Doorgaan naar hoofdcontent

over letters enzo

Handletteren: iedereen en zijn moeder doet dat tegenwoordig. Dat komt doordat dat eigenlijk geweldig plezant is, we moeten daar niet onnozel over doen. Ik dompelde me twee jaar geleden al eens onder in de grondbeginselen van het hippe schoonschrift. Ik had het daar al eens over.


Ik heb daar sindsdien niet gek veel meer mee gedaan, behalve vol bewondering kijken naar wat andere mensen allemaal toch kunnen. Tine bijvoorbeeld. Behoorlijk verbluffend wat zij zichzelf heeft aangeleerd op een paar maanden tijd.

Ik kreeg de geweldige kans om even bij haar in de leer te gaan, om te leren brushletteren. Daar vertelde ze zelf al eens over op haar blog. (En ze legt daar ook uit wat het verschil tussen die technieken is - het zit hem in de pen waarmee je het doet). Zeker de moeite om in de gaten te houden.

De techniek aanleren is één ding, maar dan moet je vooral gaan oefenen. En neen, ik heb geen heel erg vaste hand en neen, ik heb ook niet bijzonder veel doorzettingsvermogen. Maar ik amuseer me wel. Ter inspiratie haalde ik nog een boek in huis. De keuze is groot. Het werd "meer met letters" van Martine Boere (van Studio Suikerzoet).


Omdat ik geen zin heb om de zoveelste "home is where the heart is" in mijn inkomhal op te hangen, haal ik soms inspiratie uit het getater van de vierjarige. Afgekeken bij Joeke, al een kwarteeuw mijn inspiratiebron voor out-of-the-box-denken.


Jackie's interpretatie van "jij verjaart in mei en Lucille verjaart in juli"




Spielereien, vaak in mijn agenda. Verre van perfect, maar reuzeleuk om te doen. Ik post mijn vorderingen op Instagram, dus volgen maar

Wie kent er nog letterkunstenaars die het volgen waard zijn? 






Reacties

  1. Ik verjaar in jou en Lucille in ons. Schitterend! Ik verjaar trouwens ook in juli en geef toe, dat is toch gewoon verwarrend?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het heeft bij mij wel even geduurd eer ik begreep wat ze bedoelde. Maar inderdaad, dat is allemaal verwarrend. Mei en Juli dan nog, begrijp dat maar eens. Leuk om eigenlijk aan de hand van die uitspraken te zien hoe ze stilaan de wereld ontdekken.

      Verwijderen
  2. Super leuk! Zo'n tof idee om uitspraken van je kindjes te gebruiken! Groetjes, Lieselot

    BeantwoordenVerwijderen
  3. leuk! ik heb net een leuk klein boekje gekregen in de vorm van de beginletter van mijn dochters naam, en ik ben van plan haar uitspraken daarin te schrijven :)
    ik volg verschillende handlettering-profielen op Instagram. maar ik heb teveel profielen die ik volg om ze te kunnen terugvinden - eigenlijk zou je die zoals bij Pinterest een beetje moeten kunnen sorteren he?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dat zou écht handig zijn! Maar dan zou ik me daar waarschijnlijk weer volledig in verliezen - net als bij Pinterest.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…