Mademoiselle Fresita

Voor dat kind is het natuurlijk nog alle dagen vakantie, en voor mij ook nog een tijdje. Maar toch. De zon schijnt en meneer Fresita heeft zowaar een paar dagen vrijaf genomen van zijn werk. Een impressie van juli bij de Fresita's. Met foto's, omdat het te warm is om te schrijven. my little pony yoghurtijs Monk sponsen pakske Starbucks nonkel Eli verkleedpartijtje bomma hoge toren educatief verantwoord uitstapje een soort van kamperen wandelen spelen met Vic terrassen met papa scones en kersen rommelmarktbuit papa-babymassage

of een ploverke ... schone woorden uit mijn kindertijd, helaas nu meestal vervangen door "pull" of "trui"... Af en toe moet een mens proberen woorden die dreigen teloor te gaan in ere te herstellen. Ik maakte dus een swieterke voor neefje Nisse. Ne sweater eigenlijk, met een kap om precies te zijn. alweer bij Miek . Er treden verslavingsverschijnselen op met betrekking tot de gemaakt-workshops. Ik liet er zelfs de tweede Fou De Coudre - bijeenkomst voor schieten. Dat truitje dus - zalig gewoon. Er worden hier in huis jaloerse blikken naar geworpen - eigenlijk is dit een ideaal naaiproject om ook eens iets voor meneer Fresita te maken. Hij zei zelfs dat hij de drakenstof in de kap nog zou zien zitten. Ben niet helemaal zeker of hij het meende - maar gezegd is gezegd denk ik dan. Verder was er weer een bestelling voor chiro-kinders. Toen ik een paar maanden geleden een lading chiro-babyspullen afleverde op bestelling van een collega - werd een andere collega ...

Eén van de populairste producten uit de Mademoiselle Fresita-winkel blijft de schort. Om te eten of om te knutselen. Oorspronkelijk bedoeld voor peuters. Tot nichtje Marthe jaloers was op die van haar kleine broertje Nisse. Toen werd er eentje gemaakt voor kleuters. En toen kwamen er schorten voor grotere kleuters - en nu is het zover: ook meisjes van bijna zes willen soms nog een schort aan aan tafel. Omdat bijvoorbeeld spaghetti eten zonder smossen moeilijk blijft. Want ze blijven groeien, die varkens. tijd voor nieuwe schorten dus! Nisse mag voortaan dineren in stijl, met een cravate: en voor Marthe gaan we voor rood met witte bollekes en een mereltje.  toile-ciréekes van Kitsch Kitchen, biaislint van Veritas en het mereltje knipte ik uit een overschotje van tafelzeil dat ik ooit kocht bij Hexagoon . Het patroon van de schort is een aangepaste versie van een patroontje uit een Knippie van een jaar of twee geleden. En eigenlijk past dit ook onder deze blogtitel: ik legd...