Mademoiselle Fresita

Voor één keer heb ik eens mooie foto's. Maar dan écht wel heel mooie. Professioneel zelfs. Van een echte fotografe, Olivia Brabbs , uit Engeland. Ook de foto's en het kindje op de foto's situeren zich in Engeland. Mademoiselle Fresita, prima sportkledij... Ik ben hier echt wel geweldig opgetogen over. Zo'n professionele shoot, en ik weet niet eens hoe dat nu eigenlijk komt. Wat ik wel weet, is dit: iemand die ik nog een beetje ken van vroeger, kocht bij mij bovenstaand jurkje. Voor de dochter van vrienden uit Engeland. Die vrienden en hun kinders werden nu onlangs zeer uitgebreid gefotografeerd, voor een boekske nog wel! Een Engels magazine voor ouders, over kinderen. Ik weet alleen niet zeker welk boekske. En ik weet natuurlijk ook niet of deze foto's ooit het boekske zullen halen... maar eigenlijk maakt dat allemaal niet zoveel uit. Ik ben gewoon vooral al heel blij met de mooie foto's.

Gewapend met de tips van Elza D. en de geërfde kodak van mijn schoonouders ging ik vandaag aan de slag, vastberaden u een mooie foto te laten zien van de vlaggetjes die ik vandaag gemaakt had. Want die vlaggen zijn altijd veel mooier dan de foto's doen vermoeden. Ik dacht dat de boosdoener vooral de niet erg fleurige kleur van onze muur hier was waar ik de vlaggetjes altijdhang. Die kleur heet "mud", en daar lijkt het ook het meest op: modder. Klinkt verschrikkelijk maar het is best wel mooi. Hoewel het wellicht een andere kleur was geworden als ik bij het kiezen ervan besefte dat ik hier ooit zelf zou komen wonen (meneer Fresita en ik schilderden samen het appartement nog voor ik van plan was hier ooit echt in te trekken). Buiten één kamer zijn alle muren "mud" bij ons. Die ene kamer is appelgroen. Die verf heeft niet goed gepakt, ik ben er volledig niet tevreden van, maar 't is alvast wel wat frisser dan dat die donkere modderkleur. Dus daar kwamen vandaa...