Doorgaan naar hoofdcontent

Fresita kookt: halloumifrietjes met fattoush

Volgens nog niet goedgekeurde richtlijnen zou er voor de titel van dit bericht in hoofdletters "RECLAME" moeten komen te staan. Uitgeverij Gottmer heeft mij namelijk het kookboek "De Flexitariër" opgestuurd. Zo werkt dat met "influencers". Ik word niet betaald om te bloggen, maar af en toe krijg ik wel eens iets. In mijn geval zijn dat meestal boeken, maar ik heb ook al wel eens speelgoed gekregen (van Playmobil en van Lidl) en kledij (van JBC). Ik schrijf daar, vrijblijvend zelfs, een review over. Dus soms schrijf ik er zelfs niets over. Als ik het gekregen product toch niet zo leuk vind, of niet bij ons vind passen. Ik heb geen contract getekend waarin hoeveel ik moet schrijven, dat dat positief moet zijn of hoeveel mensen ik hiermee moet bereiken. Ik lees persberichten en catalogi van uitgeverijen, kijk wat me interesseert en vraag dan of we misschien kunnen samenwerken. Rijk word ik daar niet van, verre van. Maar er komen wel wat spullen in huis waar ik blij van word (whiiiii - boeken!!) en daar wil ik dan gerust wat reclame voor maken. Voor wat hoort wat. Dus bij deze: dit stuk is reclame. Want ik mag dat boek houden.



Ik hoop dat die regels er niet echt komen, zo streng. Dat er echt "RECLAME" voor moet staan, want erg mooi ziet dat er niet uit. Hoewel ik natuurlijk ook wel eerlijk tegenover jullie wil zijn. Maar dat kan ook wel op een esthetischere manier denk ik. Hoe dan ook. We zien wel. Dit is dus alvast reclame, voor het boek "De Flexitariër" van Uitgeverij Becht.



en nu dus: ik maakte halloumifrietjes met fattoush en dat was megalekker. En nog instagramwaardig ook.



De flexitariër is een boek met vegetarische recepten, maar bij elk recept staat wat je er eventueel van vlees of vis zou kunnen bij doen. Fijn voor de variatie. Ik vind het bijvoorbeeld handig om eten te maken voor twee dagen, en dan is het leuk om het de tweede dag net iets anders te eten.

Halloumi is hier sowieso een topper, maar ik had er nog nooit frietjes van gemaakt. Een aanrader.


Het recept:

ingrediënten voor vier personen:
  • zonnebloemolie om in te frituren
  • 375 g halloumi
  • 2 el bloem
  • 1 tl paprikapoeder
  • 1/2 tl sumak
  • 1 pittabroodje of een platbrood
  • olijfolie
  • 1/2 krop sla
  • 3 tomaten
  • 1/4 komkommer, gehalveerd en zaadlijsten verwijderd
  • 75 g radijsjes, gehalveerd of in vieren
  • 3 lente-uitjes gesnipperd
  • klein bosje peterselie, fijngehakt
  • klein bosje munt, fijngehakt
  • sap van 1/2 citroen
  • zeezout en versgemalen zwarte peper
  • 2 el granaatappelpitten
  • 1 el granaatappelmelasse
  • 4 el yoghurt
(opmerking: ik had geen sumak en geen melasse in huis, en het smaakte zonder ook al goed!).

bereiding
  • verwarm de oven voor tot 200°C
  • bestrijd het brood met olijfolie en bak het in 15 minuten goudbruin en knapperig. Laat afkoelen en breek in kleine stukjes.
  • Snijd sla, tomaten en komkommer in stukjes. Doe ze samen met radijsjes, lente-uit, peterselie en munt in een kom. Voeg citroensap, een flinke scheut olijfolie, zout en peper toe en schep alles goed door elkaar. Zet de fattoush aan de kant terwijl je de halloumi-frietjes bereidt.
  • Vul een pan of friteuse voor maximaal een derde met zonnebloemolie. Verwarm deze tot 180°C. De olie is heet genoeg als een klein stukje brood in de olie in 30 seconden goudbruin kleurt.
  • Snijd intussen de halloumi in frietjes. Meng bloem met paprikapoeder en hussel hier de halloumi doorheen. Bak de frietjes in porties in een paar minuten goudbruin. Laat uilekken op keukenpapier, verdeel over de borden en bestrooi met sumak.
  • Schep de stukjes pitabrood door de fattoush. Bestrooi de fattoush met granaatappelpitjes en besprenkel met melasse en yoghurt.


Als flexi-variant kan je er gefrituurde sardines aan toevoegen. Die maak je door 8 schoongemaakte sardines zonder kop met het bloemmengsel te bestuiven en ze 2-3 minuten te frituren. Niet geprobeerd, maar ongetwijfeld verrukkelijk.







Dit recept komt dus uit het kookboek "De flexi-tariër - de lekkerste recepten voor parttime vegetariërs" van Jo Pratt. Het is uitgegeven bij Becht.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…