Doorgaan naar hoofdcontent

alle dagen blij: week 12

week 13 is alvast begonnen,

maar in week 12 werd ik blij van:

maandag: jackie-dag
Elke maandag is Jackie-dag (elke dag is Jackie-dag, uiteraard, maar maandagen nog meer dan anders omdat wij die met z'n tweetjes doorbrengen) en afgelopen maandag was extra gezellig. Door, om maar iets te zeggen, een goeie start met een heerlijk ontbijt.



En niet in het minst omdat Jackie een laaaange middagdut deed en mij zo toeliet wat tijd achter mijn naaimachine door te brengen. De pasgeboren baby's in mijn omgeving zullen blij zijn, alsook de baby's die binnenkort in onze omgeving gaan geboren worden.

dinsdag: latte op terras
Een late shift, dus een vrije voormiddag. Zo'n echte vrije, met Jackie op de crèche en de prille maartse ochtendzon die net op het terrasje valt waar ik passeer. Ik kan niet anders dan gaan zitten, een latte bestellen en de Flow doorbladeren. Zaligheid.



woensdag: gewonnen!
fijne mail in de werkmailbox: Jacqueline heeft de kleurwedstrijd van ons personeelsblad gewonnen! U mag haar prijs afhalen aan het onthaal. (Die prijs blijkt een doos way too girly speelgoed voor zesplussers, maar kom).

donderdag: Luis!
De ontmoeting met de knapste man die ik in tijden leerde kennen. Luis is zeven weken oud en straalt al even hard als zijn dolgelukkige mama, mijn lieve collega.

vrijdag: carrot cake
Ik ben absoluut geen kenner, maar dat de koffie van Or duizend keer lekkerder is dan eender welke andere koffie die ik ooit proefde, staat buiten kijf. Je hebt even tijd nodig, ook voor een latte-to-go, want hier wordt je koffie met zorg en aandacht bereid. Ik durf zelfs zeggen 'met liefde'. Met een knap staaltje latte-art on top. En dan nam ik daar nog een stuk wortelcake bij, die al even hemels bleek. Een paar minuten puur genot tussen de rush crèche-vroedvrouw-apotheek en de tramrit naar het werk.

zaterdag: yoga
Ik was er twee jaar geleden zo enthousiast over, dat het straf is dat ik er tijdens deze zwangerschap nog geen tijd voor had gemaakt. Mijn eerste sessie zwangerschapsyoga, en ik weet weer waarom ik dit zo graag weer wou doen. De combinatie van lichamelijke inspanning en totale ontspanning. Ik ben een notoire sporthater, maar dit zou ik elke dag willen doen. Zo fijn om terug te zijn.

zondag: brunch
Als het even kan, brunchen wij op zondag graag hier om de hoek. Voor vijftien euro per persoon staat daar elke zondag een fijn buffet klaar dat net gevarieerd genoeg om ons alledrie blij te maken. De perfecte start van een zondag zonder plannen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…