zondag 18 mei 2014

blijmakers - week 20

De verjaardagsweek van het kind. Die afgesloten werd met een zonnig weekend. Toppertje dus.

Maakte ons blij:

1. De verjaardag van Jackie. Voor het grote verjaardagsfeest moesten we nog een kleine week wachten, maar op de verjaardag zelf nodigden we de Brusselse meter uit en we haalden sushi. Onze dochter blijkt fan van california rolls.


2. Een avondje uit met het lief. 

3. Een terrasje tijdens een frisse avond aan het eind van een warme dag. Waar wij fijne mensen tegenkwamen die we al een tijdje niet meer hadden gezien.

4. Activiteiten in het kader van "De Week van de Opvoeding". Op onze crèchevrije dag vergezelden Jackie en ik haar vriendinnetje Ellie naar haar crèche, waar er peuteractiviteiten waren. We zongen mee met een man met een gitaar en een mondharmonica. En we kregen zowaar lunch bij Baboes.

5. Een avondje uit met de Brusselse mama's. Aperitief in de Sint-Gorikshallen, Marokkaanse mezze in de Kasbah en we gingen zowaar bijna dansen als afsluiter. Slechte muziek in de ene keet en te weinig plaats in de andere maakte dat het bij Eddy Merckx-cocktails drinken bleef. Ook niet slecht.

6. Een koopje bij Les Petits Riens. "De Kleine Nikskes" klinkt een pak frivoler dan "Spullenhulp", maar het is wel hetzelfde. Ze hebben een winkel in de Zuidstraat waar je nog wel eens wat kan vinden. Ik was daar nog nooit binnen geweest, tot nu dus. Een jeansjurkje voor Jackie voor 4,50 euro - dacht ik. Kan je niet voor sukkelen - dacht ik. Bleek dat ik het prijskaartje verkeerd gelezen had. 't Was 1,50 euro. Bovendien was de kinderkledij aan halve prijs. Een jeansjurkje voor 75 cent dus. (En een bloesje voor mademoiselle herself).


7. Een kind dat mijn ideeën over muziek in de opvoeding door elkaar schudt. Hoe zalig is deze kleine?


8. Hoopgevende sms-jes: twee goede vrienden leveren elk een strijd tegen het grote gemene K-monster. Dat monster dat je ziek maakt, en waar je chemo voor moet ondergaan. Ze wisten me beiden te vertellen dat ze het monster zwaar op hun bakkes aan het geven zijn. Ik ben er zeker van dat alles goed komt.

9. Het duo-verjaardagsfeest. Jackie werd dus één, nichtje Norah wordt volgende week twee. We kozen voor een dubbel feest. In de tuin van oma. Een voltreffer - het was zowaar een prachtige zomerdag. Er waren oma's, opa's, tantes, nonkels, neefjes, nichtjes, veel meters en een peter, er waren véél taarten (danku mama, schoonmama en Hillie voor al dat heerlijks), aardbeien, prosecco, vlaggetjes en een heleboel kadootjes (dankzij de tip "Jackie wil graag boeken voor haar verjaardag" moeten we ook niet meteen gaan bijbouwen. Een vakje leegmaken in onze Expedit zal volstaan. Oef!) Dankjewel allemaal!


10. Op de tiende plaats een bijzonder iets. Iets waar ik niet blij van werd, maar kippenvel van kreeg. En tranen. Een droevigmaker, een bangmaker, een bewustmaker, een dankbaarmaker. Via-via hoorde ik over Lulu. Ook Lulu vecht tegen het monster uit puntje 8. Maar Lulu is echt nog héél klein. We kunnen alleen maar heel hard hopen dat het ook voor Lulu goed komt. Wie dat wil kan er voor bidden. Maar wat we allemaal kunnen doen, is een mooi papiertje opsturen zodat de mama van Lulu er een mooie kraanvogel kan van vouwen. Of er zelf eentje vouwen.



2 opmerkingen:

  1. Merci! Wij zijn zelf ook wel fan. Maar ik wijt dat dan aan het "eigen kind - schoon kind - syndroom". Fijn om het eens van iemand anders te horen :-)

    BeantwoordenVerwijderen