Mademoiselle Fresita

Zondagavond...zonovergotendagavond. En ik zat het grootste deel van deze dag binnen, zonder direct zonlicht. Gisteren ook. Maar we worden daar voor betaald en 't is op 't werk best gezellig op zondag. Bovendien is er op zondag ook taart ! En omdat weer zo mooi is, mag dat taart met rabarber zijn! Dat was dan meteen mijn recentste geluksmomentje van de week. Wat hadden we nog? Sport! Zeer vreemd dat ik (sporthater, weet u wel) dat in mijn lijstje van blessings opneem, maar ik genoot vanochtend zowaar van mijn toerkes op de Finse Piste in Looi . Ik had zelfs bijna spijt dat ik moest stoppen (door het zomeruur was de vrije voormiddag nog korter dan anders). Het feit dat ik voor één keer tijdens het lopen niet zwolg in zelfmedelijden, kwam natuurlijk ook door het weer. Heerlijk toch. Vanochtend ook precies goed om te lopen: zonnig, maar niet te warm. De zon zorgde voor nog meer vertier tijdens deze eerste echte lenteweek: meneer en ik wurmden ons vrijdag op ons vierkante meter te...

Gisteren besloten meneer en ik dat wij ons ervoor moesten hoeden geen dikzakskes te worden. Dat besluiten we om de zoveel tijd. Dan koop ik een paar nieuwe loopschoenen en hij een fitnessabonnement en we gebruiken onze nieuwe aanwinsten drie keer op drie maanden tijd. Ongeveer. Wij houden namelijk niet zo van sport. Maar we zijn er ons van bewust dat we daar beter wel iets aan zouden doen. En nu weten wij ook wel dat wandelen niet meteen de efficiëntste sport is - maar het is wel de sport die het minst op sport lijkt. En we zullen wel meer calorieën verbrand hebben dan wanneer we gisteravond gewoon in de zetel zouden gelegen hebben. We zijn dus op wandel gegaan, op een zachte nazomeravond, in het voor zijn doen bijzonder vredige Brussel. We stapten tot aan de Hallepoort en kwamen eindelijk terecht in de geweldige nieuwe bar Potemkine . En meteen hadden we spijt. Dat we daar nog niet eerder waren geweest. Dat we daar niet gewoon een hele zomer elke avond hebben gezeten. Soît. In de he...

Weekendjes aan zee kunnen nooit kwaad. Luieren, uitslapen, lezen - dat doen wij dus alleen bijna nooit hè, zo uren zitten lezen in een boek. En nu dus wel, tot hij uit was: Op aanraden van velen gelezen en ik heb me er zeker niet mee verveeld, maar toch niet op mijn lijstje van all time favourites terechtgekomen. Alle diehard boekenwurmen hebben hem intussen allang gelezen, aan de iets minder  hardnekkige lezers - zoals ik - zou ik zeggen: je zou hem kunnen lezen maar het hoeft niet per sé. Velen zullen mij hierin tegenspreken, dat mag. Moeilijk te zeggen waarover het boek gaat zonder iets van de toch wel spannende plot te verklappen. Grofweg: twee broers zitten met hun echtgenotes in een chique restaurant. De broers zijn niet meteen dikke vrienden. Ze hebben elk een tienerzonen van een jaar of vijftien die met elkaar optrekken. Die jongens hebben iets op hun kerfstok en de ouders zijn samengekomen om het daarover te hebben. Ziezo, niet echt iets verklapt denk ik. Het hele boe...