Doorgaan naar hoofdcontent

#boostyourpositivity Day to Day!

een extra stamp onder mijn kont om er weer in te vliegen, deze uitdaging. #boostyourpositivity dus. Ik ben doorgaans niet zo'n fan van multinationals en doe mijn best ze zo veel mogelijk uit mijn leven te bannen, maar het is een leuk project en aangezien zij en zij mee aan de kar trekken, wie ben ik dan om de snob uit te hangen?


Het zit zo: Danone daagt bloggers uit om onder het motto "boost your positivity" te bloggen over thema's die blijkbaar bedacht zijn door Kelly van Tales from the Crib en Lies van Oontje. Aangezien ik wel wat inspiratie kan gebruiken bij het nieuw leven inblazen van mijn blog, doe ik gewoon mee. Het project loopt al een tijdje, dus ik heb al een paar opdrachten gemist. Wie weet haal ik nog wel in, maar vandaag start ik gewoon met het thema van deze week: "Day to day". Vaag. Concretere opdracht: "Deel je shortcuts." Shortcuts? Lifehacks. Lifehacks? Tja, termen die ik eigenlijk pas leerde kennen door het bloggen. Dingen die je leven wat simpeler maken, dat zijn het eigenlijk. Of zoals het in de opdracht te lezen is: kleine dingen die jij jezelf eigen hebt gemaakt om dagelijkse taken en beslommeringen net iets vlotter te laten lopen.

Fijne opdracht. Want dat is wel zo'n beetje mijn ding, Simplify your life en zo, je kent het wel. Ik heb er zelfs ooit al eens een blogpost aan gewijd. Ongeveer dan toch: kijk hier maar eens! Ik sta er nog altijd volledig achter. Best wel de moeite om te herlezen, want sommige tips was ik zelf een beetje uit het oog verloren. Maar voor bijvoorbeeld de poetsvrouw en de afwasmachine kussen wij nog bijna alle dagen onze pollekes.

Wat kan ik daar nog aan toevoegen?

- Iedereen doet klusjes op zijn eigen manier. Dat is oké. Ik ken heel wat huishoudens waar zowat alles gedaan wordt door de vrouw des huizes, omdat de man dat allemaal wat minder netjes doet. In die val probeer ik niet te trappen. Een voorbeeld: meneer legt de handdoeken niet weg zoals ik dat graag zou willen (met de dichte kant naar je toe, is dat nu zo moeilijk???), maar dat is oké. Ik probeer me er niet aan te storen en ik weiger ze ook om te draaien. (Maar dus, Johan, moest het je interesseren: hier staat het uitgelegd.) 

- Geef alles een vaste plaats. Een klassieker, behoorlijk afgezaagd, maar oh zo waar. Ik hoorde ooit een vriendin haar grootmoeder citeren: "Alles heeft zijn plaats en alles op zijn plaats." Taalkundig niet het strafste citaat maar het blijft wel hangen. Ik wil niet weten hoeveel uren ik in mijn leven al heb lopen zoeken naar mijn bril, mijn sleutels, mijn gsm-lader ... het voorkomen is zo eenvoudig.

- Iedereen helpt mee, ook de kleintjes! Op pinterest vond ik onlangs dit grappige lijstje. Blijkbaar naar een idee van Maria Montessori, wiens oordeel ik hoog acht. Ik heb wel mijn twijfels bij die lijst hier en daar, maar ik kan het dan ook nog niet weten: mijn kind is nog geen twee, dus die kan strikt genomen nog niets. Toch maakt zij zich af en toe ook wel "nuttig": als ik de schone was sorteer, vist zij er feilloos de washandjes uit die ze dan op hun plaats gaat leggen. En als we de was ophangen, geeft zij aan zodat ik niet door mijn knieën moet. 




- Een kleine tijdsbespaarder die onze dagen wat extra kleurt: we zijn gestopt met het paartjes maken van de sokken van meneer. Wie ons een beetje kent weet dat hij een voorliefde heeft voor kleurige streepjeskousen, en hij heeft er tientallen verschillende (dankzij enkele kerstcadeautjeskopers die vorig jaar aandachtig mijn verzuchting lazen). Wie hem tegenkomt moet maar eens naar zijn kousen kijken. Veel kans dat het twee verschillende zijn. Lachen! (Ik sorteer die van mij voorlopig wel, omdat zij zich minder lenen tot combineren: dikke en dunne, lange en korte ...)

- Mijn gigantische tijdsbespaarder: gooi die tv buiten (of zet hem bij je schoonouders op de logeerkamer) en stop met facebooken. Haast elke vrouw die ik ken, hoor ik het wel eens zeggen: "Ik heb te weinig tijd" of "Ik heb het zo vreselijk druk". (Hoe komt het eigenlijk dat het precies vooral vrouwen zijn die het altijd zo druk lijken te hebben?) En haast elke vrouw kijkt dagelijks televisie. Misschien niet veel, misschien een uurtje. Zou je geen geld geven voor een uurtje extra per dag? En dan dat facebooken, daar ben ik niet mee gestopt. Maar naar haar lumineuze idee vroeg ik maanden geleden aan het lief om mijn wachtwoord te veranderen. En tot op heden heb ik nog steeds geen idee van wat dat wachtwoord is. Ik kan dus niet zelf inloggen op Facebook, daar heb ik toestemming voor nodig. Die krijg ik uiteraard wel altijd, maar de drempel om ze te vragen maakt wel degelijk een verschil. Dus ik verdoe sindsdien een pak minder tijd op Facebook.

Zo. Blij u weer van dienst te kunnen zijn. Mochten mijn tips resulteren in wekelijks een paar uur extra vrije tijd, laat dan zeker iets weten, dan gaan we samen eens een koffietje drinken. 

Reacties

  1. haha! zo'n mini mensje om de was aan te geven, dat heb ik hieer ook al gebruikt. Dat helpt echt hé!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wij wonnen de voorbije maand tijd door een smartmat abonnement te nemen. Veel minder naar de winkel lopen, niet meer hoeven nadenken wat we vandaag alweer gaan eten, en op elk moment kunnen starten met de voorbereidingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O en nog iets wat onze anderhalfjarige al kan: de tafel helpen dekken. Onderzetters, lepels en haar eigen bord kan ze van keuken naar tafel en terug brengen. Alle beetjes helpen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Aha, we kregen met kerst een smartmat-bon voor een week cadeau, we dachten hem te sparen voor de kraamweken. Fijn te horen dat dat een meevaller is. En inderdaad, tafel dekken wordt hier ook deels uitbesteed aan de jeugd hier.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, dat van dat wachtwoord is geniaal. Je zou het eigenlijk moet geven aan iemand die je anders mijdt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dat zou de drempel inderdaad nog wat verhogen, maar zo hoog wil ik hem nu ook niet maken precies :-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…