Doorgaan naar hoofdcontent

de fienen slaan weer toe!

Een knaller van een weekend was. In onze inmiddels vaste stek in Dardennen. Zeven klassewijven (waarvan er één met talent voor het shaken van cocktails en een andere die de gave bezit om de heerlijkste desserten te creëren, allebei mooi meegenomen), een grote doos chips, een paar flessen cava, een tafel vol boekskes, een vogelpikbord, gloednieuwe pijltjes en het beste van Elvis. Wij vragen wij niet veel.



Tot zondagmiddag was het weekend perfect. En toen werd het nog beter. Want toen werd er één van ons verrast voor haar dertigste verjaardag. Ik vertelde al over onze traditie van elkaar te verrassen en dat vooral veel te laat te doen. Dus meer dan een jaar na datum, kreeg een van onze stichtende leden een feestje van formaat op haar brood. Een specialleke. Zij loopt namelijk al ongeveer de helft van haar leven rond met een droompje. Al sinds wij oud genoeg zijn om zonder onze ouders op vakantie te gaan, zeurt onze Hillie ons de oren van het hoofd over een ezeltjestrektocht. Meerdere fienen ondernamen al meerdere reizen met Hillie, in verschillende fienenformaties, maar van die ezeltrektocht was het nog niet gekomen. Eigenlijk wisten wij dus al wel heel lang waarmee we haar zouden verrassen. Want wij groeiden namelijk op vlakbij een gigantisch natuurgebied waar een oude boerderij staat die bewoond wordt door Akela himself. Van toen wij nog kabouterkes waren en sommigen van onze wederhelften welpen. En Akela, die heeft vanalle dieren op zijn boerderij, waaronder ook enkele ezels. En die ezels, die gaan maar al te graag mee wandelen.

Mannen en kinderen werden ingeschakeld om Hillie en ons te voorzien van een warm welkom met een prachtige picknick, in de tuin, bij het Bolhuis. Gevolgd door een wandeling met Melanie en Sterre. En een ijsje. Een feestje zoals onze Hillie het graag heeft. En wij ook natuurlijk.


Reacties

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …