonge kleuters. Een buggy is hier wel erg onhandig, dus wie nog een peutertje heeft dat vlug moe is, neemt best zijn toevlucht tot een draagzak of -doek.

Bij de aanvang van het Totterpad krijg je een foldertje mee. Bernard De Bever neemt je mee op sleeptouw,  er staat een eenvoudige route in uitgestippeld, en ook enkele zoekopdrachtjes. We gingen met een groepje kinderen tussen ongeveer vier en negen jaar oud, en ze vonden het allemaal tof.


zo'n foto waar iedereen goed op staat. Nu ja, bijna iedereen.

hij kan het dus wel, gewoon mooi kijken :-)






Na afloop van de wandeling, kan je daar in het kleine bijbehorende cafeetje iets drinken. En iets kleuren. En je krijgt bovendien een gigantische suikerwafel bij een warm drankje.



Het Totterpad begint en eindigt aan het bezoekerscentrum van natuurgebied Grote Netewoud, Watermolen 8 in 2450 Meerhout. 

maandag 4 december 2017

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.

 


Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik en mijn broers als kind mee speelden, en nieuwe sets sluiten perfect aan op de vintage die al in huis is. Bergt ook gemakkelijker op: soort bij soort. Dus niet telkens weer een nieuwe subcategorie. (Hetzelfde geldt voor Lego en Duplo trouwens, dat mag wel altijd.)

Hoe schattig is dit Fresita-Playmobilfiguurtje? Het heeft Jackie al uren spelplezier bezorgd.






Dit stukje schreef ik in samenwerking met LIDL en Playmobil. Ik vroeg het hen zelf om dat ik zo enthousiast was over het speelgoed. 


Wat eten de Fresita's: weekmenu week 48


maandag: restjes
Zoals dat wel eens vaker gaat op maandag.

dinsdag: witlof gevuld met dadels en geitenkaas / knoflookaardappelen
Ik zei al dat er hier veel witlof in huis was, en dat ik niet kon wachten om iets te maken uit Pascale Naessens haar jongste. Het was heerlijk. Heel on-Naessens maakte ik er ook nog patatjes bij, uit de nieuwste van mijn andere, hedonistischere keukenidool Nigella Lawson. Behoorlijk lekker.


woensdag: de chipsschotel uit Honger!
Het resultaat van een dinsdag-kookdagsessie. Ons meest succesvolle recept tot nu toe: alle klanten waren dolenthousiast. Het gaat om een chili-achtige ovenschotel, waar je naar eigen smaak tortillachips onderpropt / erbovenop strooit ... "Honger!" staat bij deze bovenaan mijn kerst-wishlist. Voor de duidelijkheid (voor wie voor mij een cadeautje onder de kerstboom wil leggen): ik heb dit kookboek nog niet en wil het héél graag hebben.



donderdag: kant-en-klare maaltijden van Pascale Naessens
Hierover heel binnenkort meer!



vrijdag: pasta met savooikool en spekjes (of eigenlijk: pasta met witte kool en spekjes)
Een vriendin bracht een savooikool binnen. Daar heb ik niet zo veel ervaring mee, maar dit recept van De Wassende Maan was een voltreffer. Pasta, kaas, spekjes... overdreven gezond is dat niet maar de kool maakt veel goed en onze kinderen aten als dokwerkers. De Wassende Maan is trouwens wel vaker een goeie bron wat betreft groenten waarmee ik niet meteen raad weet. Bij het schrijven van dit stukje besef ik trouwens dat het helemaal geen savooikool was maar een witte kool. Ahum. Het recept is dus ook lekker met witte kool. 

zaterdag en zondag: restjes / eten bij oma
Ik bracht het weekend op mijn werk door, wat de rest van mijn gezin precies at weet ik niet. Maar de frigo lijkt toch wel wat minder gevuld, dus ik gok dat er een restjesfestijn was. 

donderdag 30 november 2017

raamkunst by Django

Wat een rijkdom als een bevriend kunstenaar langskomt voor een kopje koffie en , terwijl de Koffie Kàn staat te pruttelen, je ramen voorziet van een kat en een kerstboom (verzoek van de dochters). 

Ze keken geboeid toe, net als het vriendje-op-bezoek.





Het inspireerde onze Jackie om ook het keukenraam onder handen te nemen. 

 

Dankjewel Axel!

zondag 26 november 2017

Wat eten de Fresita's: weekmenu week 47

Na een paar weken onderbreking, doe ik weer wat moeite om een weekmenu bij elkaar te schrapen. Eén van de redenen van de pauze is, dat er tegenwoordig niet veel te zeggen valt over het eten hier. Het feit dat wij als gezin eigenlijk zo goed als nooit samen aan tafel zitten, speelt me parten. Als de dochters dan nog eens in een culinair kieskeurige fase zitten, is de zin om te koken ver te zoeken.

Meestal komt het er dan op neer dat er hier een grote pot soep gemaakt wordt die de hele week meegaat, en ik blijf wel samen met inmiddels twee vriendinnen onze dinsdag-kookdag in stand houden: we werken ene hele voormiddag aan een ovenschotel of iets dergelijks waarmee we dan enkele gezinnen van avondeten voorzien. Dankzij de ruime porties die Jeroen Meus in zijn recepten hanteert, kunnen wij daar meestal zelfs meer dan eens van eten (soms ook tot het onze oren uitkomt). Verder eten de meisjes meestal wel eens een keer in de week bij één van de grootouders en bovendien krijgt Lucille vier dagen per week warm eten op de crèche. Wat ik eigenlijk wil zeggen: veel koken doe ik dan verder niet.

Maar toch. Ik doe dat eigenlijk wel graag. En ik merk dat u ook graag leest wat wij maken en eten. Bij deze dus: het weekmenu van week 47!

maandag: restjes
Restjes van de soep en de spinazietaart van de dag ervoor, toen er hier uitgebreid gebruncht werd met de schoonfamilie. Die spinazietaart, uit het "Kookboek voor meisjes van 8 tot 88", is hier al jaren favoriet. Doet het ook goed als kraamkost, dat kunnen intussen al heel wat nieuwbakken ouders bevestigen.

dinsdag: aardappelschotel met ham en prei
Zoals gezegd dus: die gezamenlijke kooksessies op dinsdag worden een steeds groter succes. We kookten met z'n drieën voor inmiddels meer dan twintig personen. Heel vaak kiezen we voor recepten van Jeroen Meus. Omdat we echt proberen voor een kindvriendelijke maaltijd te gaan, is het kookboek "goedgekeurd door kinderen" ook een mogelijke inspiratiebron. Niet alle kinderen zijn fan van prei, maar de meeste van onze klanten hebben er toch goed van gegeten.

 

woensdag: soep en restjes

donderdag: worteltjes en venkel en harissa
Nigella Lawson heeft een nieuw kookboek uit: "Bij mij aan tafel: het geluk van thuiskoken". Minder wulpse foto's van de Goddelijke Huisvrouw zelve, en in eerste instantie sprak het kookboek me niet zo geweldig aan, maar deze wortels met venkel en harissa zijn niet te versmaden en ik had spijt dat het op was. Door de harissa wel een tikkeltje te pittig voor de kleintjes. Ik deel binnenkort het recept.



vrijdag: restjes
Dit staat dus in mijn notitieboekje: restjes. Ik weet niet zo goed wat voor restjes. Maar ik was dan ook niet thuis, Johan en de kinderen hebben zonder mij gegeten.

zaterdag: lunch in het S.M.A.K.-café
Een dagje naar Gent. Soep, een couscous-salade en een broodje met gerookte zalm. Voor het dessert namen we koffie en taart in Bar Wilson in NEST.

zondag: witlofsoep met zalm
Ik kocht bij Boeren en Buren en grote zak witlof. Een deel ging in de soep. Bij gebrek aan garnalen deden we er gerookte zalm bij. Dit volstaat op een dag waarop er verder, dankzij een verjaardagsfeestje, vooral ook taart, cake, chips en nootjes gegeten werden. Het plan om met de rest van die witlof iets te maken uit het nieuwste boek van Pascale Naessens wordt met een licht opgeblazen gevoel uitgesteld naar later deze week.

zaterdag 25 november 2017

De mini-Fresita's lezen een boek: "de talenten van Jackie" van ZebraBook

Het is voorleesweek! En die staat deze week in het teken van voorlezende vaders. Laten wij er nu toevallig zo eentje in huis hebben.



Een heel bijzonder boek in Jackie's boekenrek is "De talenten van Jackie" van ZebraBook, een mooi gepersonaliseerd boek, gebaseerd op de letters van haar naam. Heel gemakkelijk te bestellen en een heel fijn cadeau. Leuk voor in de schoen of onder de kerstboom, maar zo'n gepersonaliseerd boek is ook een pracht van een geboortecadeautje.




Zebrabroek gaat er bovendien prat op vrij te zijn van stereotypen. Dat klopt. Volgens het talentenboek kan mijn Jackie vanalles worden. Ambtenaar, Cameraman, Ingenieur. Een verademing na mijn frustraties in de boekenwinkel.





En het houdt maar niet op: ZebraBook drukt zijn boeken in België op FSC-papier (voor elke gekapte boom wordt een nieuwe geplant). De CO2-uitstoot van het drukken en het transport wordt gecompenseerd. Helemaal mooi.








De volledige reeks boeken kan je bezichtigen op de ZebraBook website. Aan de hand van persoonlijke vragen en informatie zoals naam, geboortedatum en spreektaal, stel je online in enkele minuten tijd een gepersonaliseerd boek samen. Bovendien krijg je de keuze tussen drie verschillende kinderboeken die telkens overeenkomen met een bepaalde leeftijdscategorie. Ook de uitwerking van het gepersonaliseerde kinderboek bepaal je zelf. Op basis van deze opties gaat ZebraBook aan de slag met het schrijven van een magisch gepersonaliseerd verhaal en het maken van het customized kinderboek dat je tenslotte via de post thuis ontvangt.


Met dank aan oona.be en ZebraBook voor de samenwerking!

woensdag 22 november 2017

jongens en meisjes

Sinterklaas komt eraan, dus onze kinderen worden weldra weer bedolven onder cadeautjes. Mijn werkgever bijvoorbeeld verwent onze kroost elk jaar met geschenken. Ik sta elk jaar weer van versteld van het gender-onderscheid dat hier gemaakt wordt. Ja, ik ken de argumenten wel: als je ze zelf laat kiezen, kiezen de meeste meisjes zelf ook voor die roze pop en niet voor die zwarte raceauto. Maar ik vraag me af hoe vrij die vrije keuze is. Het zit er al zo vroeg ingebakken: dàt is voor meisjes, dàt is voor jongens. Terwijl dat dat toch allemaal helemaal nergens op slaat? Waarom zouden jongens meer interesse hebben in voertuigen en prehistorische dieren dan meisjes? Is dat wel echt zo?

Er kiezen blijkbaar te weinig meisjes in het middelbaar en hoger onderwijs voor STEM-richtingen. Hoe zou het komen? Op het sinterklaasfeest op mijn werk krijgen jongens van acht een hobbydoos "elektriciteit", meisjes van acht krijgen Lego Friends "puppy-kampioenschap". Leggen we de lat niet wat laag voor onze meisjes?

Geschenken doen natuurlijk ook aan boeken denken, dus ik ging eens een kijkje nemen bij de Standaard Boekhandel.

Hoe zit dat met die vrije keuze, als er op de kaft van een kleurboek staat dat het voor jongens of voor meisjes is? Ik ben er zeker van dat mijn dochter (die trouwens ook van roze en prinsessen houdt) een kleurboek met vikinghelmen en duikboten wel zou kunnen smaken. Maar blijkbaar is dat niet de bedoeling.




Er zijn ook een hoop dingen die alleen meisjes moeten weten. Uiteraard: het is voor meisjes nog net iets belangrijker onderlegd te zijn in alles wat je moet weten over maandstonden en beha's. Maar blijkbaar valt er ook wat te vertellen over kolibri's, zeepaardjes (mmm, biologie? dan toch wetenschap!) en ijslolly's.







Er zijn zelfs sprookjes die exclusief voor jongens zijn (die zijn "leuk") tegenover de "mooiste" sprookjes voor meisjes. In blauw en roze, hoe kan het ook anders.





Nog zoiets: onlangs stootte ik op facebook op een prachtige wedstrijd waarbij twee van die supermooie dekbedovertrekken van SNURK werden verloot: eentje met een fee en eentje met een raket. Leuk, voor elk wat wils zou je denken. Je mocht je voorkeur opgeven in een comment onder de foto. Niet door "fee" of "raket" te typen, maar wel "meisje" (voor de fee) of "jongen" voor de raket. AAARRRGGGGHHH!!! En het ergste van al: tussen die honderden reacties zag ik maar één iemand die daar net als ik aanstoot aan nam.




Potverdorie zeg. En wij ons best maar doen.


Ik vermoed dat SNURK zelf niet echt achter die meisjes-jongensopdeling staat. Zo zag ik op hun eigen site wel een coole foto van een meisje in een stoere T-Rex-pyjama.