zaterdag 13 november 2010

soms ook een beetje cultuur

Uw cultuurtip voor deze week: Monkey Sandwich van Wim Vandekeybus en Ultima Vez. Ik zag het in de KVS (twee keer zelfs!), maar ik denk niet dat ze het daar nog spelen. Maar op andere plekken dan weer wel. Twee keer dus, en dat is niets te veel. Een paar puzzelstukjes vielen door de tweede visie op hun plaats. Niet allemaal, maar dat hoeft wat mij betreft niet. Voor zinnige cultuurrecensies verwijs ik u trouwens graag door naar de gespecialiseerde media - ik kom doorgaans niet verder dan "vind ik leuk" of "viel in slaap". Dit vond ik dus leuk. De tweede keer toch. De eerste keer viel tegen, maar dat was mijn eigen schuld. Ik dacht namelijk dat ik naar een dansvoorstelling kwam. Het is niet zo gek om dat te denken, we hebben het toch over Wim Vandekeybus. Ik zag de voorbije jaren Menske en Nieuwzwart en wilde meer van dat. Maar Monkey Sandwich is dus een film. Een hele mooie film trouwens. Met een naakte man voor het scherm, die vermakelijke dingen doet met een verhaal van Toon Tellegen, papieren poppen, een aquarium en een vis. Voor mij hoefde hij niet naakt te zijn, dat denk ik wel vaker bij dit soort voorstellingen. Zwaaiende piemels leiden mij af. Maar voor de rest geen klachten. Mijn favoriete stukje van de film: Wim Vandekeybus zelf, die een peuter op zijn hand laat balanceren, en een prachtig verhaal vertelt over deze peuter - die eigenlijk een oude man blijkt te zijn, die ooit als baby besloot om niet groot te worden.
En nu we toch bezig zijn: ook heel mooi: de Italiaanse film Io Sono L'Amore, met Tilda Swinton. Adembenemend! Oordeel zelf, ik bied u de trailer aan.

Voor wie in de buurt woont: ze spelen hem in Brussel in Aventure. Dat is sowieso een aanrader. Een cinema waarvoor je je nog wil opkleden. Heerlijk!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen