Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita leest een boek: "De bekeerlinge" van Stefan Hertmans

Sinds wij twee kinderen hebben, lees ik beduidend minder. Nu er hier stilaan af en toe sprake is van "doorslapen" wil ik daar graag verandering in brengen. Het boek dat een paar weken geleden onder kerstboom lag, doet me alvast verlangen naar meer. Na "Oorlog en Terpentijn" wist ik dat ik sowieso het nieuwe boek van Stefan Hertmans wou lezen. Ik houd enorm van zijn taal, van zijn voorliefde voor geschiedenis, de kleine en grote verhalen van mensen die echt bestaan hebben, zijn meeslepende vertelstijl.

"De bekeerlinge" speelt zich af in de elfde eeuw en gaat over een jonge, aristocratische christelijke vrouw in Frankrijk die zich bekeert tot het Jodendom om te kunnen trouwen met de jongeman die haar hart gestolen heeft. Een keuze die haar leven er niet meteen eenvoudiger op maakt. Het is de tijd van de kruistochten en het verhaal plaatst de "vluchtelingenproblematiek" die nu al enkele jaren zowat dagelijks het nieuws beheerst in een interessant perspectief. Als de kruisvaarders Facebook en Youtube hadden kunnen gebruiken, het zou bepaald niet fraai geweest zijn. Je maakt de reis mee van een vrouw die ongeveer haar hele volwassen leven op de vlucht is en alles wat haar dierbaar is verliest. 


Meeslepend? Ik was blij dat ik een uur heb moeten wachten in de wachtkamer van de dokter zodat ik eens een flinke brok kon doorlezen. Aangrijpend? Ik heb stiekem gehuild in die wachtkamer. 

Ik heb de smaak weer te pakken en hoop nog veel te lezen, maar het zou me niet verbazen dat ik het beste boek van dit jaar al achter de rug heb. 

"De Bekeerlinge" is uitgegeven bij De Bezige Bij.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…