woensdag 31 augustus 2011

Melancholia

't Is een pateeke, Lars Von Trier, en ge kunt er vanalles van zeggen maar niet dat hij geen films kan maken. Ik huilde ooit tranen met tuiten bij Breaking The Waves en bij Dancer in the Dark en verwachtte niet minder van Melancholia. Maar dat is geen huilfilm. Beetje droevig wel, vooral in het eerste deel was de melancholische sfeer wel voelbaar.

Van dogma 95 is nog maar weinig te merken. De Wagner-soundtrack is zo bombastisch (van Wagner kun je weinig minder verwachten) dat het naar mijn bescheiden mening nogal potsierlijk wordt.

En het thema, ach ja. Ik heb niet zoveel met dat soort science-fiction-doemscenario's. Puik acteerwerk konden de pil wel wat verzachten. En het was een mooie film, beeldmatig dan. Hoewel - de eindscène vond ik er dan weer losjes over.

Maar laat u zich door mij vooral niet tegenhouden om zelf te gaan kijken. Want de meningen in ons kleine gezelschap waren al verdeeld.



belangrijker nieuws, voor mij dan toch: ik heb gisteren eindelijk tijd gevonden om mijn nieuwe overlock uit te testen! Het werd een hels gevecht wat betreft het inrijgen, maar 't is me gelukt. Al twee tweedehandsrokjes ingekort. Foto's volgen!

2 opmerkingen:

  1. Ik denk dat er de laatste maanden al enorm veel overlocks verkocht zijn! Voorlopig doe ik het zonder, maar 't blijft toch op mijn verlanglijstje staan :)
    En Dancer in the Dark was geweldig. Breaking the waves staat ook nog op het kijklijstje. De eerstvolgende keer dat het 's avonds slecht weer is misschien ;) (dat zal waarschijnlijk niet te lang meer duren, haha)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh man, 'breaking the waves', zo schoon!!
    En bij 'dancer in the dark' vroegen de vriendjes daags nadien: "seg, wat is er met uw ogen gebeurd", zo hard heb ik zitten bleiten!
    Nu is het echt al lang geleden dat ik nog een fatsoenlijke film heb gezien (wegens tijdgebrek, niet wegens gebrek aan fatsoenlijke films)

    BeantwoordenVerwijderen