Doorgaan naar hoofdcontent

Maurice

Ik vandaag precies 35, jij al eventjes 80. Tachtig, dat is in mijn beleving echt oud, maar ik weet dat die beleving regelmatig opschuift. Maar jij maakte het waar. Tot je 79ste een nette heer, die wel eens wat vergat maar vooral bij tachtig ging het steil bergaf. Twaalf juni. Jij dood, ik met pril leven in de buik. Pril leven dat we Maurice zouden noemen als het een jongen zou zijn. Twaalf juni. Ik jarig, jij gecremeerd.

We zeggen graag dat het beter zo is. Als je geest en je lichaam zo snel aftakelen, kan het inderdaad maar beter snel gedaan zijn. Je zou het vast niet anders gewild hebben. Het afscheid valt zwaar, maar eigenlijk namen we maanden geleden al afscheid van de trotse, enthousiaste, vastberaden, koppige maar oh zo warme man die je tot kort geleden was. Het oude kromme meelijwekkende heertje van de laatste maanden was slechts een schaduw van wie je was.

Dag nonkel Maurice. Als derde kind in ons gezin had ik toch wel het gevoel dat ik echt een gelukzak was met een exclusievere meter en peter, waar mijn broers het met onze grootouders moesten stellen. En die peter was goed gekozen. Ik heb me altijd jouw oogappel gevoeld. Allerlei omstandigheden maakten dat we niet écht veel tijd met elkaar hebben doorgebracht. Omstandigheden die maakten dat ik er mijn hele kindertijd gemakshalve van ben overtuigd geweest dat Oostham echt vreselijk ver van Engsbergen lag. Die maakten dat ik mij niets kon inbeelden bij het grootste deel van jouw leven. Maar die er nu niet meer toe doen.

Dag nonkel Maurice. Als jij langskwam wisten we altijd dat jij het was nog voor we de deur opendeden, omdat jij altijd drie keer aanbelde - dingdongdingdongdingdong - wist je dat niemand anders dat doet? Andere mensen duwen gewoon één keer op het knopje.

Dag nonkel Maurice. We zagen elkaar misschien niet écht heel vaak, maar ik denk dat ik van jou in heel mijn leven meer kerst- en verjaardagskaartjes kreeg dan van eender wie. Vandaag geen verjaardagskaartje maar een 'dankbaar aandenken', zoals dat heet.



Reacties

  1. Moedig dat je het hier van je komt afschrijven. Wat een bijzondere verjaardag nu...
    Enneuh, da's ook onze jongensnaam (ik mag dat hier zeggen want niemand weet hier wie ik ben, hah)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dat wist ik denk ik, dat Maurice ook op jullie lijst stond.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nu ben ik wel héél benieuwd naar jullie kleine miss!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …