Doorgaan naar hoofdcontent

alle dagen blij: week 14

Een zalige pasen was het. Koud maar onmiskenbaar lente, een verademing na de herfstige week. Maar ook in die week waren er elke dag lichtpuntjes.

maandag: bonjour Bonnie
Jackie en ik bezochten baby Bonnie. We namen kraamkost mee en een zelfgemaakt jurkje.

dinsdag: yoga



Ik sportte zowaar tot drie keer toe deze week. Wie mij een beetje kent, weet dat dat straf is. Maar het voelt goed om in deze periode wat meer aandacht voor je lijf te hebben. Op dinsdag is er zwangerschapsyoga in een studio achter de Munt.

woensdag: fou de coudre
Mijn driewekelijkse afspraak met de naaiende madammen in Schaarbeek. Ik knipte een paar broekjes uit tricot en een overslagtruitje, voor mijn buikbewoner en die van een vriendin. Dat maakt dat ik eigenlijk productiever was dan gewoonlijk.

donderdag: paashaas
Op het werk worden wij elk jaar nogal in de watten gelegd door de paashaas. Dat was dit jaar niet anders. Dank u baas en dank u Leonidas.

vrijdag: vrije dag
Joehoe! Vroege vogel Jackie mocht nog even bij mama in bed terwijl papa naar zijn werk vertrok. We vielen beiden weer in slaap, tot negen uur. Ik besluit me er niets van aan te trekken dat Jackie geacht wordt voor tien uur in de crèche te zijn en geef toe als zij beslist om zelf te stappen in plaats van in de buggy te gaan zitten. Wonderwel houdt ze vol tot we er zijn. Anderhalve kilometer dames en heren! Een kind van twintig maanden! Ik glim van trots. Verder moois op vrijdag: de beste latte, pilates en uit eten met man en een zich voortreffelijk gedragend kind. (de man gedroeg zich trouwens ook voorbeeldig). Bij Davi Thai in de Van Praet-straat is het personeel trouwens behoorlijk kindvriendelijk.

zaterdag: cocoonen
Na de ochtendlijke uitstap naar de yogales blijven we lekker binnen. Het is berekoud en guur buiten, ideaal cocoonweer dus. Jackie doet een flinke dut en daarna kleuren we samen en we kijken naar filmpjes van Nijntje.


zondag: pasen
Hoe vieren deze heidenen Pasen? We luisteren naar de Mattheus-passie, we plakken stickers op gekookte eitjes (als je eitjes kookt in bietensap worden die trouwens niet echt rood), we bakken wortelcakejes, we gaan naar de speeltuin (waar Jackie een achterwaartse salto maakt van het trapje van de glijbaan, zonder ernstige gevolgen) en lunchen bij Chicago. Het kind speelt naar hartelust en wij beleven een verrassend ontspannende middag. Fijn dat dat tegelijk kan.

het ketje

Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…