Doorgaan naar hoofdcontent

Alle dagen blij: week 13

Omdat ik mijn eigen goede raad niet in de wind wil slaan, een overzichtje van waar ik dankbaar voor ben. Afgelopen week werd ik blij van:

maandag: oma en opa
We maken van de nood en deugd, en breien aan een bezoekje aan de oogarts een bezoekje aan oma en opa. Gezelligheid en lekker eten (en Jackie die daar toch altijd een pak beter dut dan hier thuis, straf genoeg).

dinsdag: adios Lien
De laatste werkdag van een fijne collega wordt afgesloten met een heerlijk etentje. Ik ga achterdochtig aan tafel want ik las een vernietigende recensie van het betreffende restaurant, maar we eten verbazingwekkend lekker. Lien, we gaan je missen, maar we weten allemaal dat die nieuwe job je op het lijf geschreven is.

woensdag: snailmail
Of slakkenpost, of 'post', voor wie post nog gewoon post is en geen sms, snapchat, facebookbericht of mail. Van één van mijn favoriete mensen. Op één van de meest herfstige lentedagen sinds de metingen zegt ze mij "ervan te genieten". Mijn zonnestraaltje op een gure dag.


donderdag: my girls
In Leuven. Een heerlijke avond. Met lekkere kaas en frambozentaart om je vingers en duimen bij af te likken (en je riem een gaatje losser te zetten). Maar vooral zo'n geweldige madammen. Ik prijs mezelf zo gelukkig met dit clubje.

vrijdag: pasta puttanesca
Zoals zo vaak tegenwoordig zorgt het lief voor het eten. Vanavond: pasta puttanesca. Het blijft een toppertje hier bij ons.

zaterdag: relaxdag
Zwangerschapsyoga in de voormiddag, en een lange dut met het kind op de sofa in de namiddag.


zondag: #kraamkost voor Martha
Of voor haar ouders en haar zusje eigenlijk. We bezoeken baby Martha en trakteren het jonge gezin op asperges à la Flamande. Meneer Fresita toont zich alweer een geweldige kok, twee rapley-peuters smullen gretig mee. Iedereen blij. De baby gedraagt zich zo voorbeeldig dat ik er even naar begin te verlangen mijn buikbewoner in mijn armen te kunnen nemen.

Reacties

  1. Ik vond zwangerschapskleren zo leuk omdat je daarin jebuik lekker mag laten hangen, ook als je te eel gegeten hebt. Niemand ziet het verschil tussen de babybuik of dessertjesbuik :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. zalig hè. Dat was dan ook absoluut een voordeel na de frambozentaart :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…