Doorgaan naar hoofdcontent

De fresita's aan de 5:2

Ik vermeldde al eens dat we hier de broeksriem wat zouden aanspannen. Niet dat wij moddervet zijn, maar gestaag ben ik toch heel wat kilo's meer gaan wegen dan ik eigenlijk graag zou willen. Dat komt natuurlijk doordat ik veel te graag eet en een vreselijke luiwammes ben. Dat wonderdieet waarover ik las bij Madame Zsazsa zat al een tijdje in mijn achterhoofd, maar in uw achterhoofd geraak je geen vet kwijt natuurlijk.



Een paar maanden geleden besloot ik er toch maar eens werk van te maken. Het 5:2 - dieet dus. Je eet vijf dagen van de week normaal, en op twee dagen vast je. Dat wil in dit geval zeggen dat je je beperkt tot 500 kcal. Dat is behoorlijk weinig, maar op zich wel goed te doen. Het lukte me meestal heel goed, maar ik zondigde wel zowat elke vastendag met één of andere zoetigheid en dan is het wel zo'n beetje verloren. Aan het eind van de dag had ik meestal wel een pak meer dan 500 kcal aan mijn rekker. Er gingen wel wat kilo's af, dan kwam er weer eentje bij, weer eentje af, weer twee bij... u hoort het. Na ons laatste tripje naar Frankrijk, waar ik me elke dag vakkundig liet volladen door Jos en Karine, ontbeet volgens het principe "When in France, eat croissants" en dan ook nog zowat een fles rosé per dag soldaat maakte, was ik weer helemaal terug naar af. Zelfdiscipline is niet mijn sterkste kant (ahum).



Ik las tijdens de vakantie een boek van één van de auteurs van het Vastendieet. Het heet "strandslank" en belooft me in 6 weken bikiniklaar te maken. Nu ja. De zomer is gedaan en ik heb niet echt veel behoefte om indruk te maken op een strand in mijn bikini, maar dit boek beschrijft een intensievere versie van het 5:2-dieet, waar je ook op die andere 5 dagen extra goed oplet en wat meer beweegt. Gouden tip in dat boek: zoek een medestander. Eén blik op het buikje van meneer en ik had mijn compagnon gevonden. Hij stemde meteen toe. We zijn inmiddels een week verder, dus ook twee vastendagen en behoorlijk wat kilometers op de fiets (grotendeels met minstens één kind als vracht). Ik verloor net geen twee kilo en een paar centimeters rond mijn middel. De resultaten van meneer zijn gelijkaardig. Ik ben voorzichtig tevreden want ik weet dat dit resultaat heel snel weer teniet kan gedaan worden. Maar ik ben sowieso trots. Voor al die keren dat ik deze week de fiets nam waar we normaal de auto zouden nemen. Voor het stukje cake van de jarige collega dat ik niet at, voor geen druppel alcohol deze week, voor de fietstocht met enkele héél stevige hellingen, en dat naast een elektrische fietser, voor de ijsjes die mijn kinderen kregen terwijl ik niets nam, de latte macchiato's die ik niet dronk en, het allermoeilijkste: als enige in het gezelschap géén dessert nemen na de lunch bij Wannes Raps.

Dat was dus week 1. Nog vijf te gaan. I'll keep you posted.

En oh ja, ik doe niet alleen van vasten, deze weken. Je kan hele leven 5:2-en. De inspiratie daarvoor haalde ik uit een bib-boek "5:2 je leven" van Emma Cook. Het is blijkbaar een ware hype. Willen we niet allemaal ons leven beteren op tal van vlakken? Meer bewegen, minder geld uitgeven, meer zorg dragen voor het milieu ... allemaal goede voornemens die vaak stranden op een gebrek aan wilskracht. Dus ook gebaat bij het 5:2-principe. Ik koos enkele thema's, nam er een kalender bij en vulde de week in. Ik vergat het wel eens, want het zit niet helemaal in mijn systeem, maar ik verbeterde mijn leven toch al een beetje:

  • het milieu: ik bracht Jackie met de fiets naar mijn ouders, een tochtje van 7 km (met heel wat hoogtemeters) enkel. Hiervoor neem ik meestal de auto. Op weg naar mijn werk deed ik aan hypermilen door in het kielzog van een vrachtwagen mee te rijden. Ik sorteerde plastic (nieuwe goede gewoonte), ging naar het containerpark en bracht een heleboel nog bruikbaar gerief naar de kringwinkel en naar Moeders Helpen Moeders. Op het werk lette ik erop geen wegwerpbekers te gebruiken (dat doe ik sowieso niet vaak, maar als ik mijn herbruikbare beker niet bij de hand heb, durf ik toch wel eens een koffie in een kartonnen bekertje te nemen). 
  • productiviteit: ik werkte maar één dag deze week, maar maakte daar wel een héél productieve dag van. Doorwerken in opperste concentratie. Ik nam ook mijn laptop mee, en zonderde me tijdens de lunchpauze af om te schrijven. 
  • beweging: zie "het milieu". We fietsten. Ook goed voor het volgende puntje.
  • financiën: Ik nam eten mee naar het werk en moest zodoende van de hele dag geen cent uitgeven. Ik betaalde enkele rekeningen en hoop zo boetes te voorkomen. En ja dus, er werd wat af gefietst. Goedkoper dan met de auto te rijden. 

Op dus naar week 2 van de 6. Want ja, ook dit 5:2 je leven ga ik proberen 6 weken vol te houden. Wie weet zijn er tegen die tijd al enkele nieuwe goede gewoontes mijn leven ingeslopen.


Reacties

  1. Kheb een schop onder mijn kont nodig! Na het lezen van deze post ben ik precies toch al iets gemotiveerder. Maar ik ken mezelf, te weinig karakter om van al dat lekkers af te blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. het helpt echt een medestander te vinden. Johan en ik delen een documentje op google waarop we noteren wat we eten, dat helpt ook. Ik zeg het: zelfdiscipline is zeker ook niet mijn sterkste kant.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …