Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe zit het met... die digitale detox?

Ik schreef er een tijd geleden over: digitaal detoxen. Het blijft een heikel punt. Afgelopen weekend las ik er weer een fijn stuk over in Nest en dat zette me weer even aan het denken.

Ik vond de eerste alinea zo mooi. "Een overschrijving doen tien jaar geleden, dat betekende de fiets nemen, naar het bankkantoor trappen, aanschuiven, de verrichting uitvoeren, rood-wit briefje bij de hand. En weer terugfietsen." En dan hoe je dat nu doet: gauw even tussendoor, bij het ontbijt bijvoorbeeld. Handig en snel, maar of je er nu eigenlijk wel tijd mee wint, alles altijd gauw-gauw tussendoor? Zo'n smartphone is een heerlijk en vooral een handig ding, alleen: neemt hij net geen tijd van je af? Als je vroeger zat te ontbijten, zat je vooral te ontbijten. Ik voelde me al schuldig als ik daarbij las, want je mag niet lezen als je eet. Offline lezen, ik kan me er nu niet meer schuldig over voelen, nooit. Want het voelt zo veel beter dan online.


Maar: ook bij mij ligt hij 's nachts nog steeds op het nachtkastje, de smartphone. "Koop een wekker" is zowat de belangrijkste tip in het artikel in Nest. Dan kan die smartphone lekker ver weg van je bed. Dat vonden jullie ook een goed idee, na die vorige post. Ik heb een wekker. En een nogal stipte biologische klok (en als die het laat afweten heb ik een verdieping lager nog twee reserve-exemplaren van biologische klokken rondlopen). Maar toch. Ik vind het leuk om 's avonds nog even op Instagram te kijken voor het slapengaan. Ja, ik ben verslaafd. Nog even door de mooie plaatjes scrollen, en kijken of ik nog een like gekregen heb. En even iets afspreken via whatsapp. Ik houd het doorgaans goed binnen de perken. Want ik merk het wel: te lang op die smartphone en de slaap blijft weg. Dus houd ik het kort, en dat lukt meestal wel: ik hunker ook wel naar die roman (momenteel is dat Kolja van Arthur Japin) of andere papieren lectuur die ligt te lonken. Een paar bladzijden lezen en dan val ik wel steevast in slaap. Niet omdat lezen slaapverwekkend is, maar omdat papier mij niet kunstmatig wakker houdt.


Het valt bij ons thuis allemaal wel mee met die schermpjes en het digitaal geweld. Denk ik. Van mijn plannen uit de vorige post is er alvast eentje stevig overeind gebleven: alleen thuis kan ik op Facebook. Doordat alleen mijn lief mijn paswoord kent, kan ik buitenshuis niet inloggen. En dat is écht een aanrader.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …