Mademoiselle Fresita

Ik had een tijdje geleden mijn vriendinnen over de vloer en besloot dat dit de uitgelezen kans was om een paar recepten te proberen uit de nieuwe Jamie Oliver. Ik vertelde al dat ik niet kon kiezen, en dat de recepten zo eenvoudig zijn, dat je eigenlijk zonder veel moeite twee hoofdgerechten voor acht personen op tafel zet. Ik koos dus voor  linguine met courgette en voor zalm met kerstomaatjes maar was vooral in mijn nopjes over het dessert: tarte tatin van pruimen.  TARTE TATIN VAN PRUIMEN VOOR 6 PERSONEN - BEREIDINGSTIJD 24 MINUTEN 600 g rijpe, verschillend gekleurde pruimen 1 tl kaneel 120 ml ahornsiroop 320 g roomboterbladerdeeg 6 grote bollen vanilleroomijs Verwarm de oven voor tot 220 °C (gasovenstand 7) en zet een ovenbestendige koekenpan met antiaanbaklaag (26 cm doorsnede) op matig vuur. Snijd de pruimen doormidden, verwijder de pitten, leg de vruchten met 30 ml water in de pan en kook ze 1 minuut. Strooi uit de hoogte de helft ...

Twee kleuters, twee moeders en een regenachtige voormiddag. Een voormiddag waarop één van die moeders en één van die kleuters hun eigen huis uitvluchten terwijl de poetsvrouw daar de boel weer toonbaar maakt. Jackie en ik doken onder bij die andere moeder-met-kleuter. De kleuters sloopten de woonkamer terwijl wij moeders thee dronken en bijkletsten. Tegen de tijd dat de kleintjes elkaar in de haren vlogen (ze zien elkaar wel graag, maar dit blijkt toch een vast onderdeel van hun speelafspraakjes) waren we blij dat we een activiteitje achter de hand hadden. We maakten een appeltaart, naar een poepsimpel recept van Piet Huysentruyt .  Een taart die bovendien altijd lukt, zo staat er in het recept. En hoewel we het (nog) maar één keer uitgetest hebben, kunnen we het beamen: ze is gelukt.  appeltjes op bladerdeeg doen crumble erbovenop crumble plat maken wachten bij de oven! Een ideale taart om met kinderen te maken. Ze kunnen veel zelf...

Zoals beloofd zou ik een tip geven over wat je kan doen met al die blauwe bessen, na een bezoek aan de Blueberry Fields . Ik zou zeker eens kijken bij de recepten van Anna . Maar er zijn nog andere ideeën. Ik vond een heerlijk recept in het prachtige boek "Honey & Co". Een bakboek met als onderschrift "Hartig en zoet met een vleugje Midden-Oosten." Watertanden, right? Right. "Honey & Co" is uitgegeven bij Kosmos Uitgevers. 

Er was sprake van overdaad, dit jaar. Te veel chocolade. Dat zou best wat minder mogen (hopelijk leest de paashaas mee). Jackie en ik hebben er deze week al wat gesmolten en er een zalige taart van gemaakt. Naar een recept van Pascale Naessens dan nog ! Maar laten we wel wezen: genieten? Absoluut. Puur - net iets minder. Slank - euhm. Niet zo deze keer. Wel eenvoudig en om duimen en vingers bij af te likken. Het is dan ook een dessert, soms mag het gewoon. Waar Pascale bovendien nog suggereert om voor pure chocolade te gaan, slaan we ook die raad in de wind. Want ja: het opzet was van die paaseieren af te geraken. Dus het werd een mix van zwarte, bruine en witte chocola, vakkundig in duizend stukken gebroken door sous-chef Jackie. Ik ging de speculaasjes te lijf met de mixer, wat gesmolten boter erbij en een taartbodem mee bekleden (een stuk bakpapier is handig!) Chocolade smelten au bain marie, eitjes scheiden. Dooiers bij de chocolade, eiwit stijfkloppen (dat do...

Net als je je frustraties over je, euhm, pittige peuter wereldkundig maakt , besluit zij zich eens zo goed te gedragen dat het bijna belachelijk wordt. Op maandag gaat Jackie niet naar de crèche. Een dag waarnaar ik, zeker nu Lucille er is, met gemengde gevoelens uitkijk. Maar gisteren was er eentje uit de duizend. Eentje zonder driftbuien, eentje van op tijd op afspraken geraken met aangeklede kinderen, van flinke dutjes, boekjes lezen op de bank en netjes eten. En van appeltaart! Na het dutje werd ik prompt aan de eerder gemaakte belofte herinnerd: "We gaan taart bakken!" Een restje mascarpone in de frigo leidde me naar een eenvoudig recept van een geweldige taart . Ik vergat de appelstukjes te bakken in de pan, dus bij mij ging er een taart met rauwe appel de oven in. Ook lekker, maar voorgebakken ongetwijfeld nog beter. Andere aanpassing: de rozijntjes werden in water geweekt in plaats van in calvados. Kindvriendelijkheid en al. (En geen calvados in huis, dat ook). ...

We wachten nog steeds. Na een paar nachten bij meter Tineke werd kindje één sinds gisteravond ondergebracht bij haar grootouders. Fijn plan leek ons dat, dan zijn we op ons gemak voor het geval kindje twee zich aandient. We wonen namelijk nogal ver van de twee grootouderparen en de het feit dat ik de vorige keer nogal vlotjes bevallen ben in combinatie met het feit dat Brussel niet overdreven vlot in- en uit te rijden is, maakt dat we goed moeten nadenken waar we met grote zus blijven voor het geval de bevalling op gang komt. Meter Tineke is bovendien een paar dagen de stad uit, dus dan zit er niet veel anders op dan Jackie op logement te sturen. Wij op ons gemak, grootouders blij en ook Jackie zeer tevreden want bij oma en opa valt er altijd wel iets te beleven. Maar het maakt ons ook wel een klein beetje triest. Want het zijn tenslotte die laatste dagen met z'n drietjes, met Jackie als ons enige kindje. Een dubbel gevoel dus. Want we hebben Jackie ook gewoon graag bij ons. Waar e...

Eerst en vooral: beide projecten waarvan in vorige blogpost sprake, hebben hun doel bereikt! Met veel dank aan alle bijdragers en al! En nu dus koffietijd. Of theetijd. Ik ben inmiddels al een paar dagen gestopt met werken, in afwachting van de bevalling. En dat bevalt me. Ik was eraan toe. Een ijzertekort speelde me blijkbaar parten de afgelopen weken, rust en straffe pillen brachten soelaas. Ik ben een ander mens. Sinds gisteren staat er alweer een co-sleeper naast ons bed, er prijkt een babybox in de living en de leen-zitbal ligt klaar om mijn weeën op te vangen. Met dank aan respectievelijk Sylvie, tante Hilde en tante Ilse. En Johan natuurlijk. De baby mag dus komen. Maar de baby mag ook nog even blijven zitten. Want dit is ook zo'n heerlijke tijd: rusten, doopsuikertjes maken, kaartjes schrijven en vooral: koffietjes drinken in de stad. Of uit ontbijten, nog zo'n schoon genoegen van het langzame leven. Dat, en ook lunchen en taartjes eten én confituur én soep kopen, ka...

Eén van mijn favoriete mensen gaat het weekend in Brussel doorbrengen. Niet samen met mij, maar samen met haar schoonfamilie. En terwijl de mannelijke helft van die familie zich gaat laven aan de negende kunst , willen de dames doen wat dames graag plegen te doen. Shoppen, koffietjes drinken en taartjes eten. Ze vroeg me om tips. En die tips kan ik net zo goed ook met u delen. Een lijstje aanraders voor wie houdt van duurzaam, van origineel, van ecologisch ...  allemaal in de Dansaertbuurt. Ik probeer niet al te zeer in herhaling te vallen. Want de Chicago werd de afgelopen weken al vaak genoeg bejubeld. Het is nochtans de ideale plek voor een koffie en een taartje tijdens het shoppen. Zeker gezien het feit één van de dames nog maar een paar maanden oud is, dan zijn de sanitaire voorzieningen alhier zeker een troef. Maar geen Chicago dus in onderstaand lijstje. 1. koffie en taart kan namelijk ook perfect bij Or . Ook al meermaals vermeld, ik weet het. Maar als je op zo'n weeke...

week 13 is alvast begonnen, maar in week 12 werd ik blij van: maandag: jackie-dag Elke maandag is Jackie-dag (elke dag is Jackie-dag, uiteraard, maar maandagen nog meer dan anders omdat wij die met z'n tweetjes doorbrengen) en afgelopen maandag was extra gezellig. Door, om maar iets te zeggen, een goeie start met een heerlijk ontbijt. En niet in het minst omdat Jackie een laaaange middagdut deed en mij zo toeliet wat tijd achter mijn naaimachine door te brengen. De pasgeboren baby's in mijn omgeving zullen blij zijn, alsook de baby's die binnenkort in onze omgeving gaan geboren worden. dinsdag: latte op terras Een late shift, dus een vrije voormiddag. Zo'n echte vrije, met Jackie op de crèche en de prille maartse ochtendzon die net op het terrasje valt waar ik passeer. Ik kan niet anders dan gaan zitten, een latte bestellen en de Flow doorbladeren. Zaligheid. woensdag: gewonnen! fijne mail in de werkmailbox: Jacqueline heeft de kleurwedstrijd van ...

Ja, ik! Terwijl man en kind lustig uiltjes knappen in de zetel, toverde ondergetekende zowaar een chocoladecake én een rabarbermerenguetaart  uit mijn hoge hoed. Uit de oven eigenlijk. Anders dan Zsazsa voorstelt dient de taart niet om mijn schoonouders te imponeren (ik baarde zeer recent hun kleinkind, wat dat betreft zit ik nog wel even safe). Deze patisserie is voor ander schoon volk bestemd: op wat ongetwijfeld een prachtige zondagnamiddag gaat worden vindt alweer een bijeenkomst van de Fienen plaats, met wederhelften én nageslacht. Het is de eerste keer sinds mijn verjaardag dat wij elkander zien, dus daar horen taart en bubbels bij. Ik ben blij met het resultaat, hopelijk smaakt het zo goed als het eruit ziet. En als dat niet zo is, heb ik nog backup-lekkers uit een andere hoge hoed: stroopwafelcake (?) en kleine gebakjes uit de Hema. Een feest wordt het dus zeker. Het is trouwens voor Jackie de eerste ontmoeting met een heleboel vriendjes. En straf genoeg is z...

wat maakte me blij? - juffrouw stampertje in mijn buik - aangename werkdagen - een bezoekje van mama en papa (en de propere vensters die daar op wonderbaarlijke wijze mee gepaard gaan) - uit eten bij onze all time favourite: Le Fin de Siècle (die in de Kartuizerstraat en zonder website, want volgens Google is er ook eentje in Etterbeek.) - soep van meneer Fresita - een brood van de Pain Quotidien dat zowaar 7,60 euro kost. Gene zever. - een heerlijke avond bij de vriendinnekes in Leuven. Lekker eten, beseffen dat elkaar een paar weken niet zien echt wel lang is en een kleine, nog niet geboren jongen die dan toch een meisje blijkt te zijn. Een vriendinnetje voor het onze. - hoogstaande cultuur in de KVS: Ter ere van het vijfentwintigjarig bestaan van Ultima Vez worden een paar legendarische creaties van Wim Vandekeybus hernomen. "What the body does not remember"  was zijn debuut en net als alle recentere werken die ik van hem ooit zag niets minder dan adembenemend. En...

't Was een succes, onze Dorlotterie afgelopen zondag! Volgens mij hebben we nog nooit zoveel bezoekers gehad, en dat echt van begin tot eind. Net niet te veel zodat het allemaal nog gezellig bleef. Want dat was het: heerlijk! Onze nieuwkomers van Filature  met tweedehandskledij deden gouden zaken en van de Zo Zoete taarten van Hildegarde waren rond 17u alleen nog een paar kruimels over. En het was heerlijk! Aan iedereen: bedankt om te komen! Ook aan de meneer van de krant ! Op naar volgend weekend, met de Kunstkaai! Van vorig jaar staat er blijkbaar een (overigens vrij saai) filmpje op YouTube - en ik sta erop! Scrollen maar, naar tijdscode 03:54 Ik had zowaar een klant op dat moment, kijk eens aan. Ik sta er wel alleen op zondag. Tot dan misschien!

Deze voormiddag het bedrag dat ik verdiende op La Dorlotterie ongeveer volledig opgedaan. Ik wou dat ik nu een foto van een paar exuberante schoenen of iets dergelijks kon posten, maar 't kan niet alle dagen feest zijn. Ik veronderstel dat u niet zit te wachten op foto's van de nieuwe achteruitkijkspiegel van mijn auto of zijn uitbundig gesmeerde weetikveelwateraaneenautotesmerenvalt, of, nog leuker, van mijn gerepareerde tand. Twee uur getimmer aan je gebit: je wordt daar niet goedgezind van. Maar gebit en auto, dat zijn nu eenmaal zaken die altijd in orde moeten zijn. En, ook tof: bij de tandarts leer ik steeds weer nieuwe woorden. Een drietal weken geleden leerde ik ' stomatologie ', vandaag was het ' endodontologie '. We zijn er nog niet vanaf dus. Gezellige boel dus, deze voormiddag. Gecombineerd met wat slecht nieuws uit de juridische hoek (zei ik al dat een huis verhuren écht niet tof is?) was het een ware topper, deze dinsdag. Behoorlijk wat kunstgrepen ...

Afgelopen vrijdag kocht kocht ik een bundel gigantische rabarberstelen, zonder zeker te weten wat ik er mee zou doen. En zondag stuurde de goede fee zowaar een recept voor rabarbertaart. Een alternatieve versie van haar goddelijk uitziende merengue staat hier nu af te koelen. Qua goddelijkheid moet ik wel de duimen leggen, we moeten daar eerlijk in zijn. Ik had dan ook maar twee eitjes, waarvan één volledig het deeg in ging. Merengue van één eiwit is een beetje zielig. Aardappelmeel of maïsmeel had ik ook niet meer in huis, maar omdat we iets zochten dat het rabarbersap een beetje zou binden, leek puddingpoeder me wel wat. We zien wel. Maar ik ben er zeker van dat het heerlijk zal zijn. Ook al ziet het er niet echt uit. Ik weet het, het zou echt vanalles kunnen zijn, maar het is dus een rabarbertaart. Met een heel klein beetje merengue. Ik kan amper wachten tot ze agfekoeld is, hoe wel ik me in een verregaande staat van verzadiging bevind na een grote portie van de gemakkelijke m...

Het leek mij een leuk project, het temmen van het espresso-apparaat, met grappige verhalen en foto's van smerige koffie op het aanrecht en op de grond, koffieprut, overgelopen kopjes... maar 't valt dus allemaal wel mee. Beetje teleurstellend dus: na het ontkalken gisteren maakte ik een ongeveer perfecte espresso. En daarna nog een en 's avonds nog twee. (Dat had wel de nodige gevolgen voor mijn nachtrust maar dit geheel terzijde.) Ik kan nu dus wel met vrij veel zekerheid zeggen dat het aan ons lag (lees: 'meneer Fresita', want ik had het eigenlijk tot gisteren nog nooit geprobeerd) dat de koffie altijd langs alle kanten behalve de gewenste uit het apparaat spoot. Pure onkunde. En 't zal niet meer gebeuren. Er zijn wel verzachtende omstandigheden; het is namelijk nogal gemakkelijk om de filterhouder verkeerd aan de machine te bevestigen. En dat was dus altijd het probleem. Een ander probleem was dat meneer Fresita niet helemaal doorhad dat het bijgeleverde sche...

Dat laatste lust Marthe blijkbaar niet. Ze is bijna vijf en ontsproten aan mijn broer en zijn vrouw. La pomme de mon oeuil, samen met haar broertje Nisse. Mijnheer Fresita en ik brachten het verlengde weekend door bij mijn scheppers thuis en dat was best gezellig. Met voorbedachten rade géén werk meegenomen, en zodoende verplicht de hele dag te lezen. Very nice. Lekker eten bij de schoonouders, met als dessert kaastaart die - echt waar - een beetje lijkt op die van Françoise ! 's Avonds dansen op een feestje in ons stamcafé - waar mijn mijnheer de plaatjes draaide - en maandag brunch met de hele familie. De legendarische vissoep van de papa - maar er zaten dus "spionnen" in, tot grote spijt van Marthe. Kaastaart met speculaas Ingrediënten: 200 gr speculaas (verkruimeld), 80 gr boter, 400 gr verse kaas (Philadelphia), 400 gr magere platte kaas, 200 gr suiker, 2 eierdooiers, 2 tot sneeuw klopte eiwitten, een snuifje vanillesuiker. Meng de speculaas en de boter en doe ...