Doorgaan naar hoofdcontent

Twee!

Twee jaar dus al. En één jaar geleden dat ik dit schreef.

Deze week werd onze Jackie twee. Op een hete zomerdag zowaar, terwijl het twee jaar geleden miezerig en koud was. Er waren koekjes om uit te delen, twee kronen, kaartjes, een kaasschotel (omdat ze nu eenmaal het liefst van al kaas eet) en bosbessentaart van de beste bakker van Brussel.


Het echte feest vierden we vandaag. In de al zo vaak bejubelde Chicago. Een geweldig idee, al zeg ik het zelf. De hele familie getrakteerd op taart en drankjes en geen fluit voorbereiding of afwas - say yeah! (en bovendien was er coconut-rainbow-cake - een restje van de gaypride gisteren misschien?)

Maar dus: waar het eigenlijk om gaat: ons mormel wordt al twee. Wat gebeurt er veel tussen één en twee. Je leerde staan en stappen en lopen en gaat dan ook regelmatig flink op je bek, meestal met maximum een korte huilbui. Je bent namelijk een stoere meid, maar tegelijk een mamaskindje, een knuffelbeest, maar kusjes geven weiger je nog steeds pertinent. Je bent best een flinke eter, maar je voorkeuren veranderen elke dag. Je kan uren tekenen en kleuren en houdt dan zo schattig nauwgezet dat stiftje in je linkerhandje. Je haat douchen en in bad gaan. Een badsessie met de voetjes in de lavabo kan dan weer wel. Je kan al best goed zelf je tanden poetsen. Je bent de laatste weken flink aan het babbelen gegaan en je snatert ons als een papegaai na. Je vond je verjaardagsweek dan ook een mooi moment om je naam te beginnen zeggen. Met een -tje erachter, zoals achter de meeste woorden (Jackietje, papa'tje, baby'tje, kaasje, mesje, visje, body'tje ... waarom doe je dat? Wij praten zo toch zelf niet?). Je stapt soms gezwind de bijna anderhalve kilometer naar de crèche maar soms ook niet. Soms wil je graag in de buggy maar het liefst van al wil je door mama gedragen worden - vooral nu dat door mama's dikke buik niet gaat. Je houdt niet van poseren voor foto's. Je bent altijd eventjes verlegen bij nieuwe mensen maar komt meestal na een tijdje wel los. Als er bezoek is trek je je soms terug in je hoekje achter de zetel en daar kan je wel een uur blijven zitten met een paar boekjes. Je tutje lijkt met de dag onmisbaarder te worden. Je bent gek op de baby'tjes in de crèche en hebt op straat elke hond en elke vogel gezien.

Jacqueline, wat zijn wij benieuwd wat ik volgend jaar allemaal over jou kan vertellen. Er gaat nog zo veel gebeuren! Tegen die tijd ben jij de grote zus, de kleuter, het ketje-uit-Brussel in Diest. Maar nu ben jij nog even onze enige, ons ketje-in-Brussel, ons baby'tje en onze aller- allerliefste.

Dankjewel lieve schat. Je kleurt onze dagen. Al twee jaar lang.

Gelukkige verjaardag Jackie.

*bij de foto's: als het rokje op de driftbui-foto u bekend voorkomt, bent u misschien een trouwe lezer van Oon? Toen zij onlangs lenteschoonmaak hield kon ik een paar pareltjes op de kop tikken. Kijk Oon, mijn kleine meisje draagt hem al! En voor de jurk in blauwe Petit-Pan-stof gaat alle dank uit naar Nele-van-de-naaiclub, die de stof koos en knipte voor haar Judith en het vervolgens vergat. Tot haar Judith te groot werd voor de geknipte jurk en ik hem mocht in elkaar zetten tot een geweldige verjaardagsjurk voor Jackie.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

Wat eten de Fresita's: weekmenu week 1 - 2018

maandag: erwtensoep met worst en spek / slagroomtaart / Fabiolaschotel
Het nieuwe jaar wordt traditioneel ingezet aan tafel bij de mama. Met een stevige soep en oldskool dessertjes: een dikke vette slagroomtaart en een Fabiolaschotel. Dat laatste is rijstpap met fruit, een klassieker waarop de buurvrouw ons bij elke festiviteit trakteert.



dinsdag: quiche met broccoli en prei / soep met brood 
We krijgen impulsieve gasten over de vloer die besluiten bij ons te lunchen. Ze brengen wat ingrediënten mee, en met wat wij nog in huis hebben kunnen we een quiche in elkaar boxen. Op de wijze van Alain Provist.

woensdag: kikkererwten met gebakken knolselder en boerenkool
Als detox voor de kerstdagen is een weekje Pascale Naessens geen slecht idee. Het boek Puur Pascale 2 bewijst dienst deze week. Een heerlijke schotel, een stuk halloumi erbij maakt het af.

donderdag: oosterse wokschotel met spruiten en scampi 
Alweer Pascale. Het is heerlijk. Bovendien eten onze meisjes bij oma, dus kunnen wij nog…