Mademoiselle Fresita

... die was vorige week. En door providerperikelen schrijf ik er nu pas over. Ter ere van die "internationale borstvoedingsweek" roept de FOD Volksgezondheid moeders op tot twee jaar borstvoeding te geven. Dat zorgde voor heel wat beroering. Eén van de Gentlemoms  is van haar melk omdat borstvoeding bij haar niet lukte en vindt dat daarom de overheid het ook niet moet aanraden.  Roeline van Boobs'n'Burps  reageert dat het de verdomde plicht is van de overheid om het aan te raden. Catherine Ongenae vraagt zich ondermeer af hoe je aan die best wel hoge eis kan voldoen als je ook nog wil (moet) werken. Ik heb er eigenlijk niet meer zo veel aan toe te voegen. Alleen dit: Bij mij lukte het wel. Dat was een beetje een keuze maar vooral een toevalstreffer. Efficiënt drinkende baby's en een goed functionerend melkfabriek, maar vooral een stel vroedvrouwen aan mijn zijde die een enorm hoge succesratio hebben wat betreft geslaagde borstvoedingsverhalen. En dat laatst...

"Vandaag was ik zo'n moeder die ik stiekem een klein beetje haat als ik ze tegenkom. Op straat, op Instagram of op een blog." - Deze vreemde zin rolde een tijdje geleden uit mijn mond tijdens een gesprekje-met-koffie-en-baby met een lotgenote (moeder van peuter en baby dus). Wat voor moeder was ik die dag dan wel? Eentje die dicht bij de perfectie aanleunde. Hoewel alle krediet voor deze perfectie naar mijn oudste dochter ging. Die besloot die ochtend om eens niet voor dag en dauw wakker te worden maar gewoon precies op tijd. Precies op tijd voor een gezond ontbijt waarbij zonder morren havermoutpap met quinoamelk werd binnengelepeld en een handjevol druiven. Waarna er netjes tandjes werden gepoetst, kleertjes aangetrokken waarover we het meteen eens waren en waarna ik zelfs staartjes mocht maken in haar haar. Ook de baby vormde die ochtend geen obstakel: uit bed, pyjama wisselen voor een overdagpakje en in de draagdoek ermee. De peuter wandelde zonder problemen de anderh...

De reden van twee weken windstilte had u vast al geraden. Niet zo heel lang na het plaatsen van de laatste blogpost geschiedde hier in onze living een klein wonder. Na een skypegesprek met grote zus Jackie en grootouders besloot ik dat het misschien toch wel tijd was om de suikerboontjes in orde te maken. Want ja oma, ik loog een beetje toen ik zei dat alles al klaarstond. 't Is te zeggen: alles stond klaar, maar de nominetjes moesten nog op zakjes gestreken worden en de boontjes moesten nog in die zakjes. Een vaag idee met rozijntjes en vilten vogels werd ook nog in de rapte uitgevoerd zodat er ook een gezonde kindertraktatie was. Na een paar uur knutselen konden we met een gerust hart naar bed. Om nog een filmpje te kijken. Maar toen brak er water, begonnen er weeën, werd er een vroedvrouw gebeld en werd er een kind van 3,5 kg geboren. En dat alles op minder dan vier uur tijd. (Vanaf het water dus, met de doopsuiker erbij was het ongeveer zes uur). En oh, pittig detail: dat k...

We wachten nog steeds. Na een paar nachten bij meter Tineke werd kindje één sinds gisteravond ondergebracht bij haar grootouders. Fijn plan leek ons dat, dan zijn we op ons gemak voor het geval kindje twee zich aandient. We wonen namelijk nogal ver van de twee grootouderparen en de het feit dat ik de vorige keer nogal vlotjes bevallen ben in combinatie met het feit dat Brussel niet overdreven vlot in- en uit te rijden is, maakt dat we goed moeten nadenken waar we met grote zus blijven voor het geval de bevalling op gang komt. Meter Tineke is bovendien een paar dagen de stad uit, dus dan zit er niet veel anders op dan Jackie op logement te sturen. Wij op ons gemak, grootouders blij en ook Jackie zeer tevreden want bij oma en opa valt er altijd wel iets te beleven. Maar het maakt ons ook wel een klein beetje triest. Want het zijn tenslotte die laatste dagen met z'n drietjes, met Jackie als ons enige kindje. Een dubbel gevoel dus. Want we hebben Jackie ook gewoon graag bij ons. Waar e...

Aan het eind van een zonnige dag maken we graag de balans op van de blijmakers van de week. maandag: voorlezen Jackie en ik genieten intens van een voormiddagje voorlezen. Het kind ontwikkelt tot mijn groot plezier een onmiskenbare boekenliefde. Huidige toppers: alles van Nijntje (die ze steevast "Nina" noemt, terwijl Nina eigenlijk het bruine vriendinnetje is van Nijntje) en "Mama Kwijt" van Chris Haughton . Met veel dank dus aan Rik en Hannelore, Leontine en meter Tineke voor het cadeau doen van de boeken. dinsdag: Lush Even binnen in één van de vrolijkst denkbare winkels. Wie niet vrolijk wordt van Lush is niet goed wijs volgens mij. Ik ben grote fan van hun shampoo-blokjes en vind het fijn om een pak minder afval te produceren (om de paar maanden een klein papieren zakje tegenover een shampoofles om de paar weken, dat kan tellen!) instant vrolijkheid bij Lush! woensdag: verjaardagsfeest Oké, een feest is wel veel gezegd. Maar mijn grote broer verj...

Peuterpuberteit, zo schijnt het te heten. Eigenlijk vind ik het bij Jackie meestal nogal meevallen. Ze is dan ook nog geen twee, misschien hebben we alleen nog maar een voorsmaakje gehad. De beruchte "Terrible Two" is nog niet aangebroken. Maar ze durft wel eens heel boos worden als iets niet gebeurt zoals zij het wil. Wij lachen er wel eens mee: "Jackie is een heel gemakkelijk kind, als alles maar gebeurt zoals zij het wil". En misschien ben ik een lakse moeder zonder ruggegraat, maar mijn credo is toch wel voor een stuk " Ja zeggen als het kan, nee als het moet " - naar het boek waarin ik me maar deels kan vinden maar dat ik toch wel fijn leesvoer over opvoeding vond. Dus ja, als we er de tijd voor hebben, mag Jackie kiezen of ze haar melk uit de oranje of de groene fles drinkt. Of ze haar mooie Pom d'Api luipaardprint-schoenen aandoet of haar goedkope plastic 'bergschoenen' (altijd die laatsten, altijd). Of ze haar tanden poetst met de Jip e...

Hormoonverstoorders zijn chemische stoffen die schadelijk zijn voor je gezondheid en de oorzaak kunnen zijn van allerlei hormoongerelateerde aandoeningen (onvruchtbaarheid, immuniteitsproblemen, sommige kankers, vroegtijdige borstontwikkeling, obesitas, diabetes). Niet toevallig komen de ziektes tussen de haakjes veel vaker voor dan vroeger. We komen namelijk allemaal veel meer in contact met chemische stoffen. Ze komen voor in verzorgingsproducten, voeding, speelgoed, elektronica ... allerlei producten waarmee we dagelijks in contact komen. En de stoffen dringen ons lichaam binnen via voeding maar ook via inademing en zelfs huidcontact. Sounds freaky als je het mij vraagt. Voor iedereen te vermijden dus, die handel, maar zeker voor wie een kindje verwacht. Zelfs kleine dosissen kunnen je kleintje opzadelen met bijvoorbeeld de aandoeningen die ik hierboven al opsomde. Het griezeligste is dat dit vergif eigenlijk haast niet te vermijden valt, net omdat het zo alomtegenwoordig is. Op...

Wie een kind verwacht, zoekt al eens iets op op het internet. Dat is bij een tweede kind minder het geval dan bij een eerste kind (bij ons toch), maar toch, af en toe kom je toch wel eens terecht op een artikel dat je aandacht trekt. Zo denk je bij een nakende gezinsuitbreiding best wel wat na over dat oudste kind. En dan lees je logischerwijze een artikel met de titel " denk bij je gezinsuitbreiding aan je oudste kind ". Ook al staat dat op een website waar ik nog niet bijster veel interessants heb gelezen. Doorgaans geen onwaarheden denk ik, maar het sluit meestal niet erg aan bij mijn persoonlijke visie en de artikelen zijn vaak nogal commercieel getint. Maar ik viel pas van mijn stoel bij het lezen van dat bewuste artikel. Geen onaardige tips, hooguit een beetje voor de hand liggend en eerder gericht op een iets ouder kind denk ik (ik heb de indruk dat voor Jackie de woorden "in de zomer word jij grote zus" evenveel betekenen als "volgende week gaan we een ...

Op zondagavond; de blijmakers van de voorbije week: maandag: bakken met Jackie Op maandag zijn Jackie en ik meestal samen thuis. Zoals vaak brachten we een aanzienlijk deel van die maandag in de keuken door. We maakten granola en verwerkten een heleboel oud brood en beschuitjes tot broodpudding. Jackie was sous-chef. En voorproever. dinsdag: Tineke kookt Ze werd hier al zo vaak bestoeft, de meter van Jackie. Het is vandaag complimentendag dus het mag nu dubbel en dik: Tineke, we love you! Van tijd tot stond komt Tineke bij ons thuis koken. En dat is altijd lekker én gezellig! woensdag: baby stampt Ik voelde hem al een tijdje bewegen, inwendig. Maar vannacht kwam de eerste echte stamp, die voor papa ook voelbaar was. Wat houd ik van deze periode! donderdag: mooie doos Een jarige collega trakteert met exquise chocolade . Dat op zich is al prachtig, maar bovendien zat dat heerlijks in een geweldig mooie doos én ondergetekende mocht zowaar één van die dozen mee naar huis n...

De verjaardagsweek van het kind. Die afgesloten werd met een zonnig weekend. Toppertje dus. Maakte ons blij: 1. De verjaardag van Jackie. Voor het grote verjaardagsfeest moesten we nog een kleine week wachten, maar op de verjaardag zelf nodigden we de Brusselse meter uit en we haalden sushi . Onze dochter blijkt fan van california rolls. 2. Een avondje uit met het lief.  3. Een terrasje tijdens een frisse avond aan het eind van een warme dag. Waar wij fijne mensen tegenkwamen die we al een tijdje niet meer hadden gezien. 4. Activiteiten in het kader van "De Week van de Opvoeding". Op onze crèchevrije dag vergezelden Jackie en ik haar vriendinnetje Ellie naar haar crèche, waar er peuteractiviteiten waren. We zongen mee met een man met een gitaar en een mondharmonica. En we kregen zowaar lunch bij Baboes . 5. Een avondje uit met de Brusselse mama's. Aperitief in de Sint-Gorikshallen , Marokkaanse mezze in de Kasbah  en we gingen zowaar bijna dansen als ...

1. lente! Ik weet het, ook in de voorbije weken werd er lenteweer (zelfs zomerweer) gesignaleerd, maar nu had ik ook (grotendeels) vrij op deze zonnige dagen. 2. hiermee volledig samenhangend: rokjesdag! 3. een zesjarig jubileum, en vooral: een lief dat daaraan denkt, en dat viert met bloemen, chocolade  én een terrasje  (niet het allerbeste eten, wél één van de sympathiekste uitbaters) 4. een ijsje achteraf 5. een ontbijtvergadering met de vriendinnekes, over La Dorlotterie 6. taart , die het werken op een zonnige zondagnamiddag draaglijker maakt 7. cultuur voor het kind , en vooral zien hoe het kind daarvan geniet. Later meer hierover! 8. het uitlezen van één van de beste boeken die ik de afgelopen maanden las. Misschien wel één van de beste boeken die ik ooit las. 9. koopjes doen bij Le Chien Vert (hoera, mooie tricotjes in turkoois en oker. Net als mijn nichtje van 8 verander ik regelmatig van lievelingskleur, en momenteel sta...

Onmisbaar is natuurlijk nogal veel gezegd. Met alleen een stel borsten kom je al een heel eind om een kind in leven te houden. Maar onderstaande producten maakten het extra handig, praktisch, gezellig, warm en stijlvol. Ik zei het al een paar keer: wij proberen het enigzins binnen de perken te houden, dat babygerief dat men je in huis wil doen halen zodra de eerste buikwelving zichtbaar wordt. Maar onderstaande tien zou ik toch iedereen aanraden. 1. De hoge stoel "Tripp Trapp" van Stokke . Praktisch, mooi, duurzaam, en ik heb nog nooit een teen gekneusd omdat ik er tegen liep. Kan niet van alle hoge stoelen gezegd worden. 2. Onmisbaar attribuut voor bovenstaande: De playtray . Is niet van Stokke zelf, maar is wel gemaakt voor de Tripp Trapp. Stokke zelf wil geen tafeltje produceren voor hun hoge stoel, vanuit de filosofie dat het kind mee aan tafel moet eten. Dat is een prachtig idee, maar voor de grijpgrage handjes van onze Rapley-baby is een tafeltje toch erg h...

Van nu af aan tellen we tot tien. Ten zeerste genietbaar in week 12: 1. Lentezon! Buiten lunchen! 2. Een fijne kennismaking, een aangename avond, lekker eten en fijne kadookes , allemaal ineens op vrijdagavond! 3. cultuur op zaterdag. Weldra meer hierover! 4. Een wandeling op zondag. Voor het goede doel , georganiseerd door de vriendekes van de scouts, samen met een handjevol vrienden en familie. Gezellig. (En ook: 't is toch wel schoon in Engsbergen ) 5. Babygebarentaal ! Al maanden gebaarde ik in het ijle naar mijn dochter, en poef, ineens is ze mee en geeft ze uitermate beleefd aan wanneer ze melk wil drinken. 6. Een zotte film:  I heart Huckabees . Highly enjoyable. 7. Leren rugdragen. The sequel, want ja, ik kon dat eigenlijk al . Maar veel vaker dan voor die betreffende foto heb ik dat niet gedaan, dus ik was het een beetje verleerd. Nu er weer zonder-jas-weer in het verschiet ligt, lijkt het me toch wel weer wat, zo'n baby op de rug in plaats van ...

Ja, ja, ja: het gaat fantastisch in de crèche, en ik ben best blij om weer aan het werk te zijn. Net zoals ik het vandaag fijn vind om nog eens heerlijk met Jackie thuis te zijn. Maar het werkt dwingt ons gezin (!) in een structuur waar we wel bij varen. Het afgelopen half jaar leefden Jackie en ik alsof we in de zee ronddobberden, we lieten ons meevoeren met de stroming, sliepen wanneer we zin hadden en werden wakker wanneer we, tja, wakker werden. Nu gaat de wekker dus vier keer per week. Behoorlijk vroeg dan nog. Dankzij onze lichtwekker doet dat niet zo heel erg veel pijn. Ik geef mezelf een uurtje voor wakker worden, mezelf fatsoeneren, het kind fatsoeneren, ontbijt en de deur uit te gaan. Dat lukt, er is zelfs ruimte voor 'onvoorziene' omstandigheden zoals een extra kakpamper. Ik liet tot nu toe elke ochtend een vrolijke baby achter in de crèche en vond haar daar 's avonds behoorlijk tevreden terug. Zij drinkt goed en ik kolf goed (met heel veel dank aan boobs '...

Volgende week ronden we de kaap van het eerste halve jaar. Al bijna zes maanden slagen wij er in ons kind met succes in leven te houden. Vanaf volgende week staat mijn wereld weer even op zijn kop: zij naar de kribbe, ik aan het werk. Ik probeer de paniekaanvallen te onderdrukken als ik denk aan hoeveel organisatietalent deze nieuwe levensfase gaat vergen. Maar eerst nog even iets anders. Een terugblik, met tips. Want dat eerste halve jaar, en de negen voorafgaande maanden, waren toch wel fantastisch. Een roze wolk is veel gezegd - ik houd ook niet zo van roze - maar we hebben toch wel genoten. Grotendeels omdat alles vanzelf heel goed ging. Een kwaal-loze zwangerschap, een megavlotte bevalling en een kerngezond kind. (Tot een paar dagen geleden dan toch: ik schrijf dit stukje terwijl het koortsige kind vecht tegen haar eerste virus - dat heb je dan na twee halve dagen kribbe.) Zoals dat gaat met lijstjes met tips, verwacht ik van niet dat je ze klakkeloos volgt. Je pikt eruit wat je...

Een 'interactief babyatelier'. Ik had er eerlijk gezegd mijn twijfels bij. Maar Zinnema in Anderlecht opende feestelijk het nieuwe cultuurseizoen en we werden hoogstpersoonlijk door de organisatie uitgenodigd voor een zinneprikkelende ervaring voor ons spruitje. Ook al is ze eigenlijk strikt genomen nog een paar weekjes te jong. Dit babyatelier ging echter mijn verwachtingen te boven. Jackie was inderdaad nog een klein beetje te klein, hoewel ze van aan de zijlijn intens genoot van wat ze zag, hoorde, proefde en voelde. Haar iets oudere collega's, die al kunnen kruipen, genoten nog wat meer. In een warm en duister zaaltje, verlicht door enkele spots in warme kleuren, speelt een man gitaar en strooit een vrouw met kurkuma en kaneel, met bietensap en andere interessante zaken, allemaal eetbaar, voelbaar en ruikbaar. Het klinkt gek, ik weet het, maar het was prachtig om te zien hoe de kindjes genoten, nieuwsgierig ontdekten hoe alles voelde op hun huid, op hun tong. Ze spe...

en dat is eigenlijk ferm gemakkelijk. (voor wie geen of weinig ervaring heeft met draagdoeken: uw kind op uw rug zwieren, dat vergt enige moed, en het is wel zo'n beetje een mijlpaal als dat lukt.)