Mademoiselle Fresita

Ik had een tijdje geleden mijn vriendinnen over de vloer en besloot dat dit de uitgelezen kans was om een paar recepten te proberen uit de nieuwe Jamie Oliver. Ik vertelde al dat ik niet kon kiezen, en dat de recepten zo eenvoudig zijn, dat je eigenlijk zonder veel moeite twee hoofdgerechten voor acht personen op tafel zet. Ik koos dus voor  linguine met courgette en voor zalm met kerstomaatjes maar was vooral in mijn nopjes over het dessert: tarte tatin van pruimen.  TARTE TATIN VAN PRUIMEN VOOR 6 PERSONEN - BEREIDINGSTIJD 24 MINUTEN 600 g rijpe, verschillend gekleurde pruimen 1 tl kaneel 120 ml ahornsiroop 320 g roomboterbladerdeeg 6 grote bollen vanilleroomijs Verwarm de oven voor tot 220 °C (gasovenstand 7) en zet een ovenbestendige koekenpan met antiaanbaklaag (26 cm doorsnede) op matig vuur. Snijd de pruimen doormidden, verwijder de pitten, leg de vruchten met 30 ml water in de pan en kook ze 1 minuut. Strooi uit de hoogte de helft ...

De voorbije dagen deden wij twee bescheiden ontdekkingen, eentje in Diest en eentje in Brussel. In de oranjestad opende een aantal maanden geleden een nieuwe bistro. Niet te duur maar een mooie zaak met een originele kaart, laat dat nu net iets zijn waar Diest echt naar zat te hunkeren. Daar en in de omgeving kan je, op enkele uitzonderingen na, vooral de erg klassieke en weinig originele brasseriekeuken vinden (steaks, pasta, croques, slaatjes...) of je kan er voor heel duur en chique gaan. Maar Wannes Raps is dus echt waar Diest zat op te wachten. Het werd al duidelijk bij het binnenkomen: we hadden geluk dat we er nog bij konden, want op twee tafeltjes na was de hele zaak volgereserveerd. De kaart is beperkt maar origneel en meneer en ik aten allebei verrukkelijk. Een beperkte kaart boezemt me altijd vertrouwen in, net als de open keuken. Geen kans om te foefelen denk ik dan. Ik koos kabeljauw met chorizo, witte bonen, en amandelen, aan de overkant werd het boeuf bourgignon. Naar g...

Terwijl de stad stilaan bedekt wordt onder een wit sneeuwtapijt en wij ons afvragen of we morgenvroeg heelhuids op het werk zullen geraken, maak ik de balans op van de tweede week van het jaar. De eerste week zonder tv. Dat laatste is een gevolg van een al lang gemaakt voornemen. Ik las wel eens - volkomen terecht overigens - "als je vindt dat je te weinig tijd hebt, kijk dan minder televisie". Zo waar. Ik ben een verstokte kijker. Zoals ik een pak koekjes niet in de kast kan laten liggen, kan er geen tv in mijn living staan zonder dat ik er overmatig veel naar kijk. Ik wou het wel eens proberen zonder - want de avonden dat ik er toch in slaagde de tv niet aan te zetten, vond ik steevast aangenamer. Productiever, creatiever, minder schuldgevoel en met een frisser hoofd naar bed. Na een paar uurtjes televisie lig ik namelijk steevast in een soort coma, wat de 7 meter van de zetel naar het bed tot een helse tocht maakte - de tussenstop langs de badkamer voor mijn afspraak met O...

een nieuwe week, de eerste van het jaar zelfs. En ook nog een klein stukje vorig jaar. Ik genoot van: - mijn vriendinnen en hun aanhang , in een fijne omgeving, een opperbeste sfeer en met fijne cadeaukes - lekker eten (Joke, dat ijs met chocoladesaus en verkruimelde Jules Destrooperwafeltjes is echt to die for) - twee nieuwjaarsfeestjes in familieverband - de kennismaking met zeer aangenaam overzees gezelschap - het uitlezen van een boek - het beginnen in een ander boek - echte Babelutten en niet echte maar toch lekkere neuzekes - de beste groententaart van de wereld in een stukje Parijs in Brussel - een prachtige film en bij uitbreiding een gezellige avond - een geslaagd naaiprojectje naar de tutorial van Polkadotjes - een gezellige avond met enkele vriendinnekes - een fijne verrassing van mijn tante uit de stock van haar vroegere winkel - een snuffelsessie samen met de mama tussen mijn eigen babykleertjes (het wordt zoeken naar het evenwicht ...

Meneer hangt de was op en mevrouw blogt. Zo'n gezin zijn wij. Ik mag niet klagen dus. Laatste werkjes alvorens af te zakken naar de andere kant van 't land om bij onze vrienden te gaan vieren. 't Is bij ons meestal een eerder bescheiden feest - ik bedoel dan dat het allemaal niet zo heel laat wordt want dat hoeft voor mij niet zo heel nodig. Ik zou kunnen zeggen dat ik het niet te laat maak omdat ik morgenvroeg moet gaan werken, maar ik ga vooral werken omdat ik het meestal toch niet zo laat maak. Meneer daarentegen, die maakt het wel graag laat. Ook een beetje van moeten. Tegen de tijd dat ik in mijn bed lig, gaat hij plaatjes aaneen rijgen in Den Hemel . Waarschijnlijk zoals gewoonlijk tot ik al een tijdje achter mijn bureauke zit op 't werk. Maar voor het zover is, zijn er nog vrienden en lekker eten. Ik vertelde al over de Miekes en de Fienen, en wij wisselen dat gezelschap jaar om jaar om om oudjaar mee te vieren. 't Is een oneven jaar, dus Miekesjaar. De tak...

Hoe koud het ook is buiten, hoe hard het ook vriest en sneeuwt, diep binnenin mij is er altijd nog een plekje voor iets kouders... Whoehaa... tot u spreekt een ice-cream-addict. "Ik ben Fresita en ik ben verslaafd aan ijsjes." In koor: "DAG FRESITA". Eigenlijk valt daar niet zoveel over te zeggen, maar deze "Fairly Nuts" van Ben & Jerry's is zo lekker dat het misdadig zou zijn om het niet mee te delen. Bovendien ook goed voor uw karma, want het is Fairtrade. Iets minder goed voor uw cholesterol, maar ik heb zo mijn prioriteiten.

Het leek mij een leuk project, het temmen van het espresso-apparaat, met grappige verhalen en foto's van smerige koffie op het aanrecht en op de grond, koffieprut, overgelopen kopjes... maar 't valt dus allemaal wel mee. Beetje teleurstellend dus: na het ontkalken gisteren maakte ik een ongeveer perfecte espresso. En daarna nog een en 's avonds nog twee. (Dat had wel de nodige gevolgen voor mijn nachtrust maar dit geheel terzijde.) Ik kan nu dus wel met vrij veel zekerheid zeggen dat het aan ons lag (lees: 'meneer Fresita', want ik had het eigenlijk tot gisteren nog nooit geprobeerd) dat de koffie altijd langs alle kanten behalve de gewenste uit het apparaat spoot. Pure onkunde. En 't zal niet meer gebeuren. Er zijn wel verzachtende omstandigheden; het is namelijk nogal gemakkelijk om de filterhouder verkeerd aan de machine te bevestigen. En dat was dus altijd het probleem. Een ander probleem was dat meneer Fresita niet helemaal doorhad dat het bijgeleverde sche...

Dat laatste lust Marthe blijkbaar niet. Ze is bijna vijf en ontsproten aan mijn broer en zijn vrouw. La pomme de mon oeuil, samen met haar broertje Nisse. Mijnheer Fresita en ik brachten het verlengde weekend door bij mijn scheppers thuis en dat was best gezellig. Met voorbedachten rade géén werk meegenomen, en zodoende verplicht de hele dag te lezen. Very nice. Lekker eten bij de schoonouders, met als dessert kaastaart die - echt waar - een beetje lijkt op die van Françoise ! 's Avonds dansen op een feestje in ons stamcafé - waar mijn mijnheer de plaatjes draaide - en maandag brunch met de hele familie. De legendarische vissoep van de papa - maar er zaten dus "spionnen" in, tot grote spijt van Marthe. Kaastaart met speculaas Ingrediënten: 200 gr speculaas (verkruimeld), 80 gr boter, 400 gr verse kaas (Philadelphia), 400 gr magere platte kaas, 200 gr suiker, 2 eierdooiers, 2 tot sneeuw klopte eiwitten, een snuifje vanillesuiker. Meng de speculaas en de boter en doe ...