Doorgaan naar hoofdcontent

een lijstje op vrijdag: tien tips om gelukkig te worden

International Day of Happiness. De internationale dag van het geluk. Dat was vorige week, inderdaad. Een goede reden om daar vorige week over te bloggen. Het feit dat dat niet gebeurd is, is dan weer een goede reden om daar vandaag over te bloggen.

Want gelukkig zijn, hoe doe je dat? Volgens mij is gelukkig zijn grotendeels een keuze. Ik ben doorgaans nogal een content mens. Wat een beter woord is dan "gelukkig" denk ik. Daar begint het eigenlijk al: verwacht niet te veel. Gelukkig zijn betekent volgens mij niet voortdurend extatisch rondlopen, maar een algemeen gevoel van contentement ervaren.

En ik heb natuurlijk nogal gemakkelijk praten. Ik ben opgegroeid in een gelukkig gezin (daar heb je het al), bij ouders die elkaar graag zien, ik heb nooit honger geleden en ik ben gezond. Er is nog nooit iemand van mijn echte naasten gestorven. Ik heb een fijne baan en geweldige vriendinnen en we zijn bijlange niet arm. En ik woon met de liefste man en het schattigste kind ooit in een bruisende stad! Toch ben ik ervan overtuigd dat een pessimistischer iemand een heel ander verhaal over mij zou kunnen vertellen: nooit echt iets meegemaakt, een saaie job, een appartementje zonder parkeerplaats in een luizige stad waar het stinkt en waar er altijd lawaai is (in die stad bedoel ik dan, in ons appartement stinkt het niet en het valt wel mee wat betreft lawaai).

Ik wil maar zeggen: je kan, tot op zekere hoogte natuurlijk, wel kiezen hoe je in het leven staat. Als je iets niet leuk vindt aan je leven, verander het dan. En als je het niet kan veranderen, heeft het ook geen zin erover te blijven piekeren. Natuurlijk heeft de ene mens wel meer aanleg tot neerslachtigheid dan de andere, en natuurlijk zijn er mensen die veel meer tegenslag hebben dan anderen. Maar behoudens enkele uitzonderingen kan volgens mij iedereen wel wat contenter worden. En van contentere mensen wordt de wereld dan weer een vrolijkere plek.

Probeer elke dag een beetje tijd te maken om gelukkig te worden. Door dingen te doen die je graag doet. Een baaldag? Kies een opdracht uit onderstaand lijstje:

1. Bak een taart of koekjes en deel ze met iemand.


2. Maak een lijstje met tien dingen waarvoor je dankbaar bent.
3. Ruim op en vul een zak met spullen die je niet meer nodig hebt en schenk ze weg.
4. Speel met je kinderen. Of teken met hen of doe wat jullie samen graag doen.
5. Beweeg! Zelfs de grootste sporthater (and that would be me) moet toegeven dat je je achteraf steevast beter voelt.
6. Zoek sociaal contact op. Ga langs bij een vriend, je moeder, je broer, je oma.
7. Lees een uurtje. Een boek of je favoriete tijdschrift.
8. Leer iets. Probeer iets onder de knie te krijgen. Op langere termijn: schrijf je in voor een cursus.
9. Creëer! Met je naaimachine of je haaknaalden of potlood en papier, of desnoods met een figuurzaag of een freesmachine. 
10. Geef complimenten. Ga telkens op zoek naar iets waarover je iemand een complimentje zou kunnen maken. 

Opdracht volbracht maar nog steeds aan het balen? Kies er nog eentje.

Alle opdrachten volbracht en nog steeds niet een beetje contenter? Speciaal voor u: een bonusopdracht!

11. Dans! Zet je favoriete muziek op (vrolijke muziek!) en dans alsof niemand naar je kijkt. Bij voorkeur omdat er niemand naar je kijkt, als je dat het leuktst vindt.

En? Nog niet blij? Misschien moet je maar in je bed kruipen. Want ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als ik moe ben, valt het leven me toch altijd wat zwaarder. Dutjes (of beter: een volwaardige nachtrust) lossen veel problemen op.

Hebben jullie trucjes die altijd werken in geval van baaldagen?


Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…