Mademoiselle Fresita

Wij brachten onze zondag al wandelend door - en dat in de Merode, "prinsheerlijk platteland" . Prinsen zijn we niet tegengekomen, wel een elf. en een poetsvrouw en Mega Theo Aan het einde van de wandeling wachtte de beloning, in de vorm van een ijsje aan de abdij van Averbode. Tot groot jolijt van groot en klein, want de karretjes hier hebben toch wel ongeveer het lekkerste ijs van de wereld. Ik hou nogal van de klassiekers, en daarin blinken ze hier dan ook uit: mokka, chocolade, vanille (dat laatste werd in ons gezelschap ook 'familie-ijs' genoemd).  Wel gek dat zo'n ijsje op een hoorntje als dé ultieme kindertraktatie wordt beschouwd: echt praktisch is dat toch niet. Van die crèmelekkende kinders, qua handigheid hebben die nog wel heel wat te leren. Reusachtige bollen smeltend ijs op een wak wordend koekje (rare uitvinding ook, die 'kinderhoorntjes') - en dat smelten gebeurt steevast sneller dan een mens jonger dan pakweg tien jaar...

De week is alweer bijna half en ik moet nog terugblikken op de vorige. Op week zes zat ik zes van de zeven dagen achter mijn bureau, en dan niet het bureau waar ik blog maar degene waar ik centen verdien. Ook mooi meegenomen natuurlijk. Vooral omdat ik daar na lange tijd eindelijk weer het gevoel kreeg wat achterstand ingehaald te hebben, ik ben weer mee en dat is altijd plezant. Dus naast professionele voldoening, was er nog - yoga, zowel gewone yoga hier om de hoek als zwangerschapsyoga , waar ik na een paar weken oefenen dan toch de "camel pose" tot een goed einde bracht - een houding die me in mijn normale doen al niet goed afgaat, en die dikke buik maakt het er niet gemakkelijker op. Dat ging uiteraard met lichte euforie gepaard. Nu blijven trainen, want er is twee weken geen les bij Eveline, de kans dat mijn verworvenheden weer verdwenen zijn tegen de volgende les is aanzienlijk. - een grappige Collect & Go - vergissing. Ik wou vier pompelmoezen, geen vier zakk...

Deze voormiddag het bedrag dat ik verdiende op La Dorlotterie ongeveer volledig opgedaan. Ik wou dat ik nu een foto van een paar exuberante schoenen of iets dergelijks kon posten, maar 't kan niet alle dagen feest zijn. Ik veronderstel dat u niet zit te wachten op foto's van de nieuwe achteruitkijkspiegel van mijn auto of zijn uitbundig gesmeerde weetikveelwateraaneenautotesmerenvalt, of, nog leuker, van mijn gerepareerde tand. Twee uur getimmer aan je gebit: je wordt daar niet goedgezind van. Maar gebit en auto, dat zijn nu eenmaal zaken die altijd in orde moeten zijn. En, ook tof: bij de tandarts leer ik steeds weer nieuwe woorden. Een drietal weken geleden leerde ik ' stomatologie ', vandaag was het ' endodontologie '. We zijn er nog niet vanaf dus. Gezellige boel dus, deze voormiddag. Gecombineerd met wat slecht nieuws uit de juridische hoek (zei ik al dat een huis verhuren écht niet tof is?) was het een ware topper, deze dinsdag. Behoorlijk wat kunstgrepen ...

Hoe koud het ook is buiten, hoe hard het ook vriest en sneeuwt, diep binnenin mij is er altijd nog een plekje voor iets kouders... Whoehaa... tot u spreekt een ice-cream-addict. "Ik ben Fresita en ik ben verslaafd aan ijsjes." In koor: "DAG FRESITA". Eigenlijk valt daar niet zoveel over te zeggen, maar deze "Fairly Nuts" van Ben & Jerry's is zo lekker dat het misdadig zou zijn om het niet mee te delen. Bovendien ook goed voor uw karma, want het is Fairtrade. Iets minder goed voor uw cholesterol, maar ik heb zo mijn prioriteiten.