Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita leest een boek: Luie ouders hebben gelijk (Tom Hodgkinson)

Hij stond al een tijd op mijn te-lezen-lijst en mijn vermoeden werd bewaarheid: dit boek over opvoeden is spek naar mijn bek.



"Luie ouders hebben gelijk" klinkt gewoon al als een bevestiging van mijn hele wezen. Het boek is bovendien met veel humor en een gezonde dosis zelfrelativering geschreven en daar houd ik van.

Basisidee: wij westerlingen zijn een beetje doorgeschoten in onze ideeën over "opvoeding". Kinderen worden voortdurend vermaakt en bedolven onder speelgoed. Dat ik niet in die mallemolen wilde meestappen is voor mij altijd al duidelijk geweest. Maar Tom Hodgkinson gaat nog wel een paar stappen verder. het komt eigenlijk altijd weer hier op neer: laat ze doen. Niet (alleen) omdat je het dan als ouder makkelijker hebt, maar omdat je zo ook vrije, creatieve en zelfstandige mensen opvoedt.

enkele wijze lessen en tips uit het boek / geïnspireerd door het boek:

1.  Blijf zo veel mogelijk thuis met je kinderen. Leg jezelf op de bank met een boek en laat je kinderen spelen.

2. Ban zo veel mogelijk schermen. Dat lijkt een klein beetje tegenstrijdig want tv kijken is toch het toppunt van luiheid, maar we weten allemaal dat niemand er vrolijker van wordt.

3. Breng tijd door in de natuur. Kinderen in het bos of op het strand maken beduidend minder ruzie dan elders, vooral als er geen speelgoed voorhanden is. Let er maar eens op.

4. Zorg voor een gemeenschap. Nodig vriendjes uit. Als kinderen samen spelen heb je er doorgaans minder last van. En tegenover een playdate staat vaak ook een terugmatch, weer wat echte vrije tijd. Als je investeert in een netwerk van vrienden, buren en familie, sta je er niet meer alleen voor.

5. Ban plastic speelgoed. Maak vooral zelf dingen. Plastic is vaak lelijk en niet duurzaam. Bovendien draagt speelgoed doorgaans niet erg bij tot de creativiteit van het kind.

6. Heb vertrouwen. Angst verlamt ons. We durven onze kinderen geen moment uit het oog verliezen en zijn ervan overtuigd dat ze zichzelf in de vernieling zullen storten als ze daar de kans toe krijgen. Angst voor valpartijen, kinderlokkers, auto's, verdrinking, verbranding, messen, spijkers, glas... laat het je niet verlammen en gun je kind vrijheid.

7. Zeg wat vaker "ja". Iemand zei me onlangs "als je doet of je het niet gezien hebt, hoef je er ook niet boos om te worden". Helemaal in de lijn van het luie ouderschap. Minder gesakker. Let wel: lui ouderschap wil niet zeggen dat je alles zo maar toelaat. Wees duidelijk en streng over de zaken die je zelf echt belangrijk acht.

8. Ga wat minder werken. Dat is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd want geld is belangrijk. Maar tijd is dat ook. Volgens mij zelfs belangrijker. Maak eens een balans op. Hoeveel geld heb je echt nodig. Een luie ouder is een zuinige ouder. Reizen, speelgoed en auto's kosten handenvol geld.

9. Beschouw het ouderschap niet als een taak. Jij bent jij en ja, er zijn ook kinderen en jullie leven samen. Punt.

10. Betrek het kind in je leven. Doe dingen samen, die dingen die je toch moet doen. Kinderen maken doorgaans nog geen onderscheid tussen werken en spelen, profiteer daarvan. Samen eten maken, tuinieren...




Bedenking: Hodgkinson lijkt nogal veel te drinken. Maar de verwijzingen daarnaar dragen wel bij tot de humor van het boek. Dus ik vind het wel grappig.


Journalist Tom Hodgkinson is oprichter en uitgever van het blad en de website The Idler, iets wat ik nog eens goed moet uitzoeken. Hij schreef ook nog enkele andere boeken waarnaar ik erg nieuwsgierig ben geworden. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

Fresita Bakt: Indian Summer Cake

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek "The Plant Pharmacy" van Lisette Kreischer is dit het ideale moment.




Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch.

Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee elkaar ook goed aan qua geneeskracht. Wat d…

uit met de mini's: Restaurant De Markt in Oostende

Dat een restaurant kindvriendelijk is, is mooi meegenomen, maar het belangrijkste is toch wel dat het eten er lekker is. En dat is allemaal het geval bij De Markt op het Wapenplein in Oostende, waar we toevallig terecht kwamen op een zaterdagmiddag in juli. Ons weekend aan zee verliep anders dan gepland doordat Jackie van een klimrek donderde en hierbij een complexe elleboogbreuk opliep. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis AZ Damiaan (ook een aanrader trouwens, maar ik hoop toch van harte dat het niet nodig is), werd geopereerd en moest twee nachten blijven. Het werd weer maar eens bewezen: onze oudste dochter is een kranige meid.


Vrijdag na de operatie kon ze de hele dag geen eten in haar maag houden en ook voor het ontbijt op zaterdagochtend was haar eetlust nog miniem (wat ik anderzijds volledig begrijp, wat is dat toch met dat ziekenhuisontbijt?) maar toen we zaterdagmiddag dus door Oostende city kuierden (even langs de Zara voor kleren die gemakkelijk aan te trekken zijn over zo&…