woensdag 15 december 2010

taart en perfecte koffie

Het leek mij een leuk project, het temmen van het espresso-apparaat, met grappige verhalen en foto's van smerige koffie op het aanrecht en op de grond, koffieprut, overgelopen kopjes... maar 't valt dus allemaal wel mee. Beetje teleurstellend dus: na het ontkalken gisteren maakte ik een ongeveer perfecte espresso. En daarna nog een en 's avonds nog twee. (Dat had wel de nodige gevolgen voor mijn nachtrust maar dit geheel terzijde.) Ik kan nu dus wel met vrij veel zekerheid zeggen dat het aan ons lag (lees: 'meneer Fresita', want ik had het eigenlijk tot gisteren nog nooit geprobeerd) dat de koffie altijd langs alle kanten behalve de gewenste uit het apparaat spoot. Pure onkunde. En 't zal niet meer gebeuren. Er zijn wel verzachtende omstandigheden; het is namelijk nogal gemakkelijk om de filterhouder verkeerd aan de machine te bevestigen. En dat was dus altijd het probleem. Een ander probleem was dat meneer Fresita niet helemaal doorhad dat het bijgeleverde schepje niet zomaar een willekeurige grootte heeft. Eén afgestreken schepje is één kopje koffie. Evident vindt u? Dat dacht ik dus ook.


Hierboven dus een perfect kopje koffie (wel jammer dat er alleen lage kopjes onder het apparaat passen), maar, belangrijker: een stuk geweldige zelfgemaakte citroentaart! Van Sophie Dahl, inderdaad. Ik heb zowaar al drie recpeten uit het boek gemaakt: Het roerbaksel was lekker maar niet echt een revelatie (dat komt misschien doordat de verse koriander die er aan het eind nog bij moest nog onaangeroerd in de keuken staat - vergeten),  de winterfruitcompote die ik als ontbijt had was behoorlijk lekker (maar wel nogal heavy stuff zo 's morgens vroeg - gelukkig heb ik een stalen maag en kan ik zowat alles aan), maar de citroentaart is toch wel veruit het meest geslaagde. Er kwam wel heel wat mix-, hak en klopwerk bij te pas; onze keukenmachine en Tupperware's Quickchef hebben goed werk geleverd.


Citroentaart Caprese
wat heb je nodig?
120 g boter,  225 g fijne kristalsuiker, 6 eieren, schil en sap van 4 citroenen, 300 g geblancheerde amandelen, geroosterd en gemalen, 115 g aardappelzetmeel

hoe ga je te werk?
- oven voorverwarmen op 200°C / taartvorm van ongeveer 23 cm doorsnede inboteren en bestuiven met bloem (dat mag ook met aardappelmeel)
- roer boter en suiker romig, doe er de eidooiers, de geraspte citroenschil en het sap bij.
- klop het eiwit tot schuim en spatel het door het mengsel.
- spatel er de amandelen en het aardappelmeel door.
- giet het mengsel in de vorm en bak het 10 minuten in de warme oven. Nu verlaag je de temperatuur tot 150°C. Bak nog 40 minuten.
- laten afkoelen, uit de vorm halen en smullen maar!

Meneer Fresita was zeer tevreden. Ik voelde me zowaar een goddelijke huisvrouw (maar dat is dan wel buiten de dustbunnies onder de zetel gerekend).

Vanavond op het menu: ongetwijfeld iets met rode kool. Ik had voor het roerbaksel van gisteren namelijk 70 g rode kool nodig, en in mijnen Delhaize verkopen ze dat alleen in zijn geheel. En een volledige rode kool weegt véél meer dan 70g.

Ik zou eigenlijk moeten werken voor de Kunstkaai, maar de goesting om te naaien is een beetje over precies. Ik zou echt geen goeie "volledig zelfstandige" zijn, met mijn gebrek aan zelfdiscipline. Maar ik heb al wel iets gedaan hoor, kijk maar naar deze leuke schort:


Ik blijf zo'n fan van dat mereltje. Er liggen nog een hoop onafgewerkte slabs op tafel en ik zou ook nog een reeks rokjes willen maken (minstens ééntje, want dat is besteld en ik heb het beloofd...). Probleem is een beetje dat ik daarvoor mijn kot uitmoet, naar de Veritas voor ritsen, biaislint, naaigaren... en ik kom niet graag mijn kot uit. Dat is één van die onnozele trekskes van mij: niet graag buiten komen. 't Is te zeggen: het teveel moeite vinden om naar buiten te gaan. Eens buiten vind ik het doorgaans wel oké, 't is zelfs zo dat ik altijd content ben als ik het wel gedaan heb. Maar 't vergt dus iets te veel moed van mij: schoenen en jas aandoen, weg uit mijn nest... geen idee waar dat vandaan komt. Een milde vorm van één of andere fobie of gewoon luiheid? Behoorlijk vervelend in ieder geval.

1 opmerking: