maandag 6 december 2010

amateurs

En dat is niet slecht bedoeld, integendeel. Donderdag- en vrijdagavond genoten meneer en ik van het betere amateurtoneel. Het ene in Schaarbeek, de prijswinnende voorstelling Agamemnon van DeFFeKt. Prijswinnend, want het Brusselse gezelschap won onlangs het Koninklijke Landjuweel, de belangrijkste onderscheiding voor amateurtheater in Vlaanderen. Het was dan ook een prachtige voorstelling. Op vrijdag zakten we af naar Diest voor "Het Bezoek" bij de vriendjes van Uilenspiegel. Ik zeg vriendjes, want dat zijn de uilenspiegelaars toch wel. Ik stond er ooit zelf op de planken, eerst als kleine uk (ik was een jaar of tien en moest een ballerina spelen. Ik was in die tijd een beetje een dikke mossel - niet enorm maar toch een beetje - maar was toch wel fier in mijn prachtige witte tutu. Foto's heb ik er nooit meer van gezien, misschien maar goed ook), en dan de afgelopen jaren nog twee keer - en in de aanloop naar die laatste productie besefte ik dat ik dat echt niet graag doe, toneel spelen. Ik wil niet in iemand anders' huid kruipen, ik kan me niet echt als iemand volstrekt anders voordoen. Klinkt geweldig nobel maar 't is gewoon een talent dat ik volledig ontbeer. Niet erg, ik heb me sindsdien achter de schermen opgesteld, en me af en toe met kostumering beziggehouden. Helemaal wel mijn ding. Hoogtepunt: de kostumering voor Amadeus een paar jaar geleden, waarvoor we een fantastische naaiploeg samenstelden en meters gordijnen verwerkten tot de prachtigste kostuums.


een kiekje van toen: mademoiselle op handen gedragen door vier lakeien, gekleed door ons team.

 Ook voor dit "Bezoek" droeg ik mijn steentje bij: ik naaide zeker aan één broek knopen voor bretels, en ik maakte er een andere korter. Tot zover mijn bijdrage, maar ik sta toch maar mooi in de brochure :-) Ook een mooie voorstelling trouwens, beeldmatig klopte het totaal, daarvan heb ik erg genoten: mooie kostuums, mooie decors en er waren ook enkele zeer mooi ingevulde rollen. Twee mooie avonden, twee héél verschillende stukken maar wel beiden over een verbitterde moeder die haar overleden kind wreekt door de vader te vermoorden. Schone parallel, mademoiselle.

Maar mademoiselle, moet gij niet naaien? Oh jawel hoor, en dat deed ik ook! schortjes, vlaggetjes, en zonet nog een paar tutkoordjes.





Alle schortjes zijn voor peuters en kosten 15 euro.  Sommige peuters gebruiken ze graag om te eten, anderen om te knutselen. Ze zijn superschattig om te zien als ze gedragen worden, met een kruis op de rug. sluiting met velcro op de schouders. Gemaakt in toile-cirée.


en een primeur: tutkoordjes, voor 10 euro per stuk. Stevige linten met een bretelsluiting om vast te maken aan het truitje en een lusje om de tut aan te bevestigen. Nooit meer een tutje kwijt! Allemaal nu zondag te koop op La Dorlotterie!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen