Doorgaan naar hoofdcontent

Allo Tokio

Mijn schoonbroer heeft Japanse roots en behalve een fijne mens is hij ook een zeer verdienstelijke hobbykok. Helemaal tof werd het toen wij een uitnodiging kregen voor een namiddag samen Japans koken. Aanleiding was de bentobox van Monbento die voor Lucille onder de kerstboom lag. Lucille gaat binnen een paar weken naar de kleuterklas en dat kan ze nu doen met dezelfde lunchbox als die van Jackie, waar wij al twee jaar heel tevreden van zijn.

Meestal vullen wij die doos met bijvoorbeeld bokes met kaas, en in de kleine doosjes wat nootjes, fruit, stukjes groenten... Niets mis mee, maar afgelopen zondag werden ze gevuld met authentiek Japans eten.

Schoonbroer Katsu leerde de knepen van het vak van zijn moeder, maar vindt zelf veel receptjes op Just One Cookbook, een mooie en overzichtelijke site vol Japanse recepten.  

Veel ingrediënten vind je in de gewone supermarkten (het merk Saitaku heeft heel wat in zijn gamma en is bij Delhaize verkrijgbaar), voor enkele dingen moet je naar een speciaalzaak. Dan is een vertaler handig want de etiketten zijn niet gemakkelijk te lezen. 



We maakten een paar kleine gerechten, nu bedoeld voor in de lunchdozen maar we aten er ook heerlijk van als avondeten, op een bord. De meeste bereidingen zijn zowel koud als warm lekker. Onze kinderen waren niet van alles even grote fan, maar nichtje Norah van vijf, die dit al haar hele leven eet, hapt alles behendig weg met haar stokjes.

Eerst maakten we spinazie met sesam. Verrukkelijk.



Een Japanse omelet of tamagoyaki is standaard op een Japanse tafel of in de bentobox. Heel tof om te maken ook eigenlijk, door telkens een heel dun laagje omelet te bakken en dat op te rollen, net zolang tot de hele omelet is gebakken. Je hebt er wel een vierkant pannetje voor nodig (hoewel Nami van de website zegt dat het ook met een ronde pan kan.) Je kan er, net als in een klassieke Vlaamse omelet, ook garnaaltjes of ham bijdoen. Wat je maar lekker vindt.



Een lekker recept met komkommer is deze sunomono. Valt blijkbaar zelfs in de smaak bij notoire komkommerhaters: door het in te zouten en er het overtollige vocht uit te knijpen, blijft er iets veel smaakvollers over dan we van komkommers gewoon zijn. Lekker met wakame


Verder maakten we nog zalm (inzouten, een tijd laten rusten en dan bakken in de pan) en "Katsu". Blijkbaar betekent de naam van onze gastheer iets als "schnitzel". Stukken varkensvlees werden gepaneerd met panko en gefrituurd in arachide-olie in een diepe pan.

Andere bijgerechten: fijngesneden spitskool, gesnipperde wortelen, gestoomde broccoli, edamame en natuurlijk kleefrijst.


We gaan het hier thuis zeker nog eens proberen. Mijn favoriete gerecht is de spinazie met sesam. En de katsu. De mini's waren vooral verlekkerd op de omelet.




Reacties

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …