dinsdag 31 oktober 2017

Uit met de mini's: Wondergrond

Wij brachten vandaag een mooi stuk van de dag onder de grond door. Op de mijnsite C-Mine in Genk huist er deze vakantie een wonderbaarlijke rattenfamilie in het ondergrondse expeditieparcours. We spraken met een heleboel ouders en kleuters af om dat eens van naderbij te bekijken. Ik had geen idee wat te verwachten van Wondergrond,  maar het was prachtig!



Dus: het zijn geen echte ratten. Het zijn prachtig gegrimeerde en gekostumeerde figuranten die een spannend, donker parcours bevolken. Onderweg moeten er raadsels opgelost worden, zijn er levensgrote kijkdozen met allerlei surreële taferelen, mini-concertjes, balletopvoeringen...







Absuluut een aanrader. Best wel spannend en heel mooi uitgewerkt. Wel reserveren!

  • Datum
28 oktober 2017 t.e.m. 5 november 2017, 11 november en 12 november 2017.
  • Openingsuren
Van 10u tot 17u. Om het kwartier zal er één groep vertrekken, er worden max. 30 personen toegelaten per groep.
  • Duurtijd
De tocht duurt ongeveer één uur.
  • Tickets & prijs
€ 8,00 per persoon van 3 t.e.m. 12 jaar. Kinderen onder 3 jaar gratis.
€ 9,50 per persoon vanaf 13 jaar.
  • Leeftijd
Voor kinderen van 3 tot 12 jaar.
  • Groepen
Wondergrond kan je ook in groepsverband beleven. Bijvoorbeeld met je hele familie of voor een verjaardagsfeestje. Voor groepen is het zeker aangeraden om de tickets gelijktijdig aan te kopen , zodat je gelijktijdig kunt vertrekken.
  • Toegankelijkheid
Voor personen met een handicap is er een aangepast parcours en een aparte toegang met lift voorzien. Er kan per rondgang 1 persoon met rolstoel mee. Daarom vragen wij om zeker contact op te nemen met het bezoekersonthaal, telefonisch 089 65 44 90 of via mail visit@genk.be.
De beklimming van de schachttoren tot het eerste platform (ongeveer 15m) is inbegrepen in dit parcours. Het tweede en hoogste platform (65) zal gedurende de periode van Wondergrond niet toegankelijk zijn.
Gezien de vele trappen in C-mine expeditie raden we aan van buggy's niet mee te nemen. Deze kunnen geplaatst worden in de vestiaire naast het onthaal.
  • Meer info
C-mine bezoekersonthaal
T 089 65 44 90
visit@genk.be

maandag 30 oktober 2017

Wat eten de Fresita's? - Weekmenu week 43

maandag: restjes

dinsdag: vegetarische taart met broccoli
Dinsdag Kookdag. We maakten 5 quiches voor evenveel gezinnen en iedereen was blij.



woensdag: salade van warme wintergroenten 
Een topper in de winter: een ovenschotel met bietjes, pastinaak, wortel, zoete aardappel... Het recept komt uit het mooie boek Miss Dahl's heerlijkheden. Ik maak er nog een gremolata van citroenzeste, peterselie en look bij.





En als dessert: bananenijs (dus gemixte bevroren bananen, in dit geval met een schepje choco erbij).



donderdag: venkelsoep met chorizo
Met venkel uit opa's tuin. En verder waren er nog restjes.



En appeltaart, naar het supermakkelijke recept dat we eerder al eens maakten met Kasper.



vrijdag: soep in De Speelkantien
De Speelkantien is een nieuwe hotspot in Diest, waarover binnenkort zeker meer.



zaterdag: eten bij oma
Een avondje uit voor ons, en de mini's eten bij mijn ouders.

zondag: falafel en kebab bij Turkoase
Hoewel er een spinazietaart klaarstond voor het avondeten, besloten we na een namiddagje in het bos toch voor frietjes te gaan, met falafel of kebab bij het Turkse Eethuis Turkoase - al sinds mijn middelbare schooltijd mijn favoriete guilty pleasure.

zondag 29 oktober 2017

Mom Blog Awards 2017: dankuwel allemaal!

Dat was wel even verschieten, gisterenavond, toen ik op de valreep dan nog de publieksprijs in de wacht sleepte op de Mom Blog Awards. Lichtjes aangeschoten stond ik dan voor ik het goed en wel besefte naast Erika Van Tielen op een podium te lachen naar het vogeltje, met een hoop prijzen in mijn handen.



En dat allemaal omdat jullie echt wel gestemd hebben op mijn blog. Waarvoor veel dank. Het grootste deel van mijn prijzenpakket bestaat een een gigantische mand van Koffie Kàn. Wie zin heeft in een kopje koffie is welkom om dat hier bij mij te komen drinken, want er is véél.

Dankjewel ook aan Nele van Mama Expert natuurlijk, voor de organisatie.

Ik schrijf binnenkort wel eens wat uitgebreider, maar voorlopig is het dit, om jullie te bedanken. Bij de andere winnaars waren er twee die mijn extra speciale vermelding nu even verdienen:

Mama Naturelli, omdat dat over bewust en natuurlijk ouderschap gaat en dat helemaal mijn meug is.

Anna is Anders.  Omdat haar Anna anders is. Geen blog over mooie kleertjes en over hoe tof het was op de avant-première van de nieuwe Disney Junior-film, maar over het leven met een zwaar gehandicapt meisje. Krop-in-de-keel-mooi-geschreven, het zet je aan het nadenken over "wat als het ons overkwam" en maakt je dankbaar voor alles wat zo vanzelfsprekend lijkt. De mama van Anna nam haar prijs in ontvangst met de woorden "ik blog omdat ik niet zo goed kan spreken voor publiek", maar schrijven kan ze. Neem zeker eens een kijkje. Hartjes voor Anna en de rest van haar gezin.







donderdag 26 oktober 2017

Koken voor vrienden: tarte tatin van pruimen van Jamie Oliver

Ik had een tijdje geleden mijn vriendinnen over de vloer en besloot dat dit de uitgelezen kans was om een paar recepten te proberen uit de nieuwe Jamie Oliver. Ik vertelde al dat ik niet kon kiezen, en dat de recepten zo eenvoudig zijn, dat je eigenlijk zonder veel moeite twee hoofdgerechten voor acht personen op tafel zet. Ik koos dus voor linguine met courgette en voor zalm met kerstomaatjes maar was vooral in mijn nopjes over het dessert: tarte tatin van pruimen. 





TARTE TATIN VAN PRUIMEN

VOOR 6 PERSONEN - BEREIDINGSTIJD 24 MINUTEN

600 g rijpe, verschillend gekleurde pruimen
1 tl kaneel
120 ml ahornsiroop
320 g roomboterbladerdeeg
6 grote bollen vanilleroomijs

Verwarm de oven voor tot 220 °C (gasovenstand 7) en zet een ovenbestendige
koekenpan met antiaanbaklaag (26 cm doorsnede) op matig vuur. Snijd de
pruimen doormidden, verwijder de pitten, leg de vruchten met 30 ml water in
de pan en kook ze 1 minuut. Strooi uit de hoogte de helft van de kaneel erop
en sprenkel de ahornsiroop erover. Leg het vel bladerdeeg over de pruimen
heen, druk het deeg rondom met een houten lepel in de rand en snijd de
overhangende randjes af om zo nodig kleine gaatje mee op te vullen.

Bak de taart 16 minuten onder in de oven, of tot hij goudbruin en opgeblazen
is. Trek een paar ovenhandschoenen aan en stort de taart heel voorzichtig in
een vloeiende beweging op een groot bord. Schep mooie ronde bollen ijs op
de taart, strooi uit de hoogte de rest van de kaneel erover en besprenkel hem
vlak voor het serveren met een klein beetje extra vergine olijfolie.

392 kcal, 18,7g vet waarvan 11,8g verzadigde vetten, 4,8g eiwitten, 52,3g koolhydraten waarvan 32,8g suiker, 0,3 g zout en 1,2g vezels



© Jamie Oliver Enterprises Limited, 2017



Een heerlijk recept dus uit het boek "5 Ingrediënten - Snel & Simpel Koken" van Jamie Oliver. De onderkop is niet gelogen: snel en simpel. Er staan heel uiteenlopende recepten in, en alles wat ik tot nu toe maakte was effectief snel en simpel, en bovendien erg lekker. Hoera voor Jamie!


5 INGREDIËNTEN
Jamie Oliver
ISBN 9789021566665
€ 29,99
Kosmos Uitgevers

dinsdag 24 oktober 2017

de strijd tegen de verkoudheid

Ik ben niet de enige: na het hoogzomerweekend vorige week beukt de herfst er nu wel stevig in. Ik veronderstel dat deze grote schommeling menig verkoudheid op zijn geweten heeft. Mijn dochters kampen al weken met massa's snot en vieze hoestjes en ik werd vrijdagnacht wakker met onverklaarbare spierpijn in nek en schouders, hoofdpijn en een verstopte neus.

Wat doe je eraan?

1) drinken!
Hydratatie is belangrijk om je lymfestelsel goed te laten werken, en dat komt je afweersysteem ten goede. Vooral water uiteraard, maar ook groene thee of een warm drankje met citroen, honing en gember kan wonderen doen.




2) rusten!
Slaap zo veel je kan. Als je werkt en/of kinderen hebt klinkt dat nogal utopisch, ik weet het. Maar toch. Zeg zo veel mogelijk andere afspraken af en kruip in je bed.


3) eten!
Neem warme, lichte, gezonde maaltijden. Soep, groenten... en zorg voor wat extra vitamines met bijvoorbeeld citrusfruit. Niet meer eten dan waar je zin in hebt. Je zou wat voedingssupplementen kunnen nemen, bijvoorbeeld vitamine C of Echinacea (voor de weerstand), maar informeer je daarover goed. Er wordt veel brol verkocht (veel zogenaamde vitamine c-supplementen zijn niet veel meer dan suiker met sinaassmaak). Vitamine D is wel een supplement dat ik zonder twijfel durf aan te raden. De meesten van ons zijn meer binnen dan buiten, en vooral nu de dagen korter worden resulteert dat in een tekort aan Vitamine D. Het wordt aangeraden voor kinderen, maar zowat elke westerse volwassene kampt ook met een tekort.

foto Pixabay


4) handen wassen!
Door je handen regelmatig en grondig te wassen zorg je ervoor dat je jezelf niet voortdurend opnieuw besmet. Als die ontsmettingsmiddeltjes voor je handen ooit van pas komen, is het nu wel. Je beschermt jezelf maar ook je medemens.


5) verluchten!
Verlucht de kamers van je huis, zet de ramen op een kier en verschoon je lakens. Kamerplanten kunnen ook helpen om de lucht schoon te houden.

foto Pixabay


6) bewegen!
Geen grote inspanningen natuurlijk, maar een paar zachte, liggende yoga-oefeningen kunnen je stijve spieren wat versoepelen.

7) spoelen!
We doen het bijna allemaal onze baby's aan, die plastic ampulletjes met zoutoplossing door hun neus jagen. Al eens bij jezelf gedaan? Een ware verschrikking, alsof iemand met een mes in je achterhoofd steekt (zo voelt het bij mij toch). En toch is het zinvol, om je sinussen met een zoutoplossing te spoelen. Maar dan moet je het dus ineens goed doen. Ik gebruik hiervoor een Rhinohorn, yoga-adepten kennen misschien het eleganter uitziende "neti-potje". Het principe is hetzelfde: een beetje zout oplossen in handwarm water en dat door je neus gieten. Als je het goed doet, voelt het aangenaam. Je maakt je neusholtes schoon en het zout heeft een ontsmettende werking.

8) warm houden!
Je lichaam kan alle energie gebruiken om te genezen. Kleed je warm aan en duffel je in met dekentjes, zodat je lijf zich over zijn temperatuur alvast geen zorgen moet maken.

9) ruiken!
Ik ken eigenlijk niets van aromatherapie maar heb altijd wel een paar flesjes etherische olie die ik bovenhaal bij verkoudheden: een paar druppeltjes munt of eucalyptus op een zakdoek of mijn hoofdkussen maken mijn luchtwegen vrij. Let op met etherische oliën bij kleine kinderen of tijdens de zwangerschap! Net als bij voedingssupplement geldt hier: informeer je goed. Volgens mij zijn ook oliën van geranium, salie, tea tree, en tijm bruikbaar bij een verkoudheid. Ga eens langs bij een natuurwinkel of een drogist en vraag ernaar. (Van salie en tijm uit de tuin maakt mijn mama ook een warm drankje bij een verkoudheid).

10) verzorgen!
De huid van je neus kan behoorlijk lijden onder al dat snuiten. Een heel klein beetje kokosolie kan wonderen doen. Dit komt ook van pas bij gesprongen lippen.








zondag 22 oktober 2017

Wat eten de Fresita's: weekmenu week 42

maandag: spinaziecurry met paneer en cashewnoten / slasoep met kippenballetjes
Een recept uit het nieuwste kookboek van Jamie Oliver, met spinazie uit opa's tuin. En voor wie niet weet wat paneer is: ik tot vorige week ook niet. Het is blijkbaar een soort kaas. De textuur en de smaak vind ik vergelijkbaar met die van tofu. Niet erg lekker als je 't mij vraagt. Maar het gerecht in zijn geheel was wel oké. En de slasoep met zelfgemaakte balletjes (mét spekjes!) waren hier een voltreffer, de mini's waren grote fan.



dinsdag: chili
Alweer een gezellige kookvoormiddag met Jeroen Meus, Stefanie en Oskar. Naast onze eigen gezinnen hadden we nog twee andere klanten die we naast een pot chili ook nog een potje zure room, een pot zelfgemaakte guacamole, een portie geraspte cheddar, een pak tortillavellen én een zakje tortillachips bezorgden. Een feestje als het ware. Mijn kinderen waren enthousiast over bijna alles behalve over de chili. Ik moet stilaan afstand nemen van de woorden "mijn kinderen eten alles".

woensdag: restjes

donderdag: spinaziecurry met scampi / groentensoep
Ik ging alweer spinazie plukken bij opa. Ik denk dat spinazie mijn lievelingsgroente is. Ik kook voor het eerst iets uit het nieuwste kookboek van Pascale Naessens dat ik cadeau kreeg van mijn broers en schoonzus, waarvoor veel dank! Voorafgegaan door groentensoep van 't Slegershof, gekocht bij Boeren en Buren.


vrijdag: frietjes van de frituur
Ik was er zelf niet, maar het lief krikte de street credibility van ons gezin wat op door eens, zoals  mensen dat plegen te doen, frietjes te gaan halen op vrijdagavond. Het was met die credibility droevig gesteld sinds mijn vriendinnen er achterkwamen dat ik niet weet wat een "friet special" is. Er is bovendien een nieuwe frituur in de buurt, en die moest toch eens uitgetest worden. Ik heb geen klachten gehoord.



zaterdag: wortelstoemp met worst
Wordt dat niet wat vaak gegeten bij ons? Vooral in een gezin dat prat gaat op het niet vaak eten van patatjes-vlees-groenten?

zondag: hamrolletjes met puree
Ik ben op het werk en kan niet weerstaan aan de dagschotel: witloof met hesp in kaassaus, met puree. Daarna is er ook nog taart. Ik merk meteen dat dit eten eigenlijk geen goed idee is: ik worstel de hele namiddag met een energiedip van jewelste. Ik ben dan ook al een paar dagen flink verkouden, en dan eet je best niet te copieus, denk ik. Maar een stiekeme powernap doet wonderen. En bovendien heeft het eten me wel gesmaakt, eigenlijk. Ik heb geen idee wat de rest van mijn gezin gegeten heeft.

fotocredit: pixabay

woensdag 18 oktober 2017

"niet schreeuwen - niet pijn doen"

Samenwonen met een medemens, dat is eigenlijk voortdurend bijleren. Dat is zeker zo als je verantwoordelijk bent voor die medemens, en al helemaal als die medemens niet de gemakkelijkste in zijn soort is. Het opvoeden van een temperamentvol kind, daar had ik het al vaker over. Een grote steun hierin is Eva Bronsveld, en meer bepaald haar boek "Temperamentvolle Kinderen". Al twee keer gelezen en besproken: hier en hier. Ik kreeg daar best wel veel reacties op. Bijvoorbeeld over het feit dat ik vaker dan me lief is schreeuw tegen mijn kinderen. Er zijn blijkbaar wel wat mensen die dat herkennen. Die eigenlijk voor een vreedzame opvoeding staan, maar dan toch af en toe tilt slaan en eens flink roepen. En daar dan spijt van hebben, omdat ze hun kind net niet willen leren dat schreeuwen een manier is om je gelijk te halen.



Ik heb veel over mezelf geleerd, het afgelopen jaar. Onder andere bij de Enneagramschool. Over die driftkikker in mij. Je ziet hem meestal niet, maar hij is er. En Jackie heeft hem geërfd. Bij haar is hij wat duidelijker. Omdat ze nog klein is en meer lak heeft aan sociaal wenselijk gedrag, maar ook omdat zij een ander persoonlijkheidstype is dan ik. Het dominante, assertieve en strijdlustige is bij haar duidelijker aanwezig. Ik herken het, maar streef veel meer naar rust, kalmte, sereniteit.



Uiteraard is ook het kind zelf gegroeid. Ze is bijna viereneenhalf, dus die "peuterpuberteit" mogen we nu toch echt wel als achter de rug beschouwen. En toch zijn er nog steeds driftbuien en conflicten. Big time. Minder dan vroeger wel, maar ze zijn er nog en ik denk dat ze er wel altijd zullen blijven. We zullen er steeds beter mee leren omgaan. Alle partijen. Want ik zeg het: de zelfkennis van mijn dochter is verbluffend.




Voorbeeld: Johan, Jackie en ik spelen een gezelschapsspelletje, "Zoek die schoen" van Haba, voor de kenners. Jackie explodeert als ze een rondje verliest. Ik zeg haar dat ik begrijp dat ze het niet leuk vindt te verliezen, maar dat het niet fijn is als ze er zo boos om wordt. Ze kalmeert (na veel dikke tranen en dito knuffels). Bij het volgende rondje dat ze verliest, zien we hoe ze haar tranen verbijt. Het lukt een paar seconden maar barst dan toch in snikken uit. "Ik probeer echt om niet kwaad te zijn maar ik kan er niets aan doehoehoen!". Ik herken zo veel. En ik besef weer waarom ik eigenlijk zo'n hekel heb aan gezelschapsspelletjes: ik kan ook niet tegen mijn verlies.




Ander voorbeeld: na een paar lichtjes uit de hand gelopen conflicten tussen haar en mij (veel heen-en-weer geschreeuw, te luid, te ruw, te hardhandig - ook ik pleit schuldig), praten we erover in bed. Het is niet de eerste keer dat we ons voornemen wat liever voor elkaar te zijn. Maar we lijken het maar al te vaak weer te vergeten. "Hoe lossen we dit op Jacks? Hoe zorgen we ervoor dat we het niet meer vergeten?" De kleuter komt op de proppen met een subliem idee. De volgende dag dicteert ze, en ik schrijf een tiental briefjes: "niet schreeuwen, niet pijn doen". Ze plakt er hartjesstickers bij ("want Lucille en ik kunnen nog niet lezen, en zo weten we toch dat het over lief zijn gaat"), en ze plakt de briefjes op de deur van elke kamer in ons huis. Het is gek, maar het lijkt vaak te werken. Als ik door het huis stampvoet, boos op mijn betweterige kleuter die weigert haar schoenen aan te doen, roept zo'n briefje me wel eens tot de orde. Soms ook niet. Maar we werken eraan. En ik verbaas me elke dag over de wijsheid van mijn kleine monster.














De handletter-inspiratie komt uit het boekje "Handlettering Doe Je Zo! Letters & Letters" van Karin Luttenberg van paperfuel.nl,  uitgegeven bij Uitgeverij Moon. Er is ook een boekje "Cijfers en Symbolen" in dezelfde reeks. Karin Luttenberg heeft ook een programma op de Nederlandse televisie over handlettering, én er is een Youtube-kanaal













(En nu begin ik me plots af te vragen of ik de privacy van mijn dochter niet schend. Ik kies ervoor me te outen als stiekeme driftkikker, maar mag ik dat voor haar ook beslissen?)