Mademoiselle Fresita

Eén van mijn favoriete mensen gaat het weekend in Brussel doorbrengen. Niet samen met mij, maar samen met haar schoonfamilie. En terwijl de mannelijke helft van die familie zich gaat laven aan de negende kunst , willen de dames doen wat dames graag plegen te doen. Shoppen, koffietjes drinken en taartjes eten. Ze vroeg me om tips. En die tips kan ik net zo goed ook met u delen. Een lijstje aanraders voor wie houdt van duurzaam, van origineel, van ecologisch ...  allemaal in de Dansaertbuurt. Ik probeer niet al te zeer in herhaling te vallen. Want de Chicago werd de afgelopen weken al vaak genoeg bejubeld. Het is nochtans de ideale plek voor een koffie en een taartje tijdens het shoppen. Zeker gezien het feit één van de dames nog maar een paar maanden oud is, dan zijn de sanitaire voorzieningen alhier zeker een troef. Maar geen Chicago dus in onderstaand lijstje. 1. koffie en taart kan namelijk ook perfect bij Or . Ook al meermaals vermeld, ik weet het. Maar als je op zo'n weeke...

dankbaar voor: - een nieuw cd-rek. In de opening van een niet-gebruikte deur. Bedacht door de Fresita's, uitgewerkt als een soort van ikea-bouwpakket door mijn broer de schrijnwerker en in elkaar gezet door meneer. We zijn tevreden! - twee prachtige vrije lentedagen. Niet te geloven wat een zalig weer dat was. - twee kookboekenplanken in de keuken - de ruimte in de boekenkast, vrijgekomen door het nieuwe cd-rek en de kookboekenplanken. De boekenkast oogt meteen weer wat minder chaotisch (hoewel ik me kan voorstellen dat de meningen hierover verdeeld zijn) - en de boeken werden weer op kleur gesorteerd! - de heropening van de Hema in de Nieuwstraat. Waar ik dan toch een paar spullen kocht voor de dochter. Enkele kleertjes en een hele kleine slaapzak. Want iedereen belooft me wel vanalles, maar uiteindelijk heb ik hier nog steeds bijzonder weinig spullen in maat 50 liggen. En daar heb ik er wellicht maar weinig van nodig, maar ik wou toch een absurd scenario voorkomen ...

Een weekend zonder plannen. Dat was lang geleden. Het enige wat moest gebeuren, was een aantal bestellingen afwerken. En daarvoor moest er dringend wat stof geshopt worden, ik zat zowaar bijna door mijn voorraad. Ik heb me namelijk de laatste maanden heel flink aan mijn voornemen gehouden en heb netjes een groot deel van mijn stoffenkast opgebruikt alvorens nieuw materiaal aan te schaffen. Maar plots dan moet het toch. Als er bestellingen komen van mensen met specifieke eisen bijvoorbeeld. En sowieso: het werd stilaan een behoorlijke uitdaging om nog mooie vlaggetjes te maken met wat er nu nog lag. En hoe je het ook draait of keert, ik vind het nog steeds niet zo evident mijn stoffengoesting te vinden in onze hoofdstad. (tips blijven welkom!) De Chien Vert heeft véél, maar niet noodzakelijk veel moois (ik vraag zelfs geen kokka of Michael Miller of andere geweldig hippe merken met prachtige printjes, gewoon effen katoentjes in felle kleurtjes, en stipjes, please!), en hier en da...

Als de Fresita's de drukte van Brussel willen ontvluchten, trekken ze zich graag een paar dragen terug in rustiger oorden. Zo bezochten wij afgelopen weekend een pittoresk dorpje aan het water. Het is daar beduidend kalmer dan in Brussel, minder verkeer, minder grauwheid en het stinkt er ook wel minder. Wonderwel zijn er wel een paar prachtige musea, kan je er op veel plaatsen lekker eten en hebben ze er schone winkels. Dat dorpje heet Antwerpen. 't Was een kadooke van een stel vrienden voor meneer: een overnachting in  een heerlijke B&B : geweldig gelegen, prachtig huis, fijne ontvangst door gastvrouw Roxanne en een verzorgd ontbijt. Een aanrader, moest u ooit in Antwerpen op vakantie willen gaan. Naast de overnachting kregen we er nog tickets bij voor een fijne voorstelling op  de Zomer van Antwerpen , waar ik inspiratie opdeed voor een lamp die ik ooit eens wil maken: Vanaf nu kiezen wij onze was- en poetsproducten dus op basis van de kleur van de fles....

Weekendjes aan zee kunnen nooit kwaad. Luieren, uitslapen, lezen - dat doen wij dus alleen bijna nooit hè, zo uren zitten lezen in een boek. En nu dus wel, tot hij uit was: Op aanraden van velen gelezen en ik heb me er zeker niet mee verveeld, maar toch niet op mijn lijstje van all time favourites terechtgekomen. Alle diehard boekenwurmen hebben hem intussen allang gelezen, aan de iets minder  hardnekkige lezers - zoals ik - zou ik zeggen: je zou hem kunnen lezen maar het hoeft niet per sé. Velen zullen mij hierin tegenspreken, dat mag. Moeilijk te zeggen waarover het boek gaat zonder iets van de toch wel spannende plot te verklappen. Grofweg: twee broers zitten met hun echtgenotes in een chique restaurant. De broers zijn niet meteen dikke vrienden. Ze hebben elk een tienerzonen van een jaar of vijftien die met elkaar optrekken. Die jongens hebben iets op hun kerfstok en de ouders zijn samengekomen om het daarover te hebben. Ziezo, niet echt iets verklapt denk ik. Het hele boe...