Doorgaan naar hoofdcontent

Hello Lucille

De reden van twee weken windstilte had u vast al geraden. Niet zo heel lang na het plaatsen van de laatste blogpost geschiedde hier in onze living een klein wonder. Na een skypegesprek met grote zus Jackie en grootouders besloot ik dat het misschien toch wel tijd was om de suikerboontjes in orde te maken. Want ja oma, ik loog een beetje toen ik zei dat alles al klaarstond. 't Is te zeggen: alles stond klaar, maar de nominetjes moesten nog op zakjes gestreken worden en de boontjes moesten nog in die zakjes. Een vaag idee met rozijntjes en vilten vogels werd ook nog in de rapte uitgevoerd zodat er ook een gezonde kindertraktatie was. Na een paar uur knutselen konden we met een gerust hart naar bed. Om nog een filmpje te kijken. Maar toen brak er water, begonnen er weeën, werd er een vroedvrouw gebeld en werd er een kind van 3,5 kg geboren. En dat alles op minder dan vier uur tijd. (Vanaf het water dus, met de doopsuiker erbij was het ongeveer zes uur).

En oh, pittig detail: dat kind, dat trouwens Lucille heet, werd geboren met de kont eerst. Dat was een verrassing. Geen overdreven aangename verrassing maar in ons geval zeker geen ramp. De geboorte van Jackie twee jaar geleden had al uitgewezen dat ik nogal vlotjes beval, iets met een ruim bekken ofzo. Dus dit zou ook wel lukken. Onze tweede dochter, die donderdagochtend bij een bezoek aan de vroedvrouw nog netjes op klassieke wijze gepositioneerd was in mijn buik, met haar hoofd naar beneden dus, was er namelijk in geslaagd zich alsnog om te draaien. Dit werd pas duidelijk toen dat kontje zich al ongeveer aandiende, en zodoende overtraden wij een regel die stelt dat stuitbevallingen in het ziekenhuis moeten gebeuren, onder begeleiding van een gynaecoloog. 

Wat zijn we blij dat we het niet wisten, van die stuit, zodat we dit prachtige moment hier thuis beleefd hebben, zoals we het graag wilden. Op mijn knieën, met mijn armen rond de nek van de liefde van mijn leven, die zijn titel van "steun en toeverlaat" alweer bevestigde. Met twee supporterende vroedvrouwen achter mij. Die twee die mij de prachtige ervaring van een "hands-off-bevalling" gunden, en me de klus helemaal zelf lieten klaren.

Voor meer details verwijs ik graag naar de website van Zwanger in Brussel, waarop één dezer dagen een uitgebreider verhaal zal verschijnen.






Lucille dus. Lucille Charlie Rafaëlle, een knipoog naar beide grootvaders. Op deze foto tien dagen oud, prachtig geportretteerd door An Van Daele.

Welkom poepie. Wat zien we je al graag.


Reacties

  1. Proficiat! Ik ben niet altijd zo voor klassieke en oude namen, maar Lucille vind ik eigenlijk heel mooi klinken. Leuke stoere 2e naam ook trouwens. Geniet van je 2 kleine meisjes.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dankjewel Tita! Wij zijn hier helemaal voor retro, ook wat namen betreft. Leuk dat je hem toch mooi vindt!

      Verwijderen
  2. Wat 'n beauty, die Lucille! Ik hoop dat de eerst weken samen fijn zijn, en kom heel graag eens op bezoek als ik terug ben in Brussel!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig! Proficiat met jullie 2de kleine meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ze is zo mooi! En wat lijkt ze op haar zus!
    Wow, met een stuitje thuis bevallen, heftig zeg. En stoer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. grappig, alweer zoiets dat wij niet zien, dat ze op jackie lijkt. Die had vooral blond en bijna geen haar, Lucille heeft een stevige donkere haardos dus wat dat betreft zijn ze heel verschillend. Maar het wordt no gezegd, dat ze op elkaar lijken.

      Verwijderen
  5. Dag Lieve Stien & Johan

    PROFICIAT met kleine Lucille! Wat hebben jullie dat schitterend gedaan, bravo! Ik moet ook toegeven, ze lijkt op Jackemie :). Ook bedankt voor het geboortekaartje, het plakt ondertussen in mijn 'book filled with lovely memories & moments' - blij dat Lucille daar deel van uit kan maken ;).

    Geniet nog van jullie kleine spruit en een dikke kus aan Jackie!
    (ps: weer een kei kei kei mooie naam!)
    Suzanne Decat

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. wat lief Suzanne, dankjewel voor je mooie woorden! Tot binnenkort eens!

      Verwijderen
  6. Oh, ik heb dit verhaal gemist (maar nu ben ik weer bij)! :) Bedankt voor de slab.
    Ik ben benieuwd naar de suikerbonen-foto.
    En wij willen ook voor de thuisbevalling gaan!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mmm, een suikerbonenfoto. Die heb ik eigenlijk niet gemaakt. Maar er komt binnenkort nog een babyborrel aan waarvoor er een extra lading suikerbonen geprepareerd gaat worden, en ik probeer er aan te denken om dan een foto te maken!

      Verwijderen
    2. En die thuisbevalling: doen! Zijn er vroedvrouwen in de buurt die dat doen?

      Verwijderen
  7. ik zit hier te zoekn naar je fotoreportage. (die ik nog niet gevonden heb trouwens)
    is dat bevallingsverhaal gepubliceerd? ik zie het niet staan op de ZIB site?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. je hebt het gelezen intussen hè? http://zwangerinbrussel.be/birth-stories/omgekeerd

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …