Mademoiselle Fresita

1. lente! Ik weet het, ook in de voorbije weken werd er lenteweer (zelfs zomerweer) gesignaleerd, maar nu had ik ook (grotendeels) vrij op deze zonnige dagen. 2. hiermee volledig samenhangend: rokjesdag! 3. een zesjarig jubileum, en vooral: een lief dat daaraan denkt, en dat viert met bloemen, chocolade  én een terrasje  (niet het allerbeste eten, wél één van de sympathiekste uitbaters) 4. een ijsje achteraf 5. een ontbijtvergadering met de vriendinnekes, over La Dorlotterie 6. taart , die het werken op een zonnige zondagnamiddag draaglijker maakt 7. cultuur voor het kind , en vooral zien hoe het kind daarvan geniet. Later meer hierover! 8. het uitlezen van één van de beste boeken die ik de afgelopen maanden las. Misschien wel één van de beste boeken die ik ooit las. 9. koopjes doen bij Le Chien Vert (hoera, mooie tricotjes in turkoois en oker. Net als mijn nichtje van 8 verander ik regelmatig van lievelingskleur, en momenteel sta...

Niet alleen kom ik de laatste tijd bloggewijs niet veel verder dan het tellen van mijn zegeningen, bovendien gebeurt dat nu ook al met een week vertraging. Ik breng de laatste weken meer uren door op mijn werk dan ik strikt genomen leuk vind, maar dat is het leven zeker. Bovendien mag ik naar 't schijnt niet klagen over druk en veel werk, ik heb namelijk geen kinderen - weet ik veel wat drukte is. Wacht maar! Binnenkort klaag ik hartelijk mee! Week zes van 2013 loopt alweer ten einde - een mooie gelegenheid om terug te blikken op wat voor leuks ik de week ervoor deed. - De week begon met een fijne afspraak met een ex-collega, in haar uiterst charmante stad . Een verrassend zonnige namiddag brachten we al stadswandelend door, en als we niet wandelden, nipten we warme chocolademelk in Le Pain Quotidien  en lunchten we overheerlijk met een Marokkaanse toets bij Ronda op de Vismarkt. Een aanrader! We praatten honderduit want het was alweer heel lang geleden ("Och! Jij bent zwang...

Eigenlijk had ik vandaag moeten bloggen over een ongetwijfeld adembenemend concert, gisteravond in de Bozar. Razend enthousiast was ik toen ik er in augustus ofzo achterkwam dat Philippe Jaroussky en Andreas Scholl naar Bozar kwamen. Meteen tickets besteld, 't was zelfs al bijna uitverkocht. We moesten het dus doen met nogal miezerige plaatsen, niet eens naast elkaar. Maar ik wou dit concert absoluut niet missen. En dat deden we nu net wel. Gewoon knaldebal vergeten. En dan te bedenken dat we ons gisteren "verveelden". Kent u dat? Geen zin om gewoon in de zetel te hangen, geen zin om nog iets constructiefs te doen en al helemaal geen zin om nog buiten te komen. Ik ben al blij dat we nog wel iets constructiefs gedaan hebben (voor La Dorlotterie gewerkt, hoe raadt u het). Ik ben behoorlijk slechtgezind op mezelf. Tedju tedju tedju toch! Als ik een lenigere vrouw was, zou ik mezelf een stamp voor mijn kont geven. U zei? U kent Jaroussky niet? Dat is niet zo gek denk ik. En...