Mademoiselle Fresita

Terwijl de stad stilaan bedekt wordt onder een wit sneeuwtapijt en wij ons afvragen of we morgenvroeg heelhuids op het werk zullen geraken, maak ik de balans op van de tweede week van het jaar. De eerste week zonder tv. Dat laatste is een gevolg van een al lang gemaakt voornemen. Ik las wel eens - volkomen terecht overigens - "als je vindt dat je te weinig tijd hebt, kijk dan minder televisie". Zo waar. Ik ben een verstokte kijker. Zoals ik een pak koekjes niet in de kast kan laten liggen, kan er geen tv in mijn living staan zonder dat ik er overmatig veel naar kijk. Ik wou het wel eens proberen zonder - want de avonden dat ik er toch in slaagde de tv niet aan te zetten, vond ik steevast aangenamer. Productiever, creatiever, minder schuldgevoel en met een frisser hoofd naar bed. Na een paar uurtjes televisie lig ik namelijk steevast in een soort coma, wat de 7 meter van de zetel naar het bed tot een helse tocht maakte - de tussenstop langs de badkamer voor mijn afspraak met O...

Een weekend zonder plannen. Dat was lang geleden. Het enige wat moest gebeuren, was een aantal bestellingen afwerken. En daarvoor moest er dringend wat stof geshopt worden, ik zat zowaar bijna door mijn voorraad. Ik heb me namelijk de laatste maanden heel flink aan mijn voornemen gehouden en heb netjes een groot deel van mijn stoffenkast opgebruikt alvorens nieuw materiaal aan te schaffen. Maar plots dan moet het toch. Als er bestellingen komen van mensen met specifieke eisen bijvoorbeeld. En sowieso: het werd stilaan een behoorlijke uitdaging om nog mooie vlaggetjes te maken met wat er nu nog lag. En hoe je het ook draait of keert, ik vind het nog steeds niet zo evident mijn stoffengoesting te vinden in onze hoofdstad. (tips blijven welkom!) De Chien Vert heeft véél, maar niet noodzakelijk veel moois (ik vraag zelfs geen kokka of Michael Miller of andere geweldig hippe merken met prachtige printjes, gewoon effen katoentjes in felle kleurtjes, en stipjes, please!), en hier en da...

Niets zo leuk als lieve vrienden die perfect je smaak kunnen inschatten. Kijk wat ik gisteren kreeg, door een vriendin op de kop getikt op een garageverkoop: Zo'n geweldig stofje! 't Was liefde op het eerste gezicht hier. Die kleuren! Dat motiefje! Zalig gewoon. Ik kijk nu nog meer uit naar mijn naaiverlof dat zaterdag ingaat. Twee weken niet werken op het werk maar alleen naaien bedoel ik dan. Dus niet naaiverlof zoals in 'twee weken niet naaien'. Wat ik van deze stof ga maken, kan u waarschijnlijk wel zien op La Dorlotterie , op 8 mei in Den Hemel in Zichem. La Dorlotterie bestaat dan ineens ook een jaar: vorig jaar op 9 mei organiseerde mademoiselle samen met Joke en Annelies een minimarktje in het zaaltje boven ons stamcafé , met de hulp van de madam van de meneer van dat café. Het werd een daverend succes: massa's mensen kwamen langs, onze speelhoek werd druk bezocht en de grimeuse had haar handen vol. In december was het dan tijd voor de kersteditie, ...

U heeft het intussen allemaal gehoord, in Japan is er iets vreselijks aan de hand. En voor de Fresita's werd dat vreselijke heel tastbaar via een dierbaar familielid: de zus van meneer Fresita trouwde een jaar geleden met een jongen uit Japan. Ze wonen gelukkig lekker dicht bij ons, maar het straffe is dat die jongen uit Japan tot gisteren bij zijn ouders op bezoek was... in Tokio. In Tokio valt alles gelukkig wel mee, toch in vergelijking met vele andere stukken van het land. Maar dat neemt niet weg dat zijn verblijf daar de nodige stress teweegbracht aan deze kant van de wereld. U begrijpt de vreugde om zijn vervroegde terugkeer, er werd vanavond dan ook bescheiden gevierd met lekker eten in La Cigogne . (ik weet het, zoveel goede restaurants in de buurt, maar zo lekker eten, zo dichtbij voor zo weinig geld... dat zijn toch wel enkele steekhoudende argumenten om steeds weer daar te gaan - en om zelfs steeds weer voor de solettes meunières te kiezen). Voordat de aarde begon te bev...

Weinig bloginspiratie, weinig tijd maar in 't begin van de week toch wel een paar successen van onder het naaimasjien getoverd. Een geweldige rok, in één van die zalige retrogordijnenstoffen die ik hier nog heb liggen: Super hè. 't Is een 42 en hij is nog niet toegewezen. Te koop voor 50 euro. Roept u maar. Stof is op nu, dus bestellen in andere maten kan niet meer. Ik heb nog wel wat kersenpittenkussentjes in die stof, maar die moet je hier thuis komen halen, die wegen een beetje te veel om op te sturen (wat kost dat, een pakje van een kilo per post versturen?). Verder verbeterde ik ook mijn patroon voor kinderjurkjes. Oorspronkelijke basis was een patroon dat ik ooit kocht en zelf wat aan veranderde, en nu verbeterd met de online-hulp van Madame Zsazsa en de live-uitleg van die lieve Miek .   Ik denk dat het maat 104 is, maar ik ben niet zeker en ben nu even te lui om uit mijn zetel te komen om te checken. Het felle stofje vond ik vorig jaar op eBay, het lichte is ee...