Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafƩ aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal geeft een intieme inkijk in het rauwe leven van vissers en hun families. Als lezer maak je van dichtbij de ondergang van de visserij zoals het was mee, maar vooral de zoektocht van een jonge vrouw: naar een thuis, een familie, de liefde, a reason to live... deze zoektocht voert haar meermaals ver weg van het vissersleven en brengt Ondine ondermeer in Brussel en zelfs op de Noordpool (een behoorlijk indrukwekkende passage trouwens). Ik krijg precies niet goed uitgelegd wat het boek zo beklijvend maakt. Lees het gewoon en laat je meevoeren. Eb en vloed en al.

Zodra ik het boek opensloeg en de eerste bladzijden las, was ik verkocht. Een aanrader wat mij betreft. Het leest als een trein. Wie dat wil, mag mijn boek lenen, maar anderzijds: beginnende auteurs moet je eigenlijk gewoon superhard steunen door zelf dat boek te gaan kopen. Vraag ernaar in je plaatselijke boekhandel: als het niet op voorraad is, kunnen ze het vast wel bestellen.



"Ondine" is de eerste roman van Jennifer Vrielinck en is uitgegeven bij Lannoo. 




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuĆ¼m concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuĆ¼m concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuĆ¼m concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuĆ¼m te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…