Doorgaan naar hoofdcontent

kringloopgeluk

De maand waarin ik niets nieuws zou kopen is voorbij. Een mooie gelegenheid om blij te zijn met wat je hebt. En daar zit bij mij een heleboel kringloopgeluk tussen. Rommelmarktschatten, familie-erfstukken, kringwinkelvondsten... Best wel wat van mijn favoriete spullen waren ooit van iemand anders.

Het dressoir van mijn grootmoeder. Ze is al meer dan 30 jaar dood. Haar foto staat er bovenop.

Lamp uit het ouderlijke huis van een jeugdvriendinnetje. Fijn dat ze aan mij dachten toen hij weg mocht!

Het bureautje van Jackie. Een cadeau voor onszelf na één jaar borstvoeding. Er bovenop een telefoon en kassa in nep-vintage Fisher Price.

Mijn verzameling vintage-schoenen. Allemaal afdankertjes van mijn mama. I love them all!

Deze cassettespeler was een geboortecadeautje voor Jackie. En hij werkt!

een greep uit mijn collectie vintage-jurkjes. Sommigen van mijn mama, anderen tweedehands gekocht. 

Mijn mooie mooie jas. Een paar jaar geleden werd ik er verliefd op in de etalage van een tweedehandswinkel.  

het krokodilletje van mama. Omdat het vintage is, mag het. Sorry kroko.
De Tiny's! De ene al wat ouder dan de andere. Allemaal zo mooi!

nieuwste oudje: pennendoos uit de Oxfam-winkel. 

Reacties

  1. Mooie collectie! Op die jas zou ik ook verliefd worden, denk ik. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik wandelde 's avonds altijd voorbij die etalage en toen ik er eens binnenging om te vragen welke maat het was, zei de winkeldame "uw maat" :-) Ik was meteen verkocht en de jas ook.

      Verwijderen
  2. Dat dressoir! en dat bureau'tje! en Tiny :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het bureau was dan ook echt duur. Bij een antiekwinkeltje bij het Vossenplein. Maar de Tiny's, daar smijten ze op elke rommelmarkt mee naar je hoofd hè. Jackie is intussen ook fan van "Inny".

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…