Doorgaan naar hoofdcontent

Uit met de mini's: knooppuntwandelen in Averbode

Een zonnige voormiddag, een prachtig natuurgebied op een kwartiertje rijden van ons huis, vier volwassenen en zes kinderen tussen 8 en 2 jaar oud en evenveel kaartjes met daarop een reeks nummertjes: de ingredi├źnten voor een geslaagd rondje knooppuntwandelen.



De tweejarige ging in de Tula Toddler op de rug, iedereen vanaf vier jaar deed de ongeveer 4 km op eigen kracht.



Kinderen gedijen doorgaans goed in de natuur. Een bos is een natuurlijke speeltuin en er wordt beduidend minder ruzie gemaakt dan in een speeltuin of binnenshuis, waar er voortdurend twistappels voorhanden zijn in de vorm van allerlei speelgoed. Dat is toch mijn ervaring (en ik zag het bevestigd door Tom Hodgkinson).





Heikel punt: veel kinderen zijn geen onvoorwaardelijke wandelfans. Je moet ze dus wel wat te doen geven. Tijdens een knooppuntenwandeling kan dat heel eenvoudig. Aan zo'n dingen denken mijn vrienden, waarvan er enkele veel praktischer zijn ingesteld dan ik. (wat nu ook weer niet zo moeilijk is, neen). Maar dus: je stippelt een route uit op de website van de wandelknooppunten. En je maakt een kaartje met de nummertjes. Of beter: je maakt zo veel kaartjes als er kinderen meegaan. Werkt super: de kinderen zijn dus de gidsen onderweg. Vinden ze superspannend. Zowel die van acht als die van twee (die vond het kaartje vasthouden al spannend). En ook alle andere kinderen er tussenin.







Alweer, dankjewel Hillie en Joke en kroost, voor de fijne ochtend!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscaf├ę aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

Fresita Bakt: Indian Summer Cake

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek "The Plant Pharmacy" van Lisette Kreischer is dit het ideale moment.




Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch.

Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee elkaar ook goed aan qua geneeskracht. Wat d…

uit met de mini's: Restaurant De Markt in Oostende

Dat een restaurant kindvriendelijk is, is mooi meegenomen, maar het belangrijkste is toch wel dat het eten er lekker is. En dat is allemaal het geval bij De Markt op het Wapenplein in Oostende, waar we toevallig terecht kwamen op een zaterdagmiddag in juli. Ons weekend aan zee verliep anders dan gepland doordat Jackie van een klimrek donderde en hierbij een complexe elleboogbreuk opliep. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis AZ Damiaan (ook een aanrader trouwens, maar ik hoop toch van harte dat het niet nodig is), werd geopereerd en moest twee nachten blijven. Het werd weer maar eens bewezen: onze oudste dochter is een kranige meid.


Vrijdag na de operatie kon ze de hele dag geen eten in haar maag houden en ook voor het ontbijt op zaterdagochtend was haar eetlust nog miniem (wat ik anderzijds volledig begrijp, wat is dat toch met dat ziekenhuisontbijt?) maar toen we zaterdagmiddag dus door Oostende city kuierden (even langs de Zara voor kleren die gemakkelijk aan te trekken zijn over zo&…