Mademoiselle Fresita

Het zit er weer op. Was het nu de vijfde editie? Ik ben de tel een beetje kwijt (maar daar is niet veel voor nodig.) Ik heb het natuurlijk over La Dorlotterie. Het was een toppertje. Mooi weer, veel volk en wat vonden we het weer gezellig. Het is zo heerlijk om te zien hoe La Dorlotterie een echte vaste waarde geworden is, iets waar mensen op rekenen en naar uitkijken. Mensen die elke keer weer komen. Iedereen die zo blij wordt van al dat moois. Niet in het minst wijzelf. Telkens staan we er even bij stil dat dat mooie marktje alleen maar bestaat omdat wij daar een paar jaar geleden goesting in hadden. Joke had een webshop met kinderkleren - en Joke is een madam die van aanpakken weet. En die de kunst verstaat creatieve madammen in gang te stampen. Ze riep Annelies  en mij bij zich en zei: ik wil iets doen en ik wil dat jullie meedoen. Dat was het begin van zowel Billy Rose als van Mademoiselle Fresita. We brainstormden over een naam, vertaalden 'verwennen' naar het Frans, maak...

't Was volgens mij de eerste echte lentedag van het jaar, er was cava, zoet en hartig lekkers, en eigenlijk is een avond met twee van mijn beste vriendinnen, hun wederhelften en een paar andere leuke mensen sowieso een voltreffer. Jammer dus dat u niet massaal kwam opdagen. Ik hoor nogal vaak dat Zichem toch zo ver is, "anders kwamen we zeker naar La Dorlotterie". Brussel dus, dacht ik: dat is technisch gezien kort bij iedereen, zeker voor wie in één van de omliggende steden werkt. Maar ik denk aan hoe ik zelf een paar jaar geleden was en ja, ik weet het: Brussel is ook een beetje griezelig. Druk verkeer, parkeerproblemen, vandalisme... Ik snap het dus allemaal wel maar ik had toch graag iets meer van u gezien, op onze echt wel gezellige homesale. Veel dank aan de enkelingen die toch langskwamen. Nog veel meer dank aan Billy Rose en Amelie . En aan meneer Fresita. Die iedereen van lekker eten voorzag en woensdag een paar uur vrij nam om de parlofoonreparateur te ontvange...

of Billy Fresita Bijoux... volgende week donderdag, 3 maart dus, nodig ik u allen uit op een shopavond hier bij mij thuis, vlakbij de Nieuwe Graanmarkt in Brussel. Ik ben dan ook hard aan 't werk, want met die stock van mij is 't momenteel een beetje droevig gesteld. Hoewel, droevig niet hoor. Vrolijk als altijd, maar 't is een beetje weinig naar m'n zin. Maar ik heb nog een paar vrije dagen in' t verschiet dus het komt wel goed. En er zijn natuurlijk nog altijd mijn vriendinnen de juwelenmaaksters Billy Rose en Amelie , dus 't is sowieso de moeite om eens af te komen. Ik ben trouwens ongeduldig aan 't wachten op een fototoestel dat ik op de kop kon tikken op tinternet . Bovenstaande foto is met de gsm gemaakt. Een pixel of zeven ofzo. Daarom zal ik het er misschien maar bijzeggen: 't is een foto van enkele van mijn spulletjes samen met enkele juweeltjes van Billy Rose en van Amelie. In het geval van de juwelen zijn het doorgaans geen spullen die nu ...

Ik ben niet zeker of ik het weer van afgelopen weekend moet beschrijven als afgrijselijk of als supergezellig winterweer. Hoe dan ook, 't was berekoud en vooral zondag heeft het héél veel en lang gesneeuwd. Dat valt op als je van tien tot zes in een open tentje zit. Het was Kunstkaai weet u wel, de eerste editie van een alternatieve kerstmarkt in Diest. Het was best gezellig, met originele standjes en optredens, allemaal op een schoon stukske van het hier en daar toch wel pittoreske stadje. Vuurkorven en sneeuw dragen uiteraard bij aan die gezelligheid. Ondanks de sneeuw passeerde er best wel veel volk, ik persoonlijk zou mijn kot niet uitgekomen zijn als het niet moest. Over de verkoop mag ik niet klagen, vooral als ik rekening houd met het feit dat ik omringd werd door concurrenten als Tabibi en Something Strange , en Poetiemauw , mevrouwtjes met talenten waar ik nog verschillende puntjes aan kan zuigen. Ik had misschien wel het voordeel van de thuismatch: er passeerde altijd we...