Mademoiselle Fresita

Ik ben precies mijn blogreflex kwijt, die moet ik terug aanleren. Zondag was het dus retro boulevard , en man man man wat was me dat een feestje. Het weer zat mee, en mede daarom zakte er zo maar even 5000 man en vrouw en kind af naar park Cerkel. Het was echt prachtig, met massa's mooie mensen in mooie kleren die dankzij het plaatselijke kapsalon  bovendien ook de juiste suikerspinkapsels en valse wimpers droegen. Die smulden van allerlei lekkers  en al het bier en de cava veel te snel opdronken. Die dansten op geweldige live-muziek en die ook een groot stuk van mijn stock opkochten. Missie geslaagd dus!   Bovendien blijkt mijn schoonvader een begenadigd barbershop-zanger. In een stijlvolle outfit. Ik kan me niet voorstellen dat er op dit evenement geen vervolg komt. Hou het dus maar in de gaten, want volgend jaar wil je er echt bij zijn.

Diest mag dan wel deel uitmaken van de roemruchte marginale driehoek , de oranjestad doet wel haar best. Morgen bijvoorbeeld is er de Retro Boulevard , en dan gaan we hoegenaamd niet hakken, jumpen, gabberen of tunen. Hoewel, er is een oldtimertreffen. Geen chromed out pussywagons denk ik, maar wel veel ander schoons. Ook mademoiselle zal er zijn, met een kraampje op de jardin des souvenirs. Voor de gelegenheid heb ik mijn bestaande assortiment een extra retro-toets proberen mee te geven, met nog meer polkadots, kriekskes en andere frivoliteiten. Zoals daar zijn: een A-lijnrokje (het model is niet echt fifties, maar het stofje toch een beetje) Een setje schattige handtasjes: Zo. Nu ga ik een stapel t-shirtjes voorzien van een vespa in flockfolie. Tot morgen, tussen 14u en 19u in Diest!

Het leek mij een leuk project, het temmen van het espresso-apparaat, met grappige verhalen en foto's van smerige koffie op het aanrecht en op de grond, koffieprut, overgelopen kopjes... maar 't valt dus allemaal wel mee. Beetje teleurstellend dus: na het ontkalken gisteren maakte ik een ongeveer perfecte espresso. En daarna nog een en 's avonds nog twee. (Dat had wel de nodige gevolgen voor mijn nachtrust maar dit geheel terzijde.) Ik kan nu dus wel met vrij veel zekerheid zeggen dat het aan ons lag (lees: 'meneer Fresita', want ik had het eigenlijk tot gisteren nog nooit geprobeerd) dat de koffie altijd langs alle kanten behalve de gewenste uit het apparaat spoot. Pure onkunde. En 't zal niet meer gebeuren. Er zijn wel verzachtende omstandigheden; het is namelijk nogal gemakkelijk om de filterhouder verkeerd aan de machine te bevestigen. En dat was dus altijd het probleem. Een ander probleem was dat meneer Fresita niet helemaal doorhad dat het bijgeleverde sche...

Eigenlijk had ik vandaag moeten bloggen over een ongetwijfeld adembenemend concert, gisteravond in de Bozar. Razend enthousiast was ik toen ik er in augustus ofzo achterkwam dat Philippe Jaroussky en Andreas Scholl naar Bozar kwamen. Meteen tickets besteld, 't was zelfs al bijna uitverkocht. We moesten het dus doen met nogal miezerige plaatsen, niet eens naast elkaar. Maar ik wou dit concert absoluut niet missen. En dat deden we nu net wel. Gewoon knaldebal vergeten. En dan te bedenken dat we ons gisteren "verveelden". Kent u dat? Geen zin om gewoon in de zetel te hangen, geen zin om nog iets constructiefs te doen en al helemaal geen zin om nog buiten te komen. Ik ben al blij dat we nog wel iets constructiefs gedaan hebben (voor La Dorlotterie gewerkt, hoe raadt u het). Ik ben behoorlijk slechtgezind op mezelf. Tedju tedju tedju toch! Als ik een lenigere vrouw was, zou ik mezelf een stamp voor mijn kont geven. U zei? U kent Jaroussky niet? Dat is niet zo gek denk ik. En...

En dat is niet slecht bedoeld, integendeel. Donderdag- en vrijdagavond genoten meneer en ik van het betere amateurtoneel. Het ene in Schaarbeek , de prijswinnende voorstelling Agamemnon van DeFFeKt . Prijswinnend, want het Brusselse gezelschap won onlangs het Koninklijke Landjuweel, de belangrijkste onderscheiding voor amateurtheater in Vlaanderen. Het was dan ook een prachtige voorstelling. Op vrijdag zakten we af naar Diest voor "Het Bezoek" bij de vriendjes van Uilenspiegel . Ik zeg vriendjes, want dat zijn de uilenspiegelaars toch wel. Ik stond er ooit zelf op de planken, eerst als kleine uk (ik was een jaar of tien en moest een ballerina spelen. Ik was in die tijd een beetje een dikke mossel - niet enorm maar toch een beetje - maar was toch wel fier in mijn prachtige witte tutu. Foto's heb ik er nooit meer van gezien, misschien maar goed ook), en dan de afgelopen jaren nog twee keer - en in de aanloop naar die laatste productie besefte ik dat ik dat echt...

drie grote en een kleintje. Eén kant toile-cirée, andere kant badstof. Omdat daar wel wat vraag naar was. Die met het vogeltje is achteraan blauw, de andere groen. De grote kosten 10 euro, de kleine 7. Scroll een paar berichtjes terug, dan kan je zien dat er ook bijpassende pamperzakken zijn. Nu zaterdag te koop op de Bazar in Gent, of via deze weg. De Bazar is trouwens zeker een aanrader, met op zaterdagavond een feestje met meneer Fresita achter de draaitafels! nog een greep uit de voorraadkast: ruime herfstige schoudertas in baksteenrood ribfluweel, met een appelmandje op de buitenzak. Ook binnenstebuiten te gebruiken, voor zotte buien: gevoerd met retro oranje stof met de afbeelding van de appelmandjes die op de voorkant staan. Tas te koop voor 40 euro.