Mademoiselle Fresita

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek " The Plant Pharmacy " van Lisette Kreischer is dit het ideale moment. Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch. foto: Lisette Kreischer Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee el...

Volgens nog niet goedgekeurde richtlijnen zou er voor de titel van dit bericht in hoofdletters "RECLAME" moeten komen te staan. Uitgeverij Gottmer heeft mij namelijk het kookboek "De Flexitariër" opgestuurd. Zo werkt dat met "influencers". Ik word niet betaald om te bloggen, maar af en toe krijg ik wel eens iets. In mijn geval zijn dat meestal boeken, maar ik heb ook al wel eens speelgoed gekregen ( van Playmobil en van Lidl ) en kledij ( van JBC ). Ik schrijf daar, vrijblijvend zelfs, een review over. Dus soms schrijf ik er zelfs niets over. Als ik het gekregen product toch niet zo leuk vind, of niet bij ons vind passen. Ik heb geen contract getekend waarin hoeveel ik moet schrijven, dat dat positief moet zijn of hoeveel mensen ik hiermee moet bereiken. Ik lees persberichten en catalogi van uitgeverijen, kijk wat me interesseert en vraag dan of we misschien kunnen samenwerken. Rijk word ik daar niet van, verre van. Maar er komen wel wat spullen in huis wa...

Joehoe, het is nu écht wel lente (vandaag wel weer wat minder, maar toch: zonnige dagen zijn al geen uitzondering meer), dus het picknickseizoen is officieel begonnen! Picknicken (of zoals Jackie zeer rationeel zegt "eten op een deken in het gras") is één van onze favoriete zomerbezigheden. Zodra het even kan eet ik graag buiten, en hoewel het vaak een behoorlijke volksverhuis is, blijf ik het toch een meerwaarde vinden om dat op locatie te doen. Het fijne kookboekje "Picknick - de lekkerste gerechten en snacks om mee te nemen" van Suzy Ashford  biedt heel wat inspiratie voor de ietwat luxueuzere picknickgerechten, die trouwens ook uitstekend thuis aan de keukentafel te eten zijn. Zeker ideaal voor een brunch, omdat het allemaal gerechten zijn die je even op voorhand kunt maken. Wij kozen voor de aspergetaart met comtékaas. Meneer Fresita en ik zijn grote aspergeliefhebbers, vooral de witte. Deze taart is met groene asperges en ook erg lekker. De kinderen ...

Een meisje uit vervlogen dagen kwam op bezoek en bracht haar lief mee. Aangezien ze 's middags zouden komen voor de lunch, was een eenvoudig maal aangewezen. Licht verteerbaar en snel klaar. Het uitgelezen moment om nog eens wat te proberen uit dat intrigerende Simplissime-kookboek  en dat eens wat uitgebreider te testen. Want: het heet "het allermakkelijkste kookboek ter wereld", en dan nog eens een light-versie. Die light slaat hoegenaamd niet op het boek zelf, het is zowat het dikste kookboek in mijn kast. Het gaat dus om lichte gerechten. Bovendien staat er telkens bij hoeveel kcal per persoon elk gerecht bevat. Dat kan handig zijn als je op je calorie-inname wil letten. En dat "allermakkelijkst" is niet gelogen: elk recept heeft maximaal 5 ingrediënten en 4 stappen. Dat is echt wel heel gemakkelijk. Ik maakte de "romige spinaziesoep met kokos en zalm" . Dat was een voltreffer, dus bij deze ook het recept: nodig voor 4: - 300 g jon...

maandag: spaghetti bij oma Spaghetti is tegenwoordig zo'n beetje Jackie's lievelingsgerecht. Dus ook al heeft ze dat vorige week al twee keer gegeten, kiest ze er toch weer voor als oma vraagt wat ze graag wil eten. dinsdag: Luikse salade De boontjes blijven komen. En wij staan met open armen klaar want boontjes vinden wij superlekker. Vandaag gaan ze in een Luikse Salade . 's Middags maakten we appeltaart (naar een eenvoudig recept van Piet Huysentruyt)  en croque-monsieurs. woensdag: kip met appelmoes Je zou het enigszins een traditie kunnen noemen, hoewel we het eigenlijk nog maar een keer of drie gedaan hebben: woensdag is marktdag in Diest, en dan kopen we kip en maken we appelmoes. Die appelmoes maakten we dan ook nog eens maanden geleden en kwam dus uit de diepvries. Luie-wijven-kost heet dat. donderdag: Caesar salad Er is nog wat kip over van gisteren. Met wat sla, parmezaan, yoghurt en korstjes wordt dat een soort van Caesar salad.  Naar een recept...

Ik kreeg mijn vriendinnen op bezoek en besloot me even uit te sloven in de keuken (omdat dat toch wel een klein beetje een traditie is als wij bij elkaar gaan eten). Ik pakte het boek Honey & Co er nog eens bij en stelde een menu samen: preiquiche met geitenkaas, worstenbroodjes als bijgerecht en als dessert cheesecake met witte en pure chocolade. Allemaal heerlijk. Lucille nam voor de gelegenheid de rol van "slechte slaper" voor haar rekening en werd weer uit haar bed gehaald, net op tijd voor het dessert. Dat vond ze zelf wel héél oké. Ik deel graag het recept mee. Niet iets dat je op 1-2-3 maakt en bovendien moet de taart minstens zes uur in de koelkast staan, maar zeker de moeite. nodig voor een ronde taart met een diameter van 23 cm: voor de bodem 200 g verkruimelde koekjes, 1 el suiker, 1 el cacaopoeder, 30 g ongezouten boter (gesmolten) voor de vulling 500 g volvette roomkaas, 120 g suiker, 120 ml slagroom, 4 eieren, 200 g witte c...

Het wordt blijkbaar een vaste rubriek, dat weekmenu. We zullen zien hoe lang dat weer duurt, want trouwe lezers weten dat mijn discipline op dat vlak niet echt legendarisch is. Maar hier is hij dan, op donderdag, het weekmenu van vorige week (dat wat ik u vorige vrijdag al beloofde ja.) Maar dus, ons weekmenu. Niet veel werk om neer te schrijven want er werd een paar keer buitenshuis gegeten. maandag Het is al zo ver. De mini's aten bij oma en opa, Johan en ik aten restjes. dinsdag  Zalmburgers met avocadospread . foto chickslovefood.com Recept op mijn favoriete rubriek van mijn favoriete kookblog. Slechts vijf ingrediënten, want wij houden het graag een beetje simpel. woensdag Jackie en Lucille logeerden en aten bij oma en opa (de andere dit keer), Johan en ik waren uitgenodigd op een feestje 'met hapjes'. Volwaardig avondeten wat ons betreft, want wij hebben vrienden die geweldig kunnen koken. donderdag Mijn papa's moestuin leverde snijbonen d...

Zoals beloofd zou ik een tip geven over wat je kan doen met al die blauwe bessen, na een bezoek aan de Blueberry Fields . Ik zou zeker eens kijken bij de recepten van Anna . Maar er zijn nog andere ideeën. Ik vond een heerlijk recept in het prachtige boek "Honey & Co". Een bakboek met als onderschrift "Hartig en zoet met een vleugje Midden-Oosten." Watertanden, right? Right. "Honey & Co" is uitgegeven bij Kosmos Uitgevers. 

En daarmee ook het eerste weekmenu. Op verzoek, na een avondje op café met enkele vriendinnen. Toen ik zei dat wij eigenlijk maar heel zelden groenten-patatten-vlees eten. En ik het moeilijk vond om te zeggen wat wij dan wel zoal eten. deze " chili sin bonen " stond een paar weken geleden op het menu een overzicht van de voorbije week! MAANDAG: bij oma / prefab groententaart ik at op het werk, de meisjes bij mijn schoonouders en Johan ontdooide een groententaart van  De Buurderij  - die hebben we meestal in onze diepvries voor dit soort gelegenheden. DINSDAG: krieltjes, bonen, tomaten, zalm Ik ging oogsten in de moestuin van mijn papa! We aten kraakverse gebakken aardappelen, koude boontjes, tomaatjes, met zalm-uit-blik. Voor het dessert maakten we een avondwandelingetje naar  Het IJskaffee . WOENSDAG: pastabuffet Lucille was jarig! De hele familie schoof aan voor een bescheiden pastabuffet. Een  pastasalade met boontjes en feta , en  eentje met...

Of toch voor heel even. Geen veganisten of vegetariërs in huis, wel bewuste consumenten én lekkerbekken. En liefhebbers van mooie kookboeken. En van asperges!  De heerlijke appel-aspergesalade uit het prachtige kookboek van Kyra De Vreeze (van de mooie site Kyra's Kitchen , goed voor een uurtje zalige online me-time, een zeldzaamheid) was het eerste "officieel" veganistische gerecht dat hier op tafel kwam. En het was zeker niet het laatste. Lekker en eenvoudig gerecht, en best snel klaar.  Ik deel het even! (Scrollen maar!) Nodig voor 2 (of 4 als bijgerecht):  voor de salade: 200 g groene aspergetoppen, 200 g courgette in linten, 200 g appel in linten, 40 g geroosterde amandelen. voor de dressing: 4 el witte amandelpasta, 100 ml sinaasappel- mandarijn- of citroensap (wij gebruikten bloedsinaasappel, ook heel lekker!), zeezout en zwarte peper naar smaak. Werkwijze:  blancheer de aspergetoppen 5 minuten in heet water.  g...

De zondagnamiddag waarvoor ik bij de vorige post de voorbereidingen aan het treffen was, was heerlijk. Het gebak was geslaagd (hoewel die stroopwafelcake van Hema niet echt een aanrader is), het gezelschap uitstekend en de zon scheen zelfs een beetje. Ik heb geen foto's van het gebeuren - omdat er daar mensen met grotere kodaks en meer fotografeertalent dan ik rondliepen. Die mensen hebben ook wel meer kinderen dan ik en dus minder tijd om foto's online te gooien. Waar ik wel een foto van maakte, was de buit van de dag: Het was namelijk een officieus verjaardagsfeestje voor mij (dat had ik zo'n beetje zelf beslist, en er waren taart, cava en blijkbaar ook cadeaukes. Dat is een verjaardagsfeestje wat mij betreft). En die Fienen van mij, die hadden blijkbaar goed naar mijn verlanglijstje gekeken, ik kon dus niet anders dan content zijn. Enkele mooie rolletjes washi-tape, een mal om omslagen te maken, een bon van papiermier , het boek van Madam Confituur  (wordt gegar...

Tradities zijn er om in ere te houden, maar sommige tradities moet je gewoon nog zelf opstarten. "Brussels Nieuwjaar" zou je er zo eentje kunnen noemen. Naar analogie met onze collega's uit Antwerpen besloten we vorig jaar om samen met de collega's uit Brussel pintjes te gaan pakken in De Roskam ter ere van het nieuwe jaar. We vormen een aardig clubje en voor het tweede jaar op rij was het een succes - met zowat iedereen present (op een paar geldige excuses na). Pintjes drinken met een zwangere buik is uiteraard niet gepast, maar lang leve Jupiler N.A. Na 23 weken heb ik het namelijk stilaan gehad met water, cola en sapjes. Op café toch. Het ziet er wel een klein beetje marginaal uit, die pint bier boven mijn dikke buik - maar het smaakte wel. Mijn lat ligt allicht niet meer erg hoog - ik kan me amper herinneren hoe een echte pint smaakt. Nu ben ik - volgens mij - geen notoir drankorgel, maar als enige een avond bloednuchter op café doorbrengen in een gezelschap ...

Er werd de afgelopen week vooral veel gewerkt voor de boterham en niet voor 't plezier - dus qua creaties kan ik u niet veel laten zien (want mijn creaties leveren niet echt veel boterhammen op). Plan was nochtans dat er tegen deze tijd een prachtige rok netjes ingepakt klaar zou liggen voor een jarige - maar ze zal het met een ander cadeautje moeten doen. 't Zat namelijk zo: een tijdje geleden kreeg ik van een vriendin twee lapjes stof cadeau. Eén ervan was helemaal voor mij, maar van het andere wou zij graag een rokje. De stof op de foto achter bovenstaande link was de stof voor mij. De andere stof is voornamelijk wit, synthetisch, glanzend en rafelig. Wie ooit al eens genaaid heeft krijgt vast nu al de kriebels. En aanvankelijk leek het wel mee te vallen - maar 't is me toch niet gelukt om er een rokje van te maken. Na een paar avonden van geklungel heb ik gisteren het halfafgewerkte rokje in een hoek van de living gegooid en ben ik in de zetel gaan liggen om naar andere...

Van een paar dagen geleden al, maar nog niet op de blog geraakt. Ik stond samen met mijn vriendin Sophie Dahl in de keuken en we maakten... doperwtjessoep: In één van de prachtige kommetjes die ik in Cotignac kocht bij Pot en Ciel  (hoe geweldig die naam is merkte ik pas toen ik hem luidop uitsprak). De soep is lekker. Erwtjes met munt is een uitstekende combinatie. Maar dat zei Jamie ook al. en... een soort van salade niçoise: Niet slecht. Maar die van mijn andere vriendin Nigella is lekkerder. Er horen gewoon tomaatjes in. En ja, die foto's. Nu pertang wel met een goeie kodak gemaakt (eindelijk nieuwe batterijen gekocht voor de afgedankte kodak van de ouders van meneer. Een goed toestel, dus het ligt echt aan mij.) Morgen nog eens Sophie Dahl denk ik. Op het menu: zeebaars met salsa van zwarte olijven en courgettes. U hoort er nog van. En nu moet u mij even excuseren want The Green Wing is op tv.

Ik werd er al door Noëmi voor gewaarschuwd, en 't is waar wat ze zeggen: het bananenbrood van Sophie Dahl is fantastisch! Manmanman wat een heerlijkheid! Ik vind het nu al jammer dat de rest van het brood (eigenlijk meer een cake) is afgekoeld, want die warme stukjes met een beetje boter... één woord: zàààlig. En wat nog beter is: van het kookboek van Sophie Dahl, dat ik momenteel leen van mijn schoonzus, heb ik van mijn andere schoonzus en mijn broers een eigen exemplaar gekregen! Driewerf hoera, alweer een mooie aanwinst voor mijn kookboekenrek. En bovendien hoef ik me er geen zorgen meer over te maken dat ik een boek dat niet van mij is vuil zou maken bij het koken. Want kookboeken worden nu eenmaal vuil, bij mij toch. Bij elk recept zit er als het ware een staaltje, in de vorm van een klodder saus of een vetplek. Maar ik vind dat eigenlijk niet zo erg. En ja, er is nog meer moois te zien op de foto: een greep uit de kerstboomoogst van 2010: een supermooie waterkoker in de v...

Een paar jaar geleden tastte mademoiselle diep in haar zakken om haar liefde voor meneer Fresita te uiten door middel van een koffie-apparaat. Geef toe, alles behalve een ordinair apparaat. Toen ik het kocht leek het mij een ideaal cadeau voor de man die ik toen nog niet zo lang als de mijne mocht beschouwen. Meneer Fresita houdt namelijk van design, van rood, en van koffie. Dacht ik. Niet geheel onterecht want het is allemaal wel waar, maar met die liefde voor koffie blijkt het nogal mee te vallen. Meneer drinkt sloten koffie op zijn werk en soms ook op café, maar niet thuis. En een schoon masjien verandert daar dus niets aan. Dus nu hebben wij een juweel van een espresso-machine die alleen gebruikt wordt als er bezoek is. En dat gebruik gaat altijd gepaard met de nodige stress, want eigenlijk is zo'n espressomaker niet overdreven gemakkelijk in gebruik. Het vergt wat oefening en dat is nu net wat wij volledig ontberen. Zowel meneer als ik lezen bovendien nooit handleidingen. ...

Het kookboek "Lekker Soep" van de Colruyt is een absolute aanrader. We hebben hier al veel soepen uit klaargemaakt en 't waren bijna allemaal voltreffers. Alleen een raar soepke met krab en maïs ofzo viel een beetje tegen. Maar deze wortelsoep werd een paar weken geleden zo goed bevonden, dat ze al meteen weer op het menu staat. Ze is bovendien echt gemakkelijk te maken, zo hebben we het graag.   (mijn talent als fotograaf doet hier niet echt ter zake, maar het is wat het lijkt: een kom wortelsoep op een ondergrond van mooie ruitjes-toile-cirée van het merk Lola, die ze nu niet meer hebben bij de Chien Vert ) Het recept? In het boekje heet de soep "Wortelsoep met room en honing", maar aangezien er in deze versie geen room aan te pas kwam, is ook die naam voor herziening vatbaar. Ik dacht aan "wortelsoep met honing."  Men neme 600g wortelen, een grote ui, 1 l groentebouillon (dat zijn dus twee blokjes in 1 liter heet water), boter, 2 à 3 ...