Mademoiselle Fresita

Andronicus. Wij hebben zonet geweldig theater meegemaakt. Titus Andronicus, naar Shakespeare jawel. Regie van Raven Ruëll, een productie van KVS en Toneelhuis. Met Koen De Graeve en Geert Van Rampelberg en Ben Segers en nog een hele hoop ander talent. De echte theaterminnaar heeft dit stuk natuurlijk al jaren geleden gezien. Want ze speelden het al in 2009. Blijkbaar was dat zo goed dat ze het nu hernemen. En terecht. Lang geleden dat ik nog zo genoten heb van theater. Deels mijn eigen schuld, ik zie dan ook niet zo veel theater. Maar dit was dus zo'n stuk dat ons deed zeggen: we moeten wat vaker naar theater. En u ook. Goed nieuws: ze spelen het nog de hele week in de KVS en er zijn nog tickets! Gewoon bestellen , u zal het zich niet beklagen, beloofd.

En dat is niet slecht bedoeld, integendeel. Donderdag- en vrijdagavond genoten meneer en ik van het betere amateurtoneel. Het ene in Schaarbeek , de prijswinnende voorstelling Agamemnon van DeFFeKt . Prijswinnend, want het Brusselse gezelschap won onlangs het Koninklijke Landjuweel, de belangrijkste onderscheiding voor amateurtheater in Vlaanderen. Het was dan ook een prachtige voorstelling. Op vrijdag zakten we af naar Diest voor "Het Bezoek" bij de vriendjes van Uilenspiegel . Ik zeg vriendjes, want dat zijn de uilenspiegelaars toch wel. Ik stond er ooit zelf op de planken, eerst als kleine uk (ik was een jaar of tien en moest een ballerina spelen. Ik was in die tijd een beetje een dikke mossel - niet enorm maar toch een beetje - maar was toch wel fier in mijn prachtige witte tutu. Foto's heb ik er nooit meer van gezien, misschien maar goed ook), en dan de afgelopen jaren nog twee keer - en in de aanloop naar die laatste productie besefte ik dat ik dat echt...