Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita leest een boek: "Mama is ook maar een mens"

Ik lees al eens graag een boek over opvoeden, of over 'mama zijn'. De titel "Mama is ook maar een mens" sprak met meteen aan, alsook de vormgeving met grappige retro-cartoons en de ondertitel "belevenissen en tips van twee no-nonsensemoeders". Die twee moeders zijn Suus Ruis en Phaedra Werkhoven. Vlotte schrijfstijl, leest als een trein.



Het boek is opgebouwd uit enkele tientallen "wat als"-stellingen, zoals "wat als je kind slecht eet", "wat als je de vriendjes van je kind stom vindt", "wat als je kind te dik is". Allemaal situaties die telkens uit het leven van één van de auteurs gegrepen zijn. Waarover zij dan haar ongezouten mening spuit, soms ook weerlegd door de andere.

Hun meningen zijn heel vaak niet de mijne, maar aangezien ze het ook vaak niet met elkaar eens blijken te zijn, hoeft dat op zich geen struikelblok te zijn. Maar toch. Ik heb er weinig voeling mee. Hun opvoedkundige principes staan vaak haaks op de mijne.

Wel grappig: het is heel erg Nederlands. Zoals in: niet Belgisch of Vlaams. Veel verwijzingen naar dingen die ik gewoon niet ken maar die boven de Moerdijk blijkbaar basiskennis zijn.

Een bloemlezing, met na wat research ook links:

* Ballorig. Een keten van binnenspeeltuinen.  
* Liga. Koeken. Ik kende het wel van naam. Gemeengoed in Nederland, hier nog nooit iemand over horen spreken. Hoewel ik vermoed dat ze ze hier in mijn kindertijd wel hadden: die Evergreens en die koeken met zo'n wit vierkant in, die at ik. Maar ik heb ze nooit "Liga" horen noemen.  
* "Je kent ook die reclames wel van Nix18". Nooit van gehoord. Interessant concept wel.  
* Samantha en Michael: enkeltje Torremolinos. Iets op tv.
Hier en daar ook wel inspirerend. Het is soms fijn om te lezen hoe anders andere moeders het doen. Eén van de auteurs werkt blijkbaar veel thuis, schrijvend aan de keukentafel, tussen het jong geweld. Nadat ik dat las, bracht ik gisteren de namiddag grotendeels in de zetel door, met de laptop op schoot, schrijvend. Mijn dochters zetten intussen het huis op stelten, maar het is me wel gelukt. Ga ik vaker doen.

Geen onaardig boek dus, maar ik heb er absoluut geen klik mee. Dus ik geef hem weg! Aan wie hem wil. En wie mij een goeie no-nonsense-opvoedtip kan aanleveren. Hieronder in de reacties, op Facebook of op Instagram.



Dus: wat is jouw ultieme (of gewoon goeie) no-nonsense opvoedtip / opvoedhack? 

(Ook als je het boek niet wil winnen, zijn je tips welkom ;-) )




"Mama is ook maar een mens" van Suus Ruis & Phaedra Werkhoven is uitgegeven bij Kosmos.

Reacties

  1. Ik weeet niet of dit echt als "opvoed"advies telt, maar zo'n 'learning chair' gemaakt van ikea-hacks (twee stoeltjes op elkaar als toren waarbij peuters aan alles kunnen mee participeren) is hier wel grote redding :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. absoluut! Een geweldige tip, die kende ik niet! Net gegoogled. We hebben dat bewuste krukje wel en dat doet veel dienst, maar die constructie had ik nog niet gezien. Heb je een goeie link met een tutorial?

      Verwijderen
    2. keukentherapie! Ik kom hier bij het opruimen het boek tegen... en ik had wel besloten om het aan jou op te sturen! Als je me je gegevens stuurt, stuur ik hem naar je op. Mijn mailadres is stienn@hotmail.com.

      Verwijderen
  2. Ik hoef het boek niet, maar wil graag als tip meegeven dat je best gewoon zo snel mogelijk alles wat je denkt te weten over opvoeden, vergeet ... en je gevoel volgt.
    Tenslotte is ieder kind anders en ook iedere moeder is anders en fouten maak je toch of je dat nu wil of niet. En wat werkt voor kind 1, werkt daarom niet voor kind 2, enz.
    En één gouden regel bestaat gewoon niet ... anders zouden er niet jaarlijks 'tig' boeken over opvoeden bijkomen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. héél waardevol. Ik wéét het, maar ik betrap me er bijna dagelijks op dat ik toch weer iets verwacht of weet of denk door te hebben... en dan veranderen de koters de regels weer :-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…