Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita leest een boek: Schrijven vanuit je hart - Natalie Goldberg

Ik schrijf graag en ik denk dat ik ooit wel eens een boek ga schrijven. Tips hierover zijn altijd welkom en daarom leek het boek "Schrijven vanuit je hart - de kunst van creatief schrijven" me wel wat. Het is blijkbaar een klassieker in het genre, de eerste druk van "Writing down the bones", zoals het boek in de oorspronkelijke versie heet, kwam uit in 1986. En toch doet het boek het nog steeds. Het is geen dikke klepper maar bevat wel 64 korte hoofdstukken, met tips en ideeën waarmee je eigenlijk meteen aan de slag kan.



Ik ben vooral een bedlezer, dus ik lees net voor het slapengaan en val meestal na een paar minuten in slaap. Maar eigenlijk moet je dit boek helemaal anders lezen. Het is een doe-boek. Je moet een uurtje uitrekken en een hoofdstukje lezen en dan meteen je schrijfboekje nemen. Want ja, in 1986 werd er niet op laptops geschreven. En daar valt anno 2018 ook nog wel wat voor te zeggen.

Het is dus een boek voor mensen die graag schrijven maar daarmee een beetje vastzitten. Dit boek inspireert en rijkt praktische tips aan die zeker de moeite waard zijn.

Ik was oorspronkelijk helemaal verliefd op de mooie uitgave van dit boek, met lichtroze en goudkleurige spikkels (niet echt voor stoere schrijvers?), maar eigenlijk is dit wel degelijk een werkboek. Ik ga het - echt waar - meteen herlezen, en dit keer met een pen en een fluostiftje erbij. Om nog eens goed na te gaan wat er voor mij allemaal in zit. Want ik kan niet overal wat mee. Ik veronderstel dat dat voor iedereen anders is.

Een tip waarmee ik meteen aan de slag ben gegaan is: "schrijf". Goldberg beweert elke maand een schrijfboekje vol te pennen. Dat is heel wat schrijfwerk. Een fijne uitdaging, en ik geniet er wel van, maar anderzijds: dat kan ik al goed. Véél schrijven. Over hoe mijn dag was, mijn frustraties, mijn kleine gelukjes, waar ik naar uitkijk, wat ik nog wil doen. Ein-de-loos gepalaver. Maar wordt mijn schrijven daar nu beter van? "Schrijftraining" noemt ze dat, en ja, als je een sport beoefent, wordt je beter naarmate je veel traint. Maar schrijven is toch niet echt een sport? Als niemand het leest, weet je toch niet of het goed is? Net daarom lijkt een andere tip mij nog interessanter: de "schrijfmarathon". Je zit met één of meerdere andere "schrijvers" samen voor minstens een paar uur, en iedereen begint te schrijven. Met een kookwekkertje erbij: telkens tien minuten schrijven (lijkt mij superkort eerlijk gezegd maar kom) en dan ga je voorlezen. Niemand mag onderbreken. Dus als je wil inpikken op wat een andere schrijver voorleest, kan dat alleen in de volgende voorleesronde: dan moet je je reactie in je tekstje verwerken.

Ik vind "schrijven vanuit je hart" een tof boek, maar ik denk niet dat ik hiermee de sleutel tot een bestseller in mijn handen heb. Ik geloof wel dat dit boek een goede aanzet is tot "therapeutisch schrijven", het betere dagboekenwerk. Een rode draad doorheen het boek zijn ook de wijsheden van zenmeester Katagiri Roshi,  met wie Goldberg een innige persoonlijke band had. De oorspronkelijke Nederlandse vertaling van dit boek heette trouwens "Zen en de kunst van het creatief schrijven".

Op de website van uitgeverij Altamira lees je enkele van de tips uit het boek. Mijn verdict: een aanrader voor wie graag schrijft, maar geen must.



"Schrijven vanuit je hart  - de kunst van het creatief schrijven" van Natalie Goldberg is als paperback uitgegeven bij Altamira.

Reacties

  1. Ik vind het een boek dat aanzet om in al je werk beter te schrijven, niet enkel in je dagboeken. Het laat je je ware kern ontdekken en zo tot echt schrijverschap komen. Al is het boodschappenlijstjes...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

Fresita Bakt: Indian Summer Cake

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek "The Plant Pharmacy" van Lisette Kreischer is dit het ideale moment.




Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch.

Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee elkaar ook goed aan qua geneeskracht. Wat d…

uit met de mini's: Restaurant De Markt in Oostende

Dat een restaurant kindvriendelijk is, is mooi meegenomen, maar het belangrijkste is toch wel dat het eten er lekker is. En dat is allemaal het geval bij De Markt op het Wapenplein in Oostende, waar we toevallig terecht kwamen op een zaterdagmiddag in juli. Ons weekend aan zee verliep anders dan gepland doordat Jackie van een klimrek donderde en hierbij een complexe elleboogbreuk opliep. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis AZ Damiaan (ook een aanrader trouwens, maar ik hoop toch van harte dat het niet nodig is), werd geopereerd en moest twee nachten blijven. Het werd weer maar eens bewezen: onze oudste dochter is een kranige meid.


Vrijdag na de operatie kon ze de hele dag geen eten in haar maag houden en ook voor het ontbijt op zaterdagochtend was haar eetlust nog miniem (wat ik anderzijds volledig begrijp, wat is dat toch met dat ziekenhuisontbijt?) maar toen we zaterdagmiddag dus door Oostende city kuierden (even langs de Zara voor kleren die gemakkelijk aan te trekken zijn over zo&…