Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita leest een boek: "Mama is ook maar een mens"

Ik lees al eens graag een boek over opvoeden, of over 'mama zijn'. De titel "Mama is ook maar een mens" sprak met meteen aan, alsook de vormgeving met grappige retro-cartoons en de ondertitel "belevenissen en tips van twee no-nonsensemoeders". Die twee moeders zijn Suus Ruis en Phaedra Werkhoven. Vlotte schrijfstijl, leest als een trein.



Het boek is opgebouwd uit enkele tientallen "wat als"-stellingen, zoals "wat als je kind slecht eet", "wat als je de vriendjes van je kind stom vindt", "wat als je kind te dik is". Allemaal situaties die telkens uit het leven van één van de auteurs gegrepen zijn. Waarover zij dan haar ongezouten mening spuit, soms ook weerlegd door de andere.

Hun meningen zijn heel vaak niet de mijne, maar aangezien ze het ook vaak niet met elkaar eens blijken te zijn, hoeft dat op zich geen struikelblok te zijn. Maar toch. Ik heb er weinig voeling mee. Hun opvoedkundige principes staan vaak haaks op de mijne.

Wel grappig: het is heel erg Nederlands. Zoals in: niet Belgisch of Vlaams. Veel verwijzingen naar dingen die ik gewoon niet ken maar die boven de Moerdijk blijkbaar basiskennis zijn.

Een bloemlezing, met na wat research ook links:

* Ballorig. Een keten van binnenspeeltuinen.  
* Liga. Koeken. Ik kende het wel van naam. Gemeengoed in Nederland, hier nog nooit iemand over horen spreken. Hoewel ik vermoed dat ze ze hier in mijn kindertijd wel hadden: die Evergreens en die koeken met zo'n wit vierkant in, die at ik. Maar ik heb ze nooit "Liga" horen noemen.  
* "Je kent ook die reclames wel van Nix18". Nooit van gehoord. Interessant concept wel.  
* Samantha en Michael: enkeltje Torremolinos. Iets op tv.
Hier en daar ook wel inspirerend. Het is soms fijn om te lezen hoe anders andere moeders het doen. Eén van de auteurs werkt blijkbaar veel thuis, schrijvend aan de keukentafel, tussen het jong geweld. Nadat ik dat las, bracht ik gisteren de namiddag grotendeels in de zetel door, met de laptop op schoot, schrijvend. Mijn dochters zetten intussen het huis op stelten, maar het is me wel gelukt. Ga ik vaker doen.

Geen onaardig boek dus, maar ik heb er absoluut geen klik mee. Dus ik geef hem weg! Aan wie hem wil. En wie mij een goeie no-nonsense-opvoedtip kan aanleveren. Hieronder in de reacties, op Facebook of op Instagram.



Dus: wat is jouw ultieme (of gewoon goeie) no-nonsense opvoedtip / opvoedhack? 

(Ook als je het boek niet wil winnen, zijn je tips welkom ;-) )




"Mama is ook maar een mens" van Suus Ruis & Phaedra Werkhoven is uitgegeven bij Kosmos.

Reacties

  1. Ik weeet niet of dit echt als "opvoed"advies telt, maar zo'n 'learning chair' gemaakt van ikea-hacks (twee stoeltjes op elkaar als toren waarbij peuters aan alles kunnen mee participeren) is hier wel grote redding :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. absoluut! Een geweldige tip, die kende ik niet! Net gegoogled. We hebben dat bewuste krukje wel en dat doet veel dienst, maar die constructie had ik nog niet gezien. Heb je een goeie link met een tutorial?

      Verwijderen
    2. keukentherapie! Ik kom hier bij het opruimen het boek tegen... en ik had wel besloten om het aan jou op te sturen! Als je me je gegevens stuurt, stuur ik hem naar je op. Mijn mailadres is stienn@hotmail.com.

      Verwijderen
  2. Ik hoef het boek niet, maar wil graag als tip meegeven dat je best gewoon zo snel mogelijk alles wat je denkt te weten over opvoeden, vergeet ... en je gevoel volgt.
    Tenslotte is ieder kind anders en ook iedere moeder is anders en fouten maak je toch of je dat nu wil of niet. En wat werkt voor kind 1, werkt daarom niet voor kind 2, enz.
    En één gouden regel bestaat gewoon niet ... anders zouden er niet jaarlijks 'tig' boeken over opvoeden bijkomen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. héél waardevol. Ik wéét het, maar ik betrap me er bijna dagelijks op dat ik toch weer iets verwacht of weet of denk door te hebben... en dan veranderen de koters de regels weer :-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …